De overgang - vijf jaar later

Door Sanne blogt van zich af gepubliceerd in Sanne blogt van zich af

De overgang - vijf jaar later

Vijf jaar geleden zat ik bij de huisarts. De diagnose was helder: "mevrouw, in uw eierstokken zit weinig leven meer." Ik was in de overgang. En ik was "pas" veertig jaar. Nu ben ik vijf jaar verder en hoe is het nu met mij en mijn overgang?

13dbbdbf69517c667589e4b5bc559485_medium.

even wennen

Ik moest wel even aan het idee wennen, ik in de overgang. Was dat niet veel te jong? Was ik nu al afgeschreven en oud? En als ik me herinnerde hoe de overgang bij mijn moeder was verlopen stond het zweet me al op de rug. Dat was echt geen makkie geweest!

Het grote voordeel was dat ik niet meer ongesteld werd. Wat een verademing. Mijn moeder had enorme menstruaties die met veel klachten gepaard gingen. Ik had niets, gewoon niets. Geen bloedverliezen, geen hoofdpijnen, geen premenstruele klachten meer, niets. Het was gewoon gestopt.

Ik werd een maand of zeven later nog eens drie dagen ongesteld, en een volgende keer duurde het negen maanden en daarna zat er iets meer dan een jaar tussen. Elke keer vloeide ik maar weinig, en was verrast dat het er ineens was maar ook wel weer blij als het weer over was. Inmiddels is het meer dan anderhalf jaar geleden dat ik voor het laatst ongesteld was.

klachten

Ik had wel wat vage klachten die ik in die tijd maar toekende aan de menopauze waar ik blijkbaar al in terecht was gekomen. Last van slapeloosheid, stemmingswisselingen, vage rugpijntjes en nachtelijke zweetaanvallen. Piekeren, depressieve gedachten, onzekerheid, ook daar had ik last van.

Drie jaar geleden ontstond er echter ook een burnout. Wie weet waren voornoemde klachten wel een indicatie voor de burnout geweest. Achteraf denk ik dat ze meer bij de burnout hoorde dan bij de overgang, maar zekerheid heb ik niet en doet er ook niet toe.

Wat ik wel met zekerheid kan zeggen is dat mijn overgang in niets lijkt op die van mijn moeder. Waar zij enorme pijnen onderging en hevige bloedingen tijdens een lange periode van onregelmatige menstruaties en waar zij ook veel last had van stemmingswisselingen, urineverlies, en opvliegers .. moet ik eerlijk bekennen dat ik niet of nauwelijk last ervaar van mijn overgang. Misschien is het toch niet zo genetisch bepaald of misschien heb ik gewoon mazzel?

5b1a0d317a1830ee2d4dec4e8401684b_medium.

opvliegers

Het bekendste verschijnsel in de overgang zijn toch wel de zogenaamde opvliegers. Ik weet ze nog goed van mijn moeder. Zomaar ineens brak het zweet haar letterlijk uit en stond ze te wapperen met een tijdschrijftje voor enige verkoeling, waarna de opvlieger na een paar minuten weer verdween. Dit had ze jarenlang meerdere malen per dag.

Ik heb de opvliegers vooralsnog alleen in de late avond of 's nachts. En dan meestal omgekeerd. Ik krijg het eerst heel erg koud. Zo koud soms dat ik letterlijk lig of zit te klappertanden. 

Dan ga ik naar bed met een dikke pyjama aan, dikke sokken aan, een dubbele deken om me heen geslagen. Maar dan worden mijn onderbenen ijskoud omdat de pyjamabroek wat opstroopt en mijn benen "bloot" onder de deken liggen. Zo koud dat ik niet kan slapen voordat ik mijn benen ook helemaal heb ingepakt. 

Een paar uur later word ik dan wakker. En nog geen minuut nadat ik wakker ben breekt het zweet me uit. Overal. Van mijn voeten tot mijn voorhoofd, overal voel ik zweet en weet ik niet hoe snel ik onder die dikke deken en uit die warme pyjama moet komen. Dan lig een een poosje "uit te wasemen" bovenop mijn deken en daarna is mijn kacheltje weer genormaliseerd. 

Dit gebeurt een aantal keer per maand, soms een paar keer per week en soms een aantal weken niet. Zomer, winter, dat maakt niet uit. Het komt ook voor dat ik de nachtelijke opvliegers heb zonder eerst de kou-aanval mee te maken. Wel vind ik het merkwaardig dat ik al wakker word vóórdat de opvlieger ontvlamt. 

d8ff9c51f83b71d7e8b3807225f617a0_medium.

pijnen en pijntjes

In het eerste jaar had ik met regelmaat last van mijn onderrug, en had ik wel eens last van hoofdpijn. Deze klachten werden niet onderdrukt door paracetamol, net zoals dat eerder tijdens de (pre-) menstruatiepijnen ook niet hielp. Deze klachten zijn nu, vijf jaar later, geheel verdwenen. Ik voel geen pijntjes meer die ik kan toedichten op de overgang. 

Ook het piekeren en de depressieve gedachten zijn weg. Ik lig nog wel regelmatig halve nachten wakker. Gewoon wakker te zijn, zonder dat ik aan het piekeren ben. Dan pak ik maar een boek, of ga of net als nu een verhaaltje schrijven. 

andere klachten

Wel ben ik in die vijf jaar ruim tien kilo aangekomen, zonder dat ik een ander eet- en leefpatroon ben gaan volgen. Als gevolg van die gewichtstoename - of is het toch een overgangsklacht - heb ik wat gewrichtspijn in de knieën bij het traplopen. Ik moet nodig wat meer gaan sporten, denk ik dan, maar het komt er niet van.

Ook een lastig bijverschijnsel is het urineverlies. Ik ben nog niet aan de Tena Ladies, maar mijn broekje is niet elke dag meer even droog. Ik probeer mijn bekkenbodemspieren te trainen, maar vooralsnog zonder succes. 

En sinds een half jaartje scheer ik me zo'n twee keer per week. Mijn gezichtsbeharing nam toe en hoewel onschuldig blond vond ik het toch ergerlijk als ik in de spiegel keek. Dus gebruik ik m'n Venus Ladyshave nu ook voor mijn gezicht. Best wel raar toen de kinderen dat voor de eerste keer zagen, maar ach, alles went. 

Haarstructuur schijnt ook te veranderen, stugger te worden of haaruitval. Geen last van, gelukkig. Mijn huid heeft wel wat last van de overgang. Ik heb wat meer last van jeugdpuistjes, en hier en daar al een ouderdomsvlekje in mijn gezicht. Soms kan de huid rondom mijn ogen wat "dun" aanvoelen. Slaap, rust en ontspanning voor de ogen, en dan knapt de huid wel weer op. En verder voelt mijn huid droger aan en moet ik meer smeren met vochtinbrengende bodymilk en dagcrèmes. 

Mijn bloeddruk wordt een aantal keer per jaar gemeten als ik mijn bloed ter donatie afsta, en deze is nog steeds keurig in balans. Wel zaak om dit goed in de gaten te houden natuurlijk. En als laatste moet ik natuurlijk goed opletten dat ik calciumrijk eet om osteoporose zo lang mogelijk buiten de deur te houden. Maar ook daar merk ik nu nog niet veel van. 

10ab86c7d1c053631f76d26ea23951be_medium.

hoe voel ik me nu

Ik ben nu vijf jaar in de overgang. En ik vind die hele overgang een eitje. Weinig tot geen last en al helemaal niet zoals ik het gezien had bij mijn moeder. Als dit het is, dan valt het alles mee. Dames, er is nog hoop! 

http://www.gezondheidsnet.nl/overgang/overgangsverschijnselen-herken-je-ze

http://overgangsconsulente.com/overgang-symptomen

Twijfel je of je zelf in de overgang zit? Deze test geeft een indicatie: http://www.vrouwenovergang.nl/overig/zelftest.php.  Maar ook de huisarts kan d.m.v. een bloedonderzoekje uitsluitsel geven. 

23a5d1af1222d870aa138a2c585f6f9f_medium.

© SanneSchrijft 2015

http://plazilla.com/page/4295064810/over-de-overgang

 

08/01/2016 13:31

Reacties (1) 

1
09/01/2016 12:27
geweldig en duidelijk artikel. Mijn huisarts beweerde dat de overgang en de symptomen niet bestaan.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert