Over een ontaarde moeder, kindermisbruik en kinderzorg

Door Lucifall gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Over een ontaarde moeder en vader en een ontaard Nederlands systeem. Een waargebeurd dramatisch verhaal. Namen en plaatsen zijn veranderd.

Een ontaarde wereld

973d4e251f20e203dfbd3c7f22d97405_medium.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Een waargebeurd verhaal over een ontaarde moeder en een ontaarde vader.

Begin jaren 50 trouwt ze in Bandung op Java met die grote blanke man uit Grijpskerk , die in de KNIL diende. Haar moeder had ze al heel lang niet gezien, die was in haar kindertijd, toen ze nog op Ambon woonde, zonder afscheid te nemen er met een man vandoor gegaan en naar een ander eiland vertrokken. Samen vertrekt zij met deze man naar het verre Nederland. Op de evenaar wordt hun eerste zoon geboren. Ze keren terug in een land, waar ze met de nek werden aangekeken en in een kamp ergens in Drenthe worden gepropt. Uiteindelijk belanden ze in Amsterdam, waar ze uiteindelijk met zes kinderen woonden.

Misbruik

f23ad64bf98cfce603e7100b44bdefc8MDEuanBnJaren van kindermisbruik en kindermishandeling hadden inmiddels al plaatsgevonden. Dit kwam uit en er kwam een politiemacht aan de deur. De ouders werden gearresteerd voor de ogen van de kinderen. Vader gooide nog zo'n politie-kever om.
De kinderen werden op aanraden van de kinderbescherming verspreid door het land. Dit, ondanks dat een tante geprobeerd heeft alle zes kinderen te adopteren. Dit werd niet geaccepteerd door de kinderbescherming en besloot men de kinderen her en der te plaatsen. De oudste zoon Jan ergens in Brabant; De oudste dochter Petra op een andere plek, Peter een minder begaafd jochie die zijn drollen pleegde te eten ook op een andere plek. Boefje, de derde en Sylvia, de vijfde en de jongste David werden in een Alkmaars kinderhuis geplaatst. Het was volgens de gestudeerden in kinderzieltjes beter als de kinderen elkaar niet meer zouden zien; daar die oude beerput dan altijd zou openblijven. Het contact onder de kinderen kon alleen onder begeleiding worden hersteld was de mening.
De vader werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van drie jaar en zowel de vader als de moeder werden uit de ouderlijke macht ontzet.

Kindertehuis

bede97404161138f76838e974a1a4613MDIuanBnDaar zit je dan, acht jaar, als oudste broertje met een jonger broertje en zusje in het kindertehuis. Je moeder had de laatste keer nog gezegd dat je goed voor ze moest zorgen en goed op ze moest letten. Met mes en vork had je nog nooit gegeten; een aardappel had je nog nooit gezien. Je was gewoon rijst te eten met je handen. De jaren in het kindertehuis werden een drama. De eerste donkere kindertjes in het kindertehuis. Straffen als met de tandenborstel de zolder schoonpoetsen waren voor jou heel gewoon. Melk kreeg je niet naar binnen, je had immers een lactose-intelorentie, zou later blijken. Als de melk niet opkwam, werd het opsluiting op de zolder. En dan de nonnetjes die met hun handen onder de dekens jouw intieme plekken aanraakten. De begeleiders die alles wat je vertelde tegen je gebruikten. De directeur die een keer ten overstaan van het hele kindertehuis je zusje aan haar haren trok en dat je naar hem toegerend bent en hem met je kissies, die je in het tehuis droeg, een kniebreuk geschopt hebt.
En dan het verdriet over de jongste, die zomaar verdween naar een adoptie-gezin; zonder afscheid.

Papa komt op  bezoek

Die dag, dat vertelt werd dat je vader op bezoek zou komen. De straat opgerend om hem tegemoet te gaan. Je rende hem zo voorbij.

Zoektocht naar  vrijheid

c557770ae121a46d822fcc43dbbd611fMDMuanBnDe zus die je weer mocht zien haalde op den duur de landelijke kranten. Ze was weggelopen uit het kindertehuis en was een eigen leven begonnen en gaan werken. Haar baas gaf haar aan en zorgde ervoor dat ze uit het tehuis kon. Jij flikte dat nog eerder; op je dertiende was je gaan werken en ook jouw werkgever zorgde ervoor dat je hier voortijdig weg kon komen. Op je dertiende ging je op kamers en kocht voor 150 gulden Indische kruiden; een oelekan, en een Indisch kookboek.

Goodbye aardappels.

Weerzien

8d32bb86ee2e1a2223db85ff96a5f5f5MDQuanBnPas toen je in de veertig was zag je je jongste broer weer terug. Alle zoons en dochters kwamen met aanhang tezamen in de Ardennen. Om in die tijd eindelijk de jongste en zijn gezin in de armen te kunnen sluiten. Ik was daarbij; en heb daar een intense liefde mogen aanschouwen, welke je voor kinderen met een dergelijke achtergrond onmogelijk zou achten. Liefde vermengt met die intense pijn uit het verleden. Een achtergrond die het leven tekende. Een contact tussen broers en zussen, welke er eigenlijk altijd had behoren te zijn.

Moeder ontkende haar zes kinderen

Moeder hertrouwde flitsend snel na het gebeuren. Tot de avond van het trouwen had ze haar zes kinderen verzwegen. Haar aanstaande eiste van haar nooit over haar kinderen te spreken en nooit een contact met hen te krijgen.
Boefje had het op den duur toch geprobeerd en de man was woest geworden; hoe durfde die jongen zich in hun leven te mengen. De kinderen uit het tweede huwelijk hadden tot een begrafenis van een tante nog nooit gehoord van hun zes andere broertjes en zusjes. Zij waren toen rond de 18 en 20. Een andere tante had toen gezegd: “toch gek, dat jullie andere zes broertjes en zusjes hier niet bij zijn”

Een halfzus gevonden op internet

1377f6f038f1f5c15f2b27a7688ac9b5MDUuanBnIn die jaren na de Ardennen ging je op zoek en vonden we in Canada een halfzus van jou. Een aantal maanden werd er gecorrespondeerd. Ze mailde zelfs foto's van je moeder. Je moeder die jij zo graag wilde zien. De zus verliet kort hierna Canada, na een scheiding en liet haar vijftienjarige zoon daar achter. Jij had ernstige rugklachten in die tijd en die zus gaf je een adres van een acupuncturist, waar haar familie zich altijd liet behandelen.

 

In de wachtkamer

5f8493586a0f9a7d876232cc9d3225dfMDYuanBnZo kwam er een dag, dat je in de wachtkamer zat. Een mooie Indische vrouw komt binnen, gaat naast je zitten en naast haar een blanke man. Daar zat zij, jouw moeder.... Iets zeggen kon je niet, iedere vezel in je lichaam trilde.
Nooit zal ik vergeten hoe je toen thuiskwam; huilde en zei:

“ik heb mijn moeder geroken”.....

Niet zoals je zo innig wenste ook gesproken, maar dit was voor jou genoeg; je had haar weer gezien...

Deze vrouw, ben ik in de jaren dat ik met deze man samen was, intens gaan haten. En alsof het lot zo moet beschikken. Vorig jaar toen ik gezellig kerst vierde met mijn familie, zag ik haar op dat diner dansant. Op hoge hakken; hakken waar al haar kinderen nu nog een kale plek van op hun achterhoofd hebben. Zwoel dansend met die afgrijselijke man, die dat meest afschuwelijke van haar geëist had; afstand te doen van je kinderen....
Dit jaar ga ik er weer heen; en dame; als jij daar weer danst, zal ik je de groeten doen, van je zoon: Boefje..... Zachtjes zal ik je dat toefluisteren; maar dat de herinnering je moge blijven achtervolgen...

Geleerde kindervrienden van Nederland scheidt nooit kinderen. Jullie begrijpen niet wat jullie aanrichten..

 

09/01/2016 12:18

Reacties (15) 

10/01/2016 00:52
leuk geschreven maar toch pakkend
1
09/01/2016 18:24
Erg dit.
1
09/01/2016 13:34
indrukwekkend
3
09/01/2016 13:21
Wat knap opgeschreven en verwerkt tot een goed leesbaar artikel. Mijn herinneringen aan het leven met nonnen als kind speelde me even parten en daarom vind ik dit verhaal zo bijzonder.
1
09/01/2016 13:09
Indrukwekkend verhaal. Wat een trieste toestanden....
1
09/01/2016 13:04
Bijzonder aangrijpende geschiedenis. Net nu ik afgelopen kerst meer over mijn eigen (Indische) familiegeschiedenis te weten ben gekomen, kom jij met dit verhaal...

Er zijn ondanks de verschillen, aardig wat parallellen.

Ik kan alleen maar hopen dat de praktijk anno nu compleet anders is. Het hele idee om kinderen van elkaar te scheiden en zelfs contact te bemoeilijken, druist tegen alle 'good practices' die ik ken en waarvan ik hoop dat ze ook 'good' zijn, in.

ik kreeg kippevel bij het stuk over de nonnen. Nog steeds zijn de wonden uit die tijd niet gehee...
1
09/01/2016 13:19
De boot bij jouw artikel op Plazilla deed mij terugdenken aan dit artikel.

Ik heb het gelaten zoals ik het indertijd geschreven heb. Zonder nadenken / autowriting... en bemerk nu dat ik het als van een afstand geschreven heb.. gevoel toelaten zou me zomaar kunnen breken...Nu nog.

Heden ten dage worden kinderen nog gescheiden ondergebracht.. ( nu weer vanuit het oogpunt dat kind A een andere specifieke behandeling nodig heeft dan Kind B)

De RK kerk dient schoon schip te maken. Volgens mij wil deze paus dat ook maar wordt hij van alle kanten tegengewerkt...
09/01/2016 13:33
Ik kon me inderdaad vaag herinneren dat je hier al eerder over geschreven had. Ik was even kwijt of ik dit artikel al eerder gelezen had, of dat je de info in andere artikelen had verwerkt.

Ja, daar was ik al bang voor. De zegeningen van het aanbodgestructureerd denken...

Als je geïnteresseerd bent, in dit artikel http://gildor-inglorious.plazilla.com/page/4295164272/intelligence-squared-debatteren-op-niveau staat een link naar de discussie of de katholieke kerk 'a force for good in this world' is. Mijn grote held, wijlen Christopher Hitchens, windt er in elk geval g...
1
09/01/2016 13:00
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert