Een brief aan jou.

Door Chayenna gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

db3b1569ab51551952fd874aa9aa27ec_medium.

Toen we elkaar voor het eerst ontmoeten, eons geleden, speelde we samen in de wereld van onze ware Vader en Moeder. We speelden als kinderen, en genoten van ieder moment dat we samen waren. Nooit waren we afgescheiden van elkaar, maar creëerde keer op keer nieuwe spelletjes en vonden daar ons geluk in het moment in. Jij was een echte broer voor me, een echte vriend. In alles waren we een. We hadden geen naam, we hadden geen woorden nodig, geen vormen om elkaar te begrijpen. Onze ouders moedigden ons aan in al onze creaties, omdat zij daarin zichzelf herkenden. 9ba971e87dee7369473426efd29df634.jpgMaar net als alle creaties van de creator, wilden ook wij weten wie en wat we nu werkelijk waren, en vroegen ons ouders om hulp. Zij vertelde ons dat als we werkelijk de betekenis van ons bestaan wilden begrijpen, we moesten beginnen om onszelf een naam te geven. Jij koos voor de naam ‘donker”, ik koos voor de naam “licht”. Voor het eerst ervaarde we in onze wereld hoe het was om donker en licht te zijn.

 

Een echte vriend.


Een echte vriend, geeft me een knuffel wanneer ik het nodig heb.
Een echte vriend, laat zijn liefde voor me zien wanneer hij kan.
Een echte vriend, heeft respect voor mijn keuzes,
En de manier waarop ik handel.
Een echte vriend, moedigt me aan mijn droom waar te maken.
Een echte vriend, deelt zijn tranen.
Een echte vriend, deelt zijn lach.
Een echte vriend, deelt zijn vreugde.
Een echte vriend, deelt zijn angsten en winsten.
Een echte vriend, laat me vallen als ik het nodig heb.
Een echte vriend, negeert me als ik het nodig heb.
Een echte vriend, geeft me een duw als ik het nodig heb.
Een echte vriend, laat zijn gevoelens en emoties zijn.
Dit is wat een echte vriend voor mij betekend.
En de vriend die ik wil zijn.


  4b7222ed4efb51dd6cdbecbc8f66a18e_medium.We begonnen vorm te geven aan onszelf, en creëerde de wereld van kleuren. Het was een prachtige nieuwe wereld, en toen deze klaar was brachten we hem naar onze ouders, zodat zij er in hun wereld ook van konden genieten. Het maakte vele werelden kleurrijker. In de kleurenwereld ontdekten we ook de werkelijke betekenis van onze naam. Als we ons bewust werden van de nieuwe dingen die we ontdekten, begon mijn licht helderder te schijnen. Waren er echter niet bewust van wat er zich afspeelde dan was jij altijd op de voorgrond aanwezig. We leerden de kleuren te gebruiken om er spelletjes mee te spelen, en in dat alles leerde me meer en meer over ons eigen bestaan. We leerden wat het betekende om een kind te zijn, en we leerden te zien wie onze ouders werkelijk waren. In onze spelletjes creëerde we zoveel nieuwe werelden, zoveel vormen, en onze ouders moedigde ons aan alles een naam te geven. Op deze manier werd jij het kind van het donker, en ik het kind van het licht.

When Love is not enough


To take away the pain
When Love is not enough
To open your heart for me
Then it’s time to move on
To make a new step again.
Only in Unconditional Love
we can be together.
Only in Unconditional Love
We will meet again.
In Unconditional Love
Are no limits, and separation don’t exist
In Unconditional Love
The pain and sadness disappear
And in that we can be really ONE.


6eb2ab37b82c532d59dcdbd7683b163d.jpgWe groeiden op en kregen onze eigen kinderen. In hen waren we weer samen zonder een naam. Net zoals onze ouders waren. Ook wij moedigen onze kinderen aan, op dezelfde manier als onze ouders bij ons deden. Onze kinderen creëren hun eigen nieuwe werelden, gaven het nieuwe namen, en zo groeide ook onze eigen wereld, doordat ook zij hun wereld naar de onze brachten. We kregen kleinkinderen, en leefde ook verder in hun harten. En we zagen hoe onze kinderen ook hun kinderen aanmoedigden nieuwe werelden te creëren en het nieuwe namen te geven. En op deze manier gaat het leven maar door, en ontdekken we steeds nieuwe dingen over onze ware zelf en bestaan. In mijn wereld van vandaag zijn we opnieuw samen, en spelen we zoals in het begin van ons bestaan. Maar nu spelen we samen met vele van onze broeders en zusters. En in een ieder herken ik jou en mij. Niet langer zijn we afgescheiden, maar zijn we weer terug in de wereld van onze ware scheppers.

Vrijheid.

Wat is het dat jou het gevoel blijft geven,
dat je niet vrij bent in het leven.
Zie je dan niet lief mensenkind
Dat er werkelijk niets anders is dan de vrijheid die je bent.
Kijk nu eens werkelijk om je heen.
Wat houd je gevangen, en laat je hart zijn als een blok steen.
Waar zit je NU met je gedachten.
Weer aan het strijden, om de pijn,
in jezelf te verzachten.
Wat voor rol speel je deze keer.
Geniet je er werkelijk van keer op keer.
Het is de Angst die ons gescheiden houd.
En die jij vaak veel meer vertrouwt.
De gedachte dat je wilt Zijn wie je wilt.

Gewoon een simpel Mensen kind.
Al eeuwen heb je dat spel NU gespeeld.
Iedere aspect heb je er van doorlopen.
Durf je NU de sprong te nemen.
En te Zijn wie je werkelijk bent.
Dat mooie, prachtige Engelen Kind.
Een Kind van Licht.
Een Kind van Liefde.
Een kind van Vreugde.
Een kind van Vrijheid.
Dat is wat jou geboorterecht heeft gegeven.
Laat je gedachtes gaan, sta op en kies voor dat Leven.

 


Copyright Curacao@Gerda Verstraeten
Gedichten uit mijn gedichtenbundel : "voorbij de regenboogbrug"

 

 

 

06/01/2016 13:08

Reacties (4) 

06/01/2016 20:31
Wat bijzonder geschreven en mooi:-)
1
06/01/2016 14:47
En zo creëren we onze eigen wereld. Wat geven we door aan ons nageslacht?
06/01/2016 15:16
Hun eigen creatie?
06/01/2016 15:21
Ja wat geven we de kinderen mee, een goede moord een slechte moord. Oog om oog en tand om tand. Of dat we allemaal één zijn. In wezen allemaal gelijk.......
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert