Boismont 80, de aanval

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                             images?q=tbn:ANd9GcSQFNb2AXq89_b3ZmaRcLl

Commander Dimitri jaagde door het luchtruim, hij was het lichtpuntje op de vuurstraal die hem hoog in de lucht voortstuwde. Hij bewoog zijn linker pols iets en het toestel stabiliseerde, in G duikvlucht kon je alleen nog sturen met je pols, je handen waren vier keer keer zwaarder geworden geworden en een enorme druk duwde je op je plek. De slang siste en pompte het mengsel zuurstof en helium in zijn masker en voerde het in zijn longen. hij kon alleen kijken en haast niets meer bewegen, 'ik ben de wraak God,' dacht hij in flitsen van pijn die veroorzaakt werden door het uiterste dat van zijn lichaam werd gevergd. 'Ik ben de Alpha, de doder.' Hij was de middelste stip in de V formatie.  De kleuren verdwenen uit zijn cockpit alles werd een licht grijs, 'grey out,' dacht hij, 'ik zit op het snij punt van mijn  kunnen.' Zijn hart pompte nu minder bloed naar zijn hersens. 'Oppassen,' dacht hij,' het volgende zal  'blackout,' zijn,' dan zou hij bewusteloos in een spiraal naar beneden stortten. Hij verschoof zijn pols iets en de sensoren registreerde de spanning van zijn spieren en deed de snelheid terug lopen tot alles weer kleur kreeg. ´T-3', dacht hij en hij vormde met moeite de woorden terwijl de scramjet fanam in snelheid.

                               images?q=tbn:ANd9GcTB3BMuulGSRSrcARn3iDH

'Doelen op T-3', sprak hij slecht articulerend met strakke lippen. Commandant Dimitri zag de puntjes op zijn scherm, hij bewoog zijn duim over de knop die het dood en verderf zou laten regenen uit de strak blauwe lucht. Het laser scherm voor zijn oog vormde een raster terwijl hij met 2.8 Mach voort raasde. 'Ik ben de wraak God,' dacht hij, 'ik ben Shiva de vernietiger, trek je gore harsesen maar in kamelenboy. Hier komt koning Dimitri.' Hij wierp nog een laatste blik op het omgevingsscherm en zag de radar gestuurde puntjes in de V zich in onderlinge afstand verspreiden. 'T-2' sprak Dimitri nu, hij was geen mens meer, hij was onderdeel van de machine geworden, de machine die over leven en dood besliste.

Het oogvizier kwam nu in lijn met het fijne raster op het laserscherm, de gebouwen die nog buiten menselijk zicht waren, kwamen nu in lijn met de laser straal die de raketten zouden geleiden. 'T-1', sprak Dimitri met nadruk en zette de duikvlucht in die bepalend zou zijn voor het bombardement. Er was geen weg terug, 'point of no return.' Tijdens de duikvlucht zou het toestel even opveren als de rakketen afgevuurd werden en Dimitri zou de duikvlucht afvlakken, zich stabiliseren en fel stijgend optrekken naar veilige hoogte. Cirkelen en een tweede benadering in zetten, terwijl boordcamera's de schade zouden filmen en doorsturen naar de basis, vanwaar nieuwe coördinaten bepaald zouden worden, voor zijn boord computer. Hij voelde het weeïge gevoel bij zijn slapen zich verspreiden langs zijn oren naar zijn halsslagader achter in zijn nek.

'Grey out,' dacht hij en toen zag hij rechts en links van zich op het scherm de mee razende puntjes verdwijnen en hij besefte wat dat betekende, zij waren uit de lucht geschoten. Met zijn pols brak hij de duikvlucht af en ging rechtstreeks over van stabiel naar een wentelend steil stijgen, het bloed trok weg uit zijn gezicht en zijn hoofd stond op exploderen. Een hoge toon die een irritant electronisch 'uh uh uh' geluid uitbraakte maakte Dimitri van een mens tot een automatisch handelende eenheid. 'Ze hadden hem gefixed zij hadden hem gelocked, een hitte zoekend grondraket jaagde achter hem aan. Commander Dimitri, kon niet denken, de discipline deed dat voor hem. Hij drukte op de knop die achter hem een wolkje van fijn metalen deeltjes deed uit warrelen en zijn pols sensor zette de scramjet uit en wentelend om haar as stortte het toestel zijwaarts weg, niet meer gedragen door haar korte vleugels.

                                           images?q=tbn:ANd9GcTDKgJe3Be4jtfYsxF8iFM

Hij bewoog met moeite zijn linkerpols en een vuurstraal deed hem weer naar voren schieten, het toestel was weer bestuurbaar geworden. Een paar mijl achter hem explodeerde een ground to air missile in een wolk van metalen deeltjes maar toen zat de Russische Shiva, de doder en vernietiger alweer duizende meters hoger en haast weer over de landsgrens.

Hij trok het toestel tot maximale hoogte en cirkelde langzaam rond, een eenzame adelaar die biddend tot bezinning moest komen. Op 18 kilometer hoogte kwam de wraak God, weer tot zichzelf. Hij zocht contact met de basis, en meldde de near miss. 'Objectief is gewijzigd,' klonk het in zijn helm, u bent nu een eenman´s missie. De nieuwe ubicaties worden ingeladen.' 'T-3' dacht de eenman's missie toen hij met gierend geweld naar beneden dook, richting convooi dat nu gelocked stond in zijn vizier. Na 'T-1', brulde het boord kanon, dood en verderf en de eenzame commandant Dimitri zette  na de vernietiging, koers basis. Hij liet de snelheid teruglopen en terwijl de tankauto's achter hem, brandend roetwolken om hoog wierpen, als uitroep tekens in de strak blauwe lucht, besefte hij dat zijn wapenbroeders neergehaald waren door Amerikaanse technologie, alleen Westerse wapens konden toestellen uit de lucht schieten die met Mach 3, aan kwamen storten om hun dodelijke lading te lozen. 

                                                       .-&-. 

 

Nicholas keek in verbijstering naar de strak blauwe lucht en zag hoe 4 van de 5 jachtbommenwerpers zwarte rookwolkjes werden. Ondertussen maalde de tanks met hun ene rupsband nog nutteloze rondjes op het slagveld. Het ging helemaal niet zoals hij verwacht had. Dit had makkelijk moeten wezen. Hij hoorde gejuich uit de gebouwen om zich heen en hij begreep dat de Radicale Islamieten tot de zelfde conclusie waren gekomen, zij het dat het voor hen goed ging. 

Hij keek even naar het rode embleem op de linker arm in de vorm  van een sikkel met een hamer met de tekst:' волонтер',  'vrijwilliger,' dacht hij grimmig, 'een bijna dode onthoofde of gevilde vrijwilliger'..en hij raakte zijn ak12 aan, het was één van de meest moderne machinegeweren,' Links en rechts in zijn gordel zaten de fragmentatie granaten   'Dat zal die kamelen jongens laten springen,' dacht hij met een wrange glimlach.  'De RGN was een aanvals granaat, 'schieten,' dacht hij, 'tot de patronen opwaren en dan de fragmentatie granaten in de aanvallende groepen gooien en dan .. hij wist het wel, hij zou niet levend gevangen worden.' 

Hij tornde het embleem los met de tekst:' волонтер', en pakte de kleine capsule cyanide gif er onder uit. Hij zou niet levend gevild worden.

                                                         .-&-. 

San Daniel 2016

 

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

lees ook deel 81

10/01/2016 09:40

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert