Er was eens....... deel 2

Door Chayenna gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

De ervaringen uit mijn leven geschreven in een sprookjesvorm

c2bde1a97911cc34d8d935e0c7c33b22_medium.

Het kleine meisje begon steeds vaker met de anderen te praten om zo hun verhalen te leren kennen. Samen het verdriet en de pijn te delen, maar ook begonnen ze samen leuke dingen te doen. Hierdoor begon het kleine meisje ook steeds meer buiten het huis in de koude wereld waar ze verbleef nieuwe dingen te ontdekken die ze nog nooit eerder had gezien. Ze merkte ook dat de donkere wezens die haar eerst altijd aanvielen zich steeds verder van haar verwijderde. Oh soms probeerde iemand haar nog wel aan te vallen en soms lukte dat ook, maar ze had nu haar vriendjes met wie ze het kon delen. Regelmatig kwam het nieuwe wezen op bezoek, om te kijken hoe het ging, en steeds vaker werd er dan een van de anderen meisjes of jongens meegenomen

Tot de dag dat ook de laatste verdween en het meisje alleen achter bleef. Toen het nieuwe wezen langskwam vroeg het meisje om ze nog een keer mee mocht naar haar oude wereld, en samen gingen ze weer op weg. Daar aangekomen zag ze zich omringd met al haar vriendjes die in haar huisje waren geweest, en het meisje genoot er enorm van. En weer vroeg ze het nieuwe wezen of ze niet mocht blijven. Het nieuwe wezen nam haar nu echter mee naar een ander gebouw, waar het wezen stond die ze al eerder had gezien, echter bij hem stond een ander wezen, en dat wezen straalde nog meer licht uit. Weer ging ze het gebouw binnen. Nu stelde ze haar vraag opnieuw, en het wezen met het stralende licht vroeg haar de ogen te sluiten, en met hem mee te gaan. Het meisje begon weer in slaap te vallen, en zag dat ze de ruimte verlieten en in een andere ruimte terechtkwamen. Hier was alles nog mooier dan in de ruimte waar ze vandaan kwamen, en al de wezens die ze zag bezaten hetzelfde licht als degene die haar begeleiden. Ze vroeg aan het wezen waarom hij haar dit liet zien, en deze vertelde haar dat ze hierdoor zou weten dat er steeds nieuwe werelden zouden komen, die ook steeds mooier werden.

62ab3ce23f9884db423ce886eb945289YW5nZWwuHet meisje vroeg aan hem hoe ze dan in die mooie werelden zou kunnen komen. Hij vertelde haar, dat ze eerst haar vorige werelden moest leren kennen, voordat ze in de wereld kon komen waar ze nu was.  Het meisje vroeg toen hoe ze al de anderen werelden waar ze ooit geweest was kon leren kennen. Het wezen vertelde haar dat ze terug moest keren naar de wereld die ze zo koud vond, en in die wereld zou ze alles leren wat ze moest weten. Voordat ze vertrok kwam het wezen nog eenmaal naar haar toe, en samen liepen ze naar een meertje. Het wezen vroeg het meisje in het water te kijken. Toen het meisje keek, zag ze hetzelfde heldere licht  zoals ze ook bij het wezen zag dat bij haar was. Deze vertelde haar, vergeet nooit het beeld wat je nu gezien hebt, Het is wie en wat jij werkelijk bent. Het zal je helpen en beschermen in de koude wereld waar je nu bent. Het meisje keerde terug naar haar huisje en lange tijd verbleef ze daar. Ze dacht na over alles wat ze had meegemaakt in de laatste jaren. Vaak liep ze door haar huisje heen, en beleefde alles wat er was gebeurd opnieuw. Op een dag echter besloot ze het huis te verlaten, en de wereld in te trekken om nieuwe dingen te ontdekken. Snel merkte ze dat er  dat er nog andere muren stonden. Maar nu ze wist hoe zij ze af kon breken, liet ze zich niet meer tegenhouden door de wachters die er voor stonden. Een voor een brak ze de muren af.

Ze begreep nu ook dat de wachters en de anderen wezens die haar aan probeerde te vallen, bang waren voor het licht wat ze bij zich droeg. Ze merkte dat de aanvallen steeds minder werden zo gauw zij dat licht toonden. Tijdens haar reis leerde ze steeds meer wezens kennen die ook dat licht bij zich hadden, en vaak liepen ze dan samen en hielpen ze elkaar als ze weer een muur tegen kwamen. Ook kwamen er steeds meer wezens die net als zij nieuwsgierig waren wat dat licht nu was. Hun vertelde ze dan haar verhaal en hielp ze op weg om ook dat licht te gaan zoeken. Zo gingen er een aantal jaren voorbij, en het meisje had al veel anderen werelden gezien. Op een dag kwam ze het nieuwe wezen tegen en samen vertrokken ze weer naar haar thuis wereld. Hier vertelde het meisje alle avonturen die ze op haar reis had beleefd. Ze vertelde over haar angsten die ze beleefde in de donkere  en duistere werelden die ze had bezocht. Ze raakte niet uitgepraat over alle nieuwe vrienden die ze had leren kennen. Ook vertelde ze over de andere wezens die ze in de donkere wereld tegenkwam, die nog erger waren dan de wezens die ze kenden in de wereld waar ze leefde.

En ze ging nog vaker met de anderen praten om zo hun verhalen te leren kennen, het verdriet en de pijn te delen, maar ook om samen leuke dingen te doen. Hierdoor begon ze ook steeds meer buiten het huis in haar eigen wereld dingen te ontdekken, die ze nog nooit gezien had. Ze merkte ook dat de wezens die haar eerst altijd aanvielen zich steeds verder van haar verwijderde. Oh soms probeerde iemand haar nog wel aan te vallen, en soms lukte dat ook, maar ze had nu haar vriendjes met wie ze het kon delen. Regelmatig kwam het nieuwe wezen op bezoek, om te kijken hoe het ging, en steeds vaker werd er dan een van de anderen meisjes en jongens meegenomen. Tot de dag dat ook de laatste verdween en het meisje alleen achter bleef. Toen het nieuwe wezen langskwam vroeg het meisje om ze nog een keer mee mocht naar haar oude huis, en samen gingen ze weer op weg.

1496aa5dfaba12df15a1bad67e5b145f_medium.Daar aangekomen zag ze zich omringd met al haar vriendjes die in haar huisje waren geweest, en het meisje genoot er enorm van. En weer vroeg ze het nieuwe wezen of ze niet mocht blijven. Het nieuwe wezen nam haar nu echter mee naar een ander gebouw, waar het wezen stond die ze al eerder had gezien, echter bij hem stond een ander wezen, en dat wezen straalde nog meer licht uit. Weer ging ze het gebouw binnen. Nu stelde ze haar vraag opnieuw, en het wezen met het stralende licht vroeg haar de ogen te sluiten, en met hem mee te gaan. Het meisje begon weer in slaap te vallen, en zag dat ze de ruimte verlieten en in een andere ruimte terechtkwamen. Hier was alles nog mooier dan in de ruimte waar ze vandaan kwamen, en al de wezens die ze zag bezaten hetzelfde licht als degene die haar begeleiden. Ze vroeg aan het wezen waarom hij haar dit liet zien, en deze vertelde haar dat ze hierdoor zou weten dat er steeds nieuwe werelden zouden komen, die ook steeds mooier werden.

Het meisje vroeg aan hem hoe ze dan in die werelden zou kunnen komen. Hij vertelde haar, dat ze eerst haar vorige werelden moest leren kennen, voordat ze in de wereld kon komen waar ze nu was.  Het meisje vroeg toen hoe ze al de anderen werelden waar ze ooit geweest was kon leren kennen. Het wezen vertelde haar dat ze terug moest keren naar de wereld waar ze nu was, en dat ze daar alles zou leren wat ze moest weten ervan. Voordat ze vertrok kwam het wezen nog eenmaal naar haar toe, en samen liepen ze naar het water toe. Het wezen vroeg het meisje in het water te kijken. Toen het meisje keek, zag ze hetzelfde heldere licht  zoals ze ook het wezen zag dat bij haar was. Deze vertelde haar, vergeet nooit het beeld wat je nu gezien hebt, Het is wie en wat je  werkelijk bent. Het zal je helpen in de wereld waar je nu bent. Het meisje kwam weer terug in haar huisje en lange tijd verbleef ze daar, denkend over alles wat ze had meegemaakt in de laatste jaren. Vaak liep ze door haar huisje heen, en beleefde alles wat er was gebeurd opnieuw. Op een dag echter besloot ze het huis te verlaten, en de wereld in te trekken om nieuwe dingen te ontdekken. Ze ontdekte dat er nog andere muren stonden, maar nu ze wist hoe zij ze af kon breken, liet ze zich niet meer tegenhouden door de wachters die er voor stonden, maar brak ze een voor een af. Ze begreep nu ook dat de wachters en de anderen die haar aan probeerde te vallen, bang waren voor het licht wat ze bij zich droeg, en ze merkte dat de aanvallen steeds minder werden zo gauw zij dat licht toonden. Tijdens haar reis leerde ze steeds meer wezens kennen die ook dat licht bij zich hadden, en vaak liepen ze dan samen en hielpen ze elkaar als ze weer een muur tegen kwamen. Ook kwamen er steeds meer wezens die net als zij nieuwsgierig waren wat dat licht nu was. Hun vertelde ze dan haar verhaal en hielp ze op weg om ook dat licht te gaan zoeken. Zo gingen er een aantal jaren voorbij, en het meisje had al veel anderen werelden  gezien. Op een dag kwam ze het nieuwe wezen tegen en samen vertrokken ze weer naar huis.

Hier vertelde het meisje alle avonturen die ze op haar reis had beleefd . Ze vertelde over de andere wezens die ze in de donkere wereld tegenkwam, die nog erger waren dan de wezens die ze kenden in de koude wereld. Deze wezens waren zo vervuld van hun eigen duisternis, dat niemand bij ze in de buurt kon komen. Ondanks dat ze niet konden sterven, bleven ze elkaar maar mishandelen. Het meisje merkte dat deze wezens elkaar voedden met de haat en pijn die ze hadden. Toch was het gelukt om samen met haar vrienden enkele van deze wezens uit die wereld te halen en terug naar hun thuiswereld te brengen. Ook vertelde het kleine meisje over de nieuwe vrienden die ze had leren kennen in de koude wereld. Toen het meisje al haar avonturen had verteld, genoot ze van haar thuiskomst. Hoe verschillend was haar thuiswereld met al die andere werelden.  Hier kon ze samen zijn met al haar vrienden. Men vertelde elkaar de avonturen die men had beleeft en werkten en speelden samen zonder dat men zich hoefde te verdedigen.  Toch herinnerde het kleine meisje haar laatste bezoek toen ze in haar thuis wereld was, en de reis die ze samen met het wezen had ondernomen naar die andere licht wereld.

0b18b5caa8109f48140afb0d625901ef_medium.Opnieuw ging ze  hem opzoeken vroeg hem wat ze nu nog moest doen om in die wereld te geraken. Het wezen keek haar aan en zei: “Je hebt al de oude werelden bezocht en vele vrienden van daaruit terug naar huis gebracht. Je hoeft niet meer terug te keren naar de koude wereld maar je mag nu hier blijven om het laatste gedeelte aan kennis op te doen voordat je naar de nieuwe lichtwereld reist. Het meisje keek om zich heen, en dacht aan al de nieuwe vrienden die ze had gemaakt in de koude wereld en zei tegen het wezen: “ Ik weet dat ik vanuit deze wereld mijn vrienden daar kan helpen, maar als ik tussen hen in leef, zal mijn hulp voor hun beter te aanvaarden zijn, omdat ze mij dan zien als zichzelf. Ik keer toch maar weer terug naar de koude wereld.”  Eenmaal terug in de koude wereld begon het kleine meisje weer rond te trekken. Ze deed vele nieuwe ervaringen op. Toch was het kleine meisje vaak boos op zichzelf, dat ze was terug gekeerd naar deze koude wereld. Ze voelde zich er erg kwetsbaar door het licht wat ze bij zich droeg.  Ondanks dat het licht haar verwarmde was het toch niet hetzelfde als in haar thuiswereld. Steeds vaker begon ze haar lichtje weer te verbergen voor de wezens om haar heen, die er nog steeds met angst op reageerden.

Ze werd moe van al het reizen en begon een nieuw huisje te zoeken waar ze af en toe kon gaan rusten. In het nieuwe huisje zetten ze haar lichtje neer, en verwarmde zich eraan als ze weer terugkwam van een reis. Steeds minder nam ze haar lichtje mee de wereld in, en steeds verder raakte ze er weer van vervreemd. Op een dag stond er weer een nieuw meisje bij haar aan de deur, Opnieuw  had het meisje iemand waar ze alles mee kon delen. Maar ze begreep dit nieuwe meisje niet, ze was zo anders dan al de anderen die ze had leren kennen, en steeds vaker begon het meisje weer weg te gaan. Vaak als ze naar een reis terugkwam in haar huis, was ze ongedurig en kriebelig. Ze luisterde niet meer naar wat het nieuwe meisje haar te vertellen had. Er kwamen anderen aan haar deur, maar ze stuurde ze weg. Op een dag wou het meisje terug naar haar huis en zag dat de brug die naar haar huis leiden, gebroken was. Dit maakte haar heel verdrietig en ze begon rond te zwerven op zoek naar wezens die haar konden helpen om de brug te herstellen. Er werden wel stukjes van de brug gemaakt, maar het meisje kon nog steeds niet over deze brug komen. Zo bleef ze maar doorzoeken, en kwam weer bij een nieuwe muur uit. Weer liep ze tegen een wachter op, maar het meisje was zo boos dat ze hem verpletterde, ze had er genoeg van om steeds maar weer het gevecht met hun aan te gaan. Ze had genoeg van al de reizen en wou naar haar huisje, om daar te tijd af te wachten voordat ze terug kon keren naar haar vriendjes in haar thuiswereld.

Copyright:Curacao@GerdaVerstraeten

01/01/2016 04:47

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert