Gedichten fibromyalgie

Door Vlindertje73 gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Hier komen diverse gedichten over Fibromyalgie, maar kan ook gelden voor andere chronische pijnen. Hoop dat mensen hier wat kracht uit kunnen putten.....

 

Fibromyalgie

Ik heb fibromyalgie
ik ben het niet
Ook ik heb een normaal leven
al is me dat "gezond" niet gegeven
Mijn situatie is verder normaal
en ook ik heb een moraal
Doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg
ondanks al dat gezwoeg
om alles voor elkaar te krijgen
En als je dan soms wordt genegeerd
of ze begrijpen me verkeerd
zou ik wel eens willen gillen
wat ik graag zou willen
gezonde spieren, zonder pijn
wat zou dat heerlijk zijn
Maar voor eens en voor al
ik ben geen geval
maar een normaal mens
met een gewone wens
zo gewoon mogelijk te willen leven
dat is wat mensen me moeten geven
Niet me apart behandelen of negeren
dat kan wel eens tegen me keren
zo zit ik niet in elkaar
alleen af en toe een lief gebaar
is voldoende, maar dan weer klaar
Ik heb fibromyalgie
ik ben het niet

 

WOEDE
Woedend op mijn lijf
Dat niet altijd meer wil
Stram pijnlijk en stijf
Elke paar uur
Een pijnstillende pil
Nog aardig jong
En heel wat jaren te gaan
Boos op mezelf
En weer voel ik een traan
De onmacht die ik vaak voel
Door niet te kunnen wat ik wil
Probeer maar eens vol te houden
Met de pijnstillende pil
Maar soms
Dan is die woede fijn
Het geeft weer lucht om door te gaan
Het verdrijft toch soms de pijn
En kan ik de pillen laten staan

 

VEER

Soms voel ik mij als een veer
En kan ik alles aan
Maar soms ook als een steen
Dan lukt er niets meer om mij heen
De liefde om mij heen
Houd mij dan op de been
De pijn en verdriet zien zij alleen
En geen anderen om mij heen
Maar door gaan geeft je kracht
Maar soms wil je heel even vergeten
Wat die ziekte betekend
Soms moe en heel veel pijn
Dan kan je even jezelf niet zijn
Maar soms kan je wereld aan
En daar wil ik zo lang mogelijk voor gaan

GELUK

Geluk kan je voelen,
zelfs met je ogen dicht.
Geluk is dat kleine,
dat het grote overwint.

Geluk kan je voelen,
door een simpel gebaar,
een knipoog een lach,
of gewoon een goededag

Soms is er echt niet veel nodig
om je gelukkig te voelen,
als je kan genieten van kleine dingen...

 

Spring in 't veld

Soms kan ik niet uitleggen wat ik voel
Waarom snapt mijn lijf niet wat ik bedoel

Als ik het toch probeer en het lukt niet
Dan doet dat extra verdriet

Als je lichaam niet doet wat je geest wil
Dan is dat soms een bittere pil

Eigenlijk ben ik een spring in het veld
Rustig aan doen, is een devies dat dan dubbel telt

Aanvaarden en begrijpen, dat moet ik doen.

 

TIJD

De tijd zal het leren......

Tergend langzaam maak ik jou kapot,
ik bezorg je pijn tot het bot.
Ik laat je huiveren van top tot teen, mijn streefdoel is zeer gemeen.
Heel soms laat ik je nog even van je gezonde lijf proeven,
maar dat doe ik maar om te plagen en te bedroeven.
De kleinste inspanning maakt je moe en je bent dringend aan nieuwe adem toe
Voor de buitenwereld zit ik tussen je twee oren dat ik een ziekte ben, willen ze niet horen
Het voordurend ongeloof doet je zo'n zeer, het onbegrip nog zo veel meer

 

SORRY

Sorry dat ik niet meer mezelf ben
Sorry dat ik niet de optimistische persoon gebleven ben
Sorry dat het anders gaat dan gedacht
Sorry dat ik minder doe dan je verwacht
Sorry dat ik ga liggen slapen
Sorry voor alles wat komen gaat
Zo, hebben we dat vast gehad

 

MOE

Altijd voel ik me moe,
Maar dat is niet altijd zichtbaar,
Soms geef ik het toe,
Maar ben dan ook erg kwetsbaar,
aan mijn buitenkant is niks te zien,ik hoor de mensen denken zou ze aandacht willen mischien?
zwaar is mijn dag die nu net begint moeilijk om op staan als je je moed er niet voor vind,
waarom moet mij dit overkomen?

Waarom ben ik getroffen door alle ellende, waar is dit uit voortgekomen
ik zoek een antwoord maar krijg hem niet, al dat denken maakt me moe ik wil weer naar mijn bedje toe.
Nee ik moet volhouden moet me er tegen verzetten en de moeheid in mijn lijf verpletten.
Mijn spieren werken ook al niet mee, ik sta toch maar op en pak de dagelijkse dingen op,
ga met volle moed er tegenaan en maak mijn huisje schoon na een kwartier ben ik moe
loop naar mijn bank toe, even op adem komen even mijn pijn onderdrukken,
jeetje het moet toch lukken?

Geef me een enkele dag in het jaar dat ik geen pijn heb, niet moe ben
wat zal ik blij zijn om te genieten van de dag ,dat ik even alles kan ,dat ik even alles mag.

 

Gevangen

Ik ben gevangen in dit lichaam
Mijn hoofd hoort hier niet bij
Toch ben ik het gehoorzaam
En zet mijn leven nu op zij

Ik wel er uit en wel meteen
Geen pijn meer, geen verdriet
Dat is wat ik wil, daar wil ik heen
Maar met míjn lijf, kan dat niet

Ik voel me als gevangen
Gevangen in mijn eigen lijf
Is het dan echt een loos verlangen
 zo vaak ben ik moe
ik wil zo graag overal naar toe
maar dat is niet altijd mogelijk
mijn ziekte is dan wel niet dodelijk
maar de dagen erna zijn verre van leuk
en geeft je zelfvertrouwen een deuk

Pijn, zo vaak heb ik pijn
ik wil zo graag zonder die venijn
leuke dingen blijven doen
en erger me dan later groen
want de dagen erna zijn verre van leuk
en geeft je zelfvertrouwen een deuk

 

MOE

Ik ben moe
En niet nu even
Niet sinds vandaag ook niet voor even
Moe daar moet ik mee leren leven

Ik heb pijn
Niet sinds vandaag
En ook niet voor even
Pijn is iets waarmee ik leer leven

Ik heb weinig concentratie
Niet sinds vandaag
En ook niet voor even
Gebrek aan concentratie
Ik hoop ermee te leren leven

Ik heb fibromyalgie
Niet sinds vandaag
En ook niet voor even
Fibromyalgie ik moet ermee leren leven.

11/01/2016 13:38

Reacties (1) 

31/12/2017 15:21
Prachtig verwoord en op rijm.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert