Neuroblastoom, een agressieve en dodelijke kinderkanker

Door Sharonimus gepubliceerd.

Neuroblastoom, een agressieve en dodelijke kinderkanker met een lage kans op genezing

Wat is een neuroblastoom?

Een neuroblastoom is een vorm van kanker die voornamelijk bij kinderen voorkomt. De helft van de patiënten waarbij deze diagnose gesteld wordt is nog geen twee jaar oud. Per jaar komen er ongeveer 35 nieuwe diagnoses bij. Het is een neuroëndocriene tumor, dat wil zeggen dat  de tumor opgebouwd is uit cellen die hormonen en andere boodschapperstoffen kunnen afscheiden die opgevangen worden door het zenuwstelsel. Meestal ontstaat de tumor in het bijniermerg, maar hij kan ook bijvoorbeeld in de zenuwweefsels van de buik, de nek of het bekken ontstaan.

c7396f5d089a592b678624b4f8a31149ODAwcHgt

Welke vormen zijn er?

Neuroblastoom kan in een aantal stadia worden ingedeeld. Deze stadia zijn belangrijk voor het bepalen van de behandelingskeuze.

Stadium 1: de tumor is beperkt tot het orgaan waarin het is ontstaan.
Stadium 2: uitbereiding van de tumor buiten het orgaan waarin deze is ontstaan, dan wel in lymfeklieren in de directe omgeving.
Stadium 3: Zodanige uitzaaiing naar omringende weefsels en/of verderop gelegen lymfeklieren. Hierdoor is operatieve verwijdering niet direct mogelijk.
Stadium 4: Uitzaaiingen op grotere afstanden van de tumor, naar lymfeklieren, beenmerg en/of botten.
Stadium 4S: Kinderen jonger dan 1 jaar met uitzaaiingen naar lever, huid en/of beenmerg zonder botuitzaaiingen.

Voor patiëntjes met een hoog risico (stadium 3 en 4) is er een zeer intensieve behandeling mogelijk, maar deze heeft ondanks de intensiteit meestal weinig invloed.

Wat zijn de symptomen?

 

De tumoren komen voor in de:
• De buikholte
• De borstholte
• Het bekken
• De hals

Bij neuroblastoom heb je verschillende tumoren die ook allemaal weer verschillende klachten veroorzaken.

De meeste patiënten met neuroblastoom hebben tumoren in de buikholte. Dit is ongeveer 60 tot 75% van de patiënten met neuroblastoom. Daarbij bestaan de klachten vooral uit een opgezette buik, buikpijn en misselijkheid. Maar bij veel gevallen geven de buiktumoren heel weinig tot geen klachten.
 
15 tot 25% van de patiënten met neuroblastoom heeft tumoren in de borstholte. Ook deze tumoren geven weinig tot geen klachten.

10% van de patiënten met neuroblastoom heeft tumoren in het bekken. Hier zorgen de tumoren vooral voor blaas en of darm problemen, hierbij horen bijv. plasstoornissen en obstipatie (verstopping in het darmkanaal, met als gevolg dat je niet zo goed kan poepen). Dat komt doordat de tumoren de werking van de darm en of blaas blokkeren, en die dus minder goed hun werk kunnen doen.

8806af9e3a790941b0a23743a8f1b7d8MjUyNi1Q

5% van de mensen met neuroblastoom heeft tumoren in de hals. Hierbij heb je wel klachten, die ook wel eens tot levensbedreigende situaties kunnen lijden. Hierbij moet je denken aan zwellingen die zichtbaar zijn aan de buitenkant, maar ook zwellingen binnen in de hals. Die zwellingen kunnen de luchtpijp vernauwen zodat je benauwd wordt, en vaak ook hoorbaar adem haalt.

Uitzaaiingen van neuroblastoom komen vooral voor in de botten en beenmerg (binnenste van botten), en soms in de lymfeklieren of longen. De klachten die hierbij horen zijn pijn in de botten en gewrichten, en je in het algemeen niet lekker voelen. Bij een kind kan je dit bijvoorbeeld merken, als hij of zij niet meer wil lopen, omdat dit pijnlijk is aan de gewrichten.

Andere klachten van patiënten met uitzaaiingen zijn:

• gewichtsverlies
• verminderde eetlust
• bloedarmoede,
• lusteloosheid
• klagelijk gedrag

Wat is de oorzaak?

Er is nog niet erg veel bekend over de oorzaak van deze tumor. Vooral omdat het zo vaak op jonge leeftijd voorkomt, wordt gezocht naar een fout die ontstaan is toen het kind nog een embryo was. Het neuroblastoom kan veroorzaakt worden door een zeer zeldzame mutatie tijdens deze fase. Er worden nog allerlei onderzoeken verricht naar eventuele risicofactoren voor deze mutatie.

 

Wat is het verloop en de prognose?

Nadat de diagnose gesteld is, zal er worden gekeken in welk stadium de ziekte zich bevindt. Van hieruit kan worden gekeken welke behandeling mogelijk en nodig zal zijn. Er wordt gebruik gemaakt van verschillende soorten behandelingen, bijvoorbeeld operatief verwijderen van de tumor, bestraling en chemotherapie.

Over het algemeen worden kleine, gelokaliseerde tumoren behandeld met operaties wat bij de meeste patiënten leidt tot totale genezing. Bij grotere tumoren wordt gebruik gemaakt van 131I-MIBG therapie, chemotherapie en operatie. Ook deze groep patiënten heeft een prima kans op genezing variërend van 80-90 %. Bij zogenaamde hoog risico neuroblastomen, vaak met uitzaaiingen is de genezingskans veel slechter en wordt er intensiever behandeld met 131I-MIBG therapie, chemotherapie, operatie en ook hoge dosis chemotherapie met zogenaamd beenmerg transplantatie met het eigen beenmerg van de patiënt (autologe transplantatie). De genezingskans van deze kinderen varieert van 25-50%. De genezingskans van het meest agressieve type neuroblastoom is heel erg laag, namelijk (20%). Ook zit hier nog geen vooruitgang in want dit is al ongeveer 25 jaar gelijk gebleven.

05/01/2016 00:06

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert