Boismont en Delft,74, de people's bank of China en haar investeringen

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                            images?q=tbn:ANd9GcRGAMsUrQXjHRLACKz690p

Dingbang keek met genoegen naar de statistieken op zijn bureau. Zijn naam had een betekenis in China, het betekende: 'beschermer van het land' en zo voelde hij zich ook. Zaken gingen goed, heel goed zelfs. Er werd ongewoon veel in zijn bank geïnvesteerd en dat was al een paar dagen gaande. Via een tal van rekeningen, uit Zwitserland maar ook uit Monaco stroomde, letterlijk stroomde, het geld binnen. Er was meer op de rekening van de people's bank of China terechtgekomen binnen een paar dagen dan in de voorgaande 2 jaar. Hij zag de klimmende lijn op de grafiek die haast rechtstandig omhoog ging en was oprecht blij. Beschermer van het land, Dingbang, dat was hij. De landbouwbank deed goede zaken en had kennelijk het buitenlandse vertrouwen gewonnen.   Hij nam een slokje groene thee en drukte op het scherm om nogmaals een pie diagram te voorschijn te toveren. Nu zag hij dat de sector midden en Noord Europa zwaar begon te investeren. Met de cursor tikte hij dat deel aan. City center London stortte rechtstreeks enorme bedragen op zijn rekening. 

Hij sloot zijn ogen even, het was moeilijk te bevatten, hij had zo veel offers moeten brengen om van eenvoudige boerenzoon bankdirecteur te worden in Singapore. Het was een weg van vele jaren geweest en wat hij  nu zag was niet anders dan de Goden die hem gunstig gezind waren, die zijn uren en uren van arbeid op waarde hadden getaxeerd. 

                              images?q=tbn:ANd9GcTqnShvKCgDLOAIIppVk_b

'Limei,' dacht hij, hij zou Limei meenemen naar een speciale plaats, een plek die haar zou imponeren. Chinese minaressen moesten nu eenmaal in de watten gelegd worden. Limei wiens naam klaproos betekende had meerdere gegadigden op de lijst staan, maar alhoewel de concurrentie in de regel jonger was dan hij, bezweek zij altijd weer voor macht en geld en luxe, 'ongeveer in die volgorde', grinnikte hij. 'Imponeren,' dacht hij.  Naar de 'Raffles' de oude koloniale uitspanning in Singapore met de Sikh bewaker voor de ingang met zijn handen steunend op een ontbloot sabel en met een tulband op, dat was al een goed begin. Een tafeltje dicht bij de veranda en met een punkawala achter de stoelen die met hun waaiers koelte toe wuifden. De Britten hadden geweten wat luxe en macht betekende. 

Hij zou minzaam knikken naar de gerant die toe zou komen snellen en met een debonair gebaar de cocktailkaart aannemen. Zonder de gerant aan te kijken en zonder de kaart een blik waardig te gunnen, zou hij twee 'Singapore slings', bestellen. De cocktail die tweehonded jaar eerder door de Britten was bedacht. Een cocktail die het dagloon van een Maleier in de Chinese buurt kostte, een Maleier die vis laadde en loste. De gerant zou een ober wenken en de bestelling herhalen, even buigen en weer terugkeren naar zijn plaats. Hoge heren spraken niet met bedienden. En zijn klaproosje, zijn Limei, zou kirren en hem lief aankijken want zij zou de aandacht trekken met haar schoonheid aan haar tafeltje met haar eigen Punkawala. De upperclass van Singapore zou haar zien en oude rijke mannen zouden haar stiekum begerig bekijken. Dan zou hij de duurste gerechten laten komen waar hij steeds maar één hapje van zou nemen, enkel en alleen om de smaak. 

                                    images?q=tbn:ANd9GcTCceZ7PoiyCawQq-UXFmm

'De Goden waren hem gunstig gezind,' dacht hij weer het scherm bekijkend, waar de reserve sector van liggend gelden nu opliep naar 80% van het diagram. Het volgende halve uur besteedde hij aan obligaties en uitgiften en een klein deel investeerde hij in hedgefunds. Risico dragend maar met hoge winsten. Hij alleen had de code sleutel om voor de bank te handelen. Een vrijwel onbeperkte volmacht. As hij verlies zou maken zou hij daar door de roerganger en zijn partij op afgerekend worden. Maar nu zou hij door die zelfde roerganger en partijgenoten gezien worden als een groot entrepeneur, een begaafd econoom, hij Dingbang die de People's bank weer had doen groeien zou aanzien hebben en hij zou met eer overladen worden. 'Poster's zouden in de landbouw gebieden hangen met zijn hoofd er op, met een peinsende wijze blik en een onderschrift, 'Op weg naar de toekomst'. 

'Een privé suite,' dacht hij, 'dan zou hij zijn klaproosje eens laten klappen.' Ook even naar huis laten bellen door zijn secretaresse om te melden dat hij naar een partij top was. 'Niet te veel drinken dus Ding', dacht hij, 'Limei was de moeite waard.' Hij keerde terug naar de eerdere schermen en zag dat het groeideel van zijn bank weer was toegenomen, zijn geluk kon niet meer op.

                                                            .-&-.

San Daniel 2016

 

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

lees ook deel 75

 

 

02/01/2016 07:00

Reacties (3) 

1
02/01/2016 12:45
Jammer dat dit alweer het voorlopig laatste deel was. Met veel plezier mijn 'achterstand weggewerkt'!
1
02/01/2016 10:28
Die arme Dingbang, al helemaal bedwelmd door het vermeende succes.
1
02/01/2016 11:56
welcome to the real world..Dingbang
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert