Nog nooit heb ik zo hard gebeden ,

Door Spiritlady gepubliceerd in Gezondheid en fitness

Voor hulp om het falende, zorgelijke systeem, te veranderen

Het is triest.

Echt diep triest mensen. Jullie willen echt niet weten wat ik hier allemaal op mijn bordje krijg. Dagelijkse confrontaties met een falend systeem, te schrijnend voor woorden. Om te huilen zo erg , ik heb al heel wat tranen laten rollen. Emmers grote lege emmers heb ik met mijn tranen gevuld.  Voor een goed doel wellis waar, ik heb mijn planten er weer mee kunnen voeden. Ben immers gek op recyclen, bijna alles is her te gebruiken, dus ik heb iets goeds geproduceerd.

Maar laten we eerlijk wezen .

Het zal toch niet de bedoeling wezen, dat ik met uitdroging wordt bedreigd, door een systeem , dat zo ernstig weet te falen. Dagenlang heb ik me over dit probleem lopen buigen, hoe kan het toch, waar zit het falen in dit systeem. Want dat er iets niet goed gaat, dat vind ik inmiddels bewezen. Hoe kan het anders dat ik overal om me heen mensen zie , die jaren in de hulpverlening zitten, maar niet vooruit lijken te gaan.

Een van mijn clienten.

Had al zes jaar hulpverlening achter de rug. Toch was ze nog steeds niet van haar plek gekomen.  In de vijftig jaren die ze telde nog nooit een mens recht in de ogen gekeken.  Ze tolden door haar oogkassen en op het niveau van een vierjarige stond ze te overleven.  Dolgelukkig hoor met alle hulpverlening die haar verantwoordelijkheden overnam, en de rust in huis deed keren. Totaal afhankelijk dus van hulp, omdat ze zelf geen tijd en ruimte kreeg om te leren. Daar waar de ene hulpverlener vertrok werd een ander weer aangetrokken, want zonder kon ze inmiddels niet meer.

We hebben keihard gewerkt

Ik wordt soms gewoon nerveus van hoe ijzig stil ze me diep in de ogen kan aankijken. Haar handen liggen stil als ze met me praat. Ze draait nu eindelijk haar eigen gezin, terwijl ze dagelijks op de arbeidsmarkt is te vinden. Daar waar jaren werd geroepen, niet doen , dat kan je niet aan, dat maakt ze nu zonder problemen waar. Boven zichzelf is ze uitgestegen, moedig en met een doorzetting vermogen heeft ze heel wat kwaliteiten ontdekt.  Totaal onherkenbaar geworden voor al die hulpverleners, die haar ooit hebben bijgestaan, maar nog meer op haar plek hebben gehouden. Ik mag het misschien niet zeggen, maar ze hebben alleen hun eigen inkomen veilig gesteld.

En zo kan ik nog wel uren doorgaan

Met voorbeelden van mensen die graag geholpen willen worden, maar ergens nooit verder komen. Vastlopen in een systeem die , ik ga het weer zeggen, hun best doen om mensen op hun plek te houden. Afhankelijk van zorg maken,  om een eigen inkomen te creëren. Het maakt me zo boos, en intens verdrietig, hoe mensen geholpen worden in ons systeem van hulpverlenen. Hoe mensen geprogrammeerd worden van buiten af , om aan eisen voor hulpverlening te voldoen. De kas wordt gespekt, met de meest schrijnende hopeloze gevallen, die niet geholpen worden , maar die ze onder controle proberen te krijgen.

Ben ik echt de enige die dit ziet.

Ben ik echt de enige die doorheeft wat er werkelijk gebeurd, en nog meer wat er werkelijk nodig is, om mensen gezond te krijgen. Laten we beginnen bij stap 1, kijken naar de mens. Om vanuit het mens zijn eens te gaan kijken, in welke omstandigheden deze zich bevind. Laten we verder eens gaan kijken welke ervaringen dit mens heeft opgedaan. Welke trauma’s heeft dit mens opgelopen, welke patronen zijn  daarop gebouwd om staande te blijven. Laten we kijken naar de mens en de kwaliteiten die het bezit. Help ze hun kwaliteiten te ontdekken en in te zetten voor een menswaardig bestaan.

Ik weet het , het is even wennen.

En absoluut niet goed voor mijn eigen inkomen. Ze zullen tenslotte herstellen, de regie over hun eigen leven terug gaan krijgen en niet langer afhankelijk zijn van hulp Maar het zal de ziektekosten dermate drukken , dat de vergrijzing met gemak te dragen is. Laten we eens buiten de vastgestelde structuren denken , en kijken wat echt nodig is. Zo was ik bij een gezin , met twee probleem ouders, en drie kinderen. Een daarvan stond op de lijst voor uithuisplaatsing, maar twee andere zorgelijke kinderen blijven achter . Vind je het raar dat ik dat niet begrijp? Zouden we niet beter af zijn , met vierentwintig uur zorg , om het probleem in zijn geheel aan te pakken? moeten we dan echt stoppen om dat die zorg hier in Nederland niet bestaat. Of wordt het tijd dat er iemand gaat opstaan om dit mogelijk te maken.

Honderden van dit soort gevallen komen aan mijn neus voorbij.

Dagelijks bind ik mezelf vast aan een ketting om niet acuut in mijn auto te stappen, om iemand in een zorgelijke situatie te redden. Om te vechten tegen een falend systeem. Ik kan ze immers niet hier in mijn huis opstapelen, de ruimte hier is gewoon te krap. Ik zou geen ruimte meer overhouden om mijn eigen gezin te draaien. Maar wat zou ik graag een plek creëren waar dit wel mogelijk is. Wat zou ik graag mensen een veilige plek kunnen bieden om zichzelf te ontdekken en in hun eigen kracht terug te komen. Dagelijks droom ik daarover, wil je het weten hoe die eruit ziet lees dan……………

http://www.xead.nl/mijn-droom-mijn-wens-mijn-ideaal

Ik moet in opstand komen.

Echt mensen ik kan het niet langer aanzien, niet langer aan de zijlijn staan. Ik ga opstaan, voor al die mensen die het zelf niet meer kunnen. Afhankelijk van het falende systeem, vast in de structuren van de ziekmakende overheid . Op politiek niveau moeten er dingen gaan veranderen, om de zorg , weer gezond te maken.

 

 

 

 

©spiritlady

 

07/01/2016 10:06

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert