Daar gaan we weer .. solliciteren :(

Door Sanne blogt van zich af gepubliceerd in Sanne blogt van zich af

Daar gaan we weer ...

solliciteren

 

Ik heb altijd gewerkt vanaf het moment dat ik van school kwam. Had alleen twee pauzes toen ik met zwangerschapsverlof was, maar ging daarna weer vrolijk en blij aan het werk. Tot ik een aantal jaar geleden getroffen werd door de zeven magere jaren ..

666201f9f3bc1c8d8a124d19e465d332_1405974

altijd aan het werk

Ik heb nooit moeite gehad om werk te vinden. Ik heb niet vaak hoeven solliciteren in mijn 17 jarige loopbaan. Ik bleef namelijk trouw aan de werkgever waar ik met veel plezier voor werkte. Zo heb ik acht jaar bij een fotowinkel gewerkt, en daarna nog eens dik vijf jaar bij een andere fotowinkel. 

Mijn eerste "baantje" was vakantiewerk op de kwekerij waar mijn vader werkte. Ik was dertien en vond het onwijs stoer zelf geld te verdienen. Een paar jaar later kwam ik in de vakanties te werk bij een andere kwekerij, samen met een grote groep scholieren en huisvrouwen die wat wilden bijverdienen, Supergezellig. 

Op de zaterdagen werkte ik bij een schoonmaakbedrijf; ik maakte kantoren schoon. Af en toe kwam de bedrijfsleider kijken of ik het allemaal wel goed deed en voor de rest was ik zelfstandig. Ik liep zingend door de panden met mijn stofdoek, heerlijk werk.

Toen ik examen had gedaan zag ik een advertentie van de Hema. Die zochten medewerkers in de 1 uur fotoservice, wat toen net helemaal "booming business" was. Ik solliciteerde en had meteen mijn eerste echte baan te pakken. Ik vond het leuk werk, maar merkte al gauw dat ik meer wilde. Groeimogelijkheden waren er echter niet, dus na een jaar zocht ik mijn heil bij een cd winkel. Ook direct aangenomen. Maar dat was niks, en na een half jaar kwam ik terecht bij een kleine dorpsfotowinkel.

Daar heb ik járen met veel plezier gewerkt. Ik zag me daar zelfs wel 65 worden. Maar toen ging de werkgever met pensioen en werd de toko verkocht. Met de nieuwe eigenaar en diens vrouw kon ik het echter niet vinden (netjes uitgedrukt) en dus ging ik verder kijken. Een open sollicitatie geschreven naar een andere fotowinkel in de buurt, en ja hoor, ik kon zo beginnen. 

Ook daar heb ik járen met veel plezier gewerkt. Daar ben ik weggegaan toen ik met mijn gezin ging verhuizen naar de kust. En toen begon het gelazer .. 

 

baantje hoppen

Ik solliciteerde wat, maar ik had geen haast. Mijn husband zorgde tenslotte voor het basisinkomen. Ik kon op mijn gemak om me heen kijken voor iets leuks. Dacht ik ..

Toen mijn man vier weken na de verhuizing vertrok om nooit meer terug te komen, zat ik ineens thuis zonder inkomen. Alimentatie was er nog niet, enige financiele bijdrage ook niet. Ik moest noodgedwongen leven van de spaarrekening. En heel snel op zoek naar een baan, wat dan ook.

Ik heb een half jaartje als postbezorger gewerkt, een half jaartje in een kinderopvang in een sportschool. Halve baantjes, maar alles bij elkaar kon ik er nèt mee rondkomen. 

omscholen

Ondertussen als een gek aan het omscholen geslagen. Het bleek dat al mijn ervaring en knowhow  betreffende ontwikkelen van negatieffilms en afdrukken van foto's in een minilab volkomen nutteloos waren nu iedereen met de digitale fotografie en de computer zélf de mooiste plaatjes kon maken. 

Ik keek in de kranten en zag dat ik het beste "administratief medewerker" kon worden. Daar was veel vraag naar. Het was perfect, want goed te combineren met twee kleine kinderen. En terwijl ik 's morgens op de sportschool werkte en 'smiddags de post rondbracht was ik 's avonds aan het studeren. 

Het was zwaar, ik had mijn twee baantjes, twee kleine kinderen, een niet-meewerkende ex en een lopende vechtscheiding en zat zelf psychisch in de knoop door alle narigheid. Maar het lukte! Ik slaagde met mooie cijfers en kon een nieuwe carrière beginnen!

e30bb75714b5ad9da2e0ce1fe0dc7f41_1405974

weer aan het werk

Ik ging weer solliciteren en werd al gauw aangenomen. Op kantoor van een mobiele telefoniebedrijf, wat sterk groeiende was. Ik kwam bij een erg leuk bedrijf binnen waar ik een leidinggevende kreeg die me de praktijk van de administratie en archivering bijbracht. 

Dat ik de "rot" klusjes kreeg en veel minder betaald dan mijn andere meer ervaren collega's deerde me niet. Ik vond het werk leuk, kon ervan rondkomen en de werktijden waren perfect te combineren met de schooltijden van de kinderen. Ik was helemaal happy en op mijn plek. Ik zag mezelf hier wel 65 worden.

Maar na drie contracten was het einde verhaal. Hoewel iedereen tevreden met me was en ik met hen, kon ik niet blijven. Dus moest ik weer gaan solliciteren.

Het geluk was met mij. Al gauw mocht ik op gesprek komen bij een ander administratiekantoor. Ze zochten iemand voor fulltime, iets wat ik eigenlijk niet kon, gezien mijn gezinssituatie. Maar ik pakte de baan toch en probeerde er maar het beste van te maken. Het bleek al gauw teveel; een fulltime baan, twee jonge kinderen, een huishouden, een huis in de verkoop en een scheiding nog te bevechten. 

Dat zagen ze op kantoor ook, en mijn halfjaarcontract werd niet verlengd. Ik kwam thuis te zitten. Werkeloos. 

 

solliciteren

Ik wist het meteen: dit keer zou het moeilijker zijn om aan het werk te komen. De economische crisis sloeg hard om ons heen. Ik had werkervaring, maar nog niet zoveel. Ik had een opleiding, maar niet op hoog niveau. Mijn jaren ervaring in de fotobusiness waren niks meer waard. Maar ik was of te duur of te oud, was te weinig flexibel en zonder auto kon ik ook niet ver weg solliciteren.

Ik solliciteerde me helemaal suf. Eerst alleen de leuke baantjes, later op de minder ideale, nog weer later had ik helemaal geen wensen of eisen meer. Het lukte niet.

c70d2724bb6ee5bea6283bba8092429e_1405975

 

omscholen

Na een jaar solliciteren zonder succes, mocht ik me "langdurig werkeloos" noemen. Dubieuze titel, maar daardoor kwam ik wel in aanmerking om een opleiding te mogen doen die gefinancieerd zou worden door het UWV. Ik was enthousiast. Omscholen met baangarantie, hallellujah!

Ik begon vol enthousiasme met een versnelde opleiding PW3 (pedagogisch werker). Ik deed elke maand een examen, en liep ondertussen drie dagen per week stage. Het bleek teveel. Ergens diep vanbinnen groeide een burnout, ik voelde me met de week ongelukkiger worden maar kon niet aangeven waardoor dat kwam.

Vlak voor het einde van de opleiding klapte ik in. En de kinderopvang ook, want de economische crisis leidde tot grote ontslagen in de kinderopvang. Doorstuderen bleek zinloos, mijn tijd en energie in de omscholing bleken zinloos geweest. 

 

weer solliciteren

Ik kwam in de ziektewet en nam een jaar de tijd om mijn burnout te boven te komen. Daarna moest ik toch echt weer aan de bak. Weer solliciteren dus.

De wereld werd er niet rooskleuriger op. De crisis duurde al vier jaar en overal in elke sector en op elk niveau werd bezuinigd en vielen ontslagen. Ik zag mezelf al in de bijstand terechtkomen. Want veel WW had ik niet meer over.

 

a1348485a569eeb67abde28c81cfd349_1405975

aan het werk!

Maar dit keer had ik het geluk aan mijn zijde; ik vond - na bijna drie jaar werkeloos te zijn geweest - een baan in de thuiszorg. Jippiehajeeee! Eindelijk weer aan het werk.

Het bleek heel erg leuk werk te zijn. Het contact met de ouderen, de gesprekken, het gevoel nuttig te zijn. Het gaf me zoveel zingeving en ik bloeide weer helemaal op. Mijn contract werd verlengd en ik kreeg vaste cliënten. Ik vond mijn draai. 

Nee, ik zag me er geen 65 worden, daarvoor is het werk te zwaar. Om rond te kunnen komen moest ik tenslotte vijf dagen werken, maar vijf dagen per week bij anderen thuis schoonmaken en in het weekend nog je eigen huis, dat is wel een aanslag op je lichaam. Maar voor nu was ik helemaal blij. Ik wist al dat ik na hooguit drie contracten weer iets anders moest gaan zoeken. Vast dienstverband is een uitstervend soort.

Ik kwam niet tot drie contracten. De komende bezuigingen en veranderingen in de WMO (wet maatschappelijke ondersteuning, de wet die thuiszorg mogelijk maakt) die in 2015 van kracht gaan maken dat de thuiszorg geen contracten meer verlengt. 

Vorige week kreeg ik een telefoontje van mijn leidinggevende. In oktober loopt mijn contract af, en deze wordt dus niet verlengd. In afwachting van de gemeenteplannen kunnen ze mij niets bieden. In oktober ben ik dus weer werkeloos.

 

wéér solliciteren

En dus heb ik me vandaag weer aangemeld op diverse vacaturesites, mijn CV geupdate en de eerste sollicitatiebrieven de deur uit gedaan. Daar gaan we weer ...

89d12ea3884b30c5db6052ff1bf2ca4a_1405975

 

© SanneSchrijft 2014

http://plazilla.com/page/4295064833/word-ik-uw-nieuwe-collega 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
09/01/2016 18:06

Reacties (1) 

1
19/08/2016 01:09
Klopt. Het wordt er niet makkelijker op. Veel succes!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert