De zwarte veer 2 verhalenreeks

Door Alice Blackrat gepubliceerd in Verhalen en Poëzie
 
Kirral bleef haar aanporren, maar Medu zat al te ver weg.
Heel langzaam ademde ze in en uit. Ze wist totaal niet waarom ze niet wakker kwam.
Plotseling reageerde haar lichaam, de platte rug van haar hand raakte iets zachts.
Toen ze haar concentreerde op haar zicht, zag ze haar handafdruk in Kirral's wang branden, ze keek niet naar haar ogen want ze wist al dat Kirral haar geschokt aankeek.
Opeens, alsof dit niet genoeg was voelde ze de spieren in haar kuiten zich opspannen.
Ze verzette zich hier tegen, maar het mocht niets baten!
Ze geraakt terug in trance, ze wil helemaal niet weten wat er nog zal gebeuren zelfs, ze laat het toe.
Terwijl ze naar haar reflectie keek in de klas ramen en naar haar eigen marcherende lichaam keek, sloot ze langzaam haar ogen.
 
f8307725daafefa08a6262ab212e558e_medium.
 
Door de koude die van de hand afstraalde, schrok Medu wakker.
De verpleegster keek hier niet van op en liet haar hand nog even liggen.
Het duurde een tijdje tegen haar zicht terug scherp was.
Maar lang duurde het niet om te beseffen dat ze zich nog altijd op school terrein bevond.
Het schoolhoofd Mr Brycon stond in de hoek om ruimte te  maken voor de verpleegster.
Maar daar door had Medu hem ook nog niet opgemerkt, en toen hij begon te spreken schrok ze zich natuurlijk weer..
Jij kleine juffrouw, zal een schorsing krijgen van veertien dagen, met de ingang van vandaag..
Mr Brycon was redelijk kalm, dus Medu kalmeerde een beetje. Misschien was er niet veel gebeurd en kwam ze er goedkoop vanaf waarheid behalve ze niet eens wist waarom ze 14 dagen schorsing kreeg.
De verpleegster snoof, en zei met een weg kijkend gezicht dat het haar verbaasde dat het niet langer ging zijn.
Waarbij Medu de moed terug in haar schoenen zakte.
 
Ze verstond er niets van, en dit was heel goed te zien op Medu's gezicht.
Kom nu maar mee juffrouw, en het schoolhoofd begeleide haar door alle gangen tot aan de schoolpoort.
U word naar huis begeleid en ik raad u aan in uw woning te blijven, tot ik langs kan komen met de video beelden van uw verwoesting.
Indien er gebeld word neemt u niet op, en open alleen deuren als je zeker bent wie er voor staat.
Verder wens ik u voldoende rust tijd, Juffrouw.
 
Totaal in de war werd ze, door licht geduw van Mr Brycon werd ze in de zwart glimmende wagen  neer gezet. En deze vertrok als of de bestuurder al wist waar ze woont.
Tijdens de rit probeerde ze alles te overdenken, wat had ze in hemelsnaam gedaan?  ze kon zich niets herinneren …
Neen, het was allemaal zwart in haar gedachten.
Een leeg zwart gat.
Het landschap die ze aanschouwde door de ruit boeide haar niet.
Maar toch probeerde ze haar gedachten daar op te focussen.
Toen de wagen tot stilstand kwam hoorde ze de chauffeur zeggen, dat als ze boodschappen wou doen hem maar moest opbellen. De school regelde de onkosten wel.
En hij gaf zijn kaartje.
f8307725daafefa08a6262ab212e558e_medium.
Bij binnenkomst smeet ze alles op de grond, deed haar stereo aan en liet de muziek op het hoogste volume spelen.
De gotische band cd die nog instak, begon met een vrouwelijke opera stem en de klanken trilden tegen haar huid.
Ergens begon ze zich weer opgelucht te voelen, en werd ze vrij rustig.
Ze liet haar bad vol lopen, haalde Lisa uit haar kooitje en liet het diertje vrij lopen.
De kamer leek terug op te fleuren en opeens herinnerde ze zich het.
Toch bleef ze hier bij kalm en viste beeld na beeld uit haar reeds over verwerkte brein.
Het warme water hielp hier bij goed.
Het eerste beeld die ze binnen kreeg was dat ze Kirral een ferme mep verkocht had, waarom?
Daar had ze geen idee van...
Daarna stond ze op en ze liep (meer als een dode) richting het bakje met scalpels.
Ze ziet zichzelf heel kalm een exemplaar uitkiezen terwijl ze iets prevelde, al prevelend liep ze ook terug naar haar bank.
Eenmaal bij haar bank stopte ze blijkbaar met mompelen, hief haar hand op en doorboort met de scalpel het vlees van haar eigen ringvinger.
Het beeld van Medu's bloed maart Kirral misselijk en in haar herinneringen zag ze haar spurten naar de prullenbak.
Het laatste wat ze uit haar hersenen geperst kreeg is dat de pad, die normaal morsdood lag op het zilveren schaaltje haar rustig aankeek. Het diertje zat rechtop en ademde..
 
Was dit het?
Was ze hiervoor 2 weken geschorst geweest?
Ze kon het niet geloven, dit kon niet alles zijn.
Maar meer kon ze niet boven halen, hoe hard ze ook probeerde.
Bij het geluid van opspattend water schoot ze alert en zag Lisa vrolijk rond peddelen, bij haar in het bad. Eem lichte lach kon ze bij het aanblik van het diertje niet onder drukken.
Ze keek rond haar en wat zag de ruimte er somber en grijs uit.
Het huis die ze bezat, meer geërfd had, was veel te groot. Maar ze kon en geen afstand van doen.
Als alles goed ging had ze nog een geld reserve van een jaar. Maar als ze fouten maakte, zou ze toch moeten verhuizen. En als die fout plaats vond midden in het laatste jaar, zou ze die niet kunnen afmaken en toch vroeger moeten gaan werken.
Nogmaals keek ze rond en kwam tot inzicht dat ze het huis die ze geërfd had van haar ouders, aan het verwaarlozen was.
De  grote kroonluchter, met zijn duizenden blauwe kristallen ging in het stof en glom al lang niet meer. De kleuren van de muren waren waren van helder wit naar geelbruin verkleurd door haar sigaretten.
Tegen over haar ging een reusachtige ovalen spiegel met mahonie zwarte omlijsting en fijne besjes verwerkt in het ontwerp.
Ze was al van jongs af verlieft op deze spiegel en bij het aanblik op deze, doemden er beelden op van vroeger, uit haar jeugd. Vlug duwde ze deze beelden terug, ze keek ze nooit uit.  En nooit zal ze...
 
79dfbd6c381abaee4347b5a4b08b6a58_medium.
 
Nawoord van de zwarte rat
 
Nu, hartelijk dank voor het lezen van deel 2 van mijn verhalen reeks de zwarte veer.
Het was een deel waar ik toch al reeds meer moeite mee had, een tussen stuk van een verhaal levendig proberen houden terwijl er dan veel rustige stukken in voorkomen is lastig gebleken.
Hopelijk vonden jullie het leuk!
 
 
©Alice Blackrat
 
 
 
 
 
 
12/01/2016 00:44

Reacties (2) 

1
12/01/2016 12:32
Heel graag gelezen:-))
1
12/01/2016 12:47
Fijn om te horen :)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert