Boismont en Delft,73, de afwezige Gadil

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                       images?q=tbn:ANd9GcQIvqikN1kXcG1ydmlm2fF

Toen Gadil de tweede dag niet op werk verschenen was, begon zijn aanwezigheid opgemerkt te worden. 'Het is niets voor Gadil,' vond Jansen, 'om weg te blijven van werkoverleg, heeft iemand iets gehoord,' maar toen niemand reageerde, sloot Jansen de bijeenkomst met het voornemen om te informeren bij het secretariaat of er iets bekend was over zijn collega. De AIO, Gadil's asssistent in opleiding, miste zijn afwezigheid al de eerste dag. Hij had graag wat richtlijnen besproken over de colleges die hij uit Gadil's naam moest geven. Hij richtte zich ook tot het secretariaat. Ambtelijke molens malen nu eenmaal langzaam en zo duurde het tot de derde dag voor dat er enige werklijke actie ondernomen werd. De Campus politie sprak met de directe bewoners van de studentenflat maar niemand had Gadil gezien in het achterliggende weekend noch in de daaropvolgende werkdagen.

Op zich was dat niet vreemd, wetenschappers hadden nu eenmaal meerdere verplichtingen en conferenties vonden vaak in het buitenland plaats.   De vierde dag werd de beheerder opgetrommeld met de loper die op elke studentenflat deur paste. In het bijzijn van de campus politie werd de deur geopend en de sober ingerichte kamer kwam in zicht. Het rook er muf, naar oude lucht. Zonder iets aan te raken stapten de mannen door de woonkamer, in de onuitgesproken verwachting om waar dan ook Gadil aan te treffen. Maar noch achter de bank, noch in de kleine badkamer of de aangrenzende keuken werd enig spoor van hem gevonden. De beheerder haalde opgelucht adem, hij had al eens een kamer betreden waar iemand zelfmoord had gepleegd, dat was geen prettig gezicht geweest en hij had het idee gehad dat de penetrante lijkengeur dagenlang aan hem gekleefd had.

De slaapkamer was de laatste ruimte die betreden werd en het enige dat opviel was dat een bed ontbrak. Er lag een mat uitgerold op de grond en naast de mat stond een stoel met een zwart boek. 'Quaran', las de de beheerder met verdraaid hoofd. 'Het is duidelijk, hier is hij  niet,' sprak agent Pietersen en hij trok flinterdunne blauwe latex handschoenen aan om zelf geen vingerafdrukken achter te laten.  Hij opende wat kastjes en sloot die weer. alles had een geordende indruk achtergelaten op zijn netvlies.  Het viel op toen zij voor de tweede keer de badkamer betraden dat er nog was in de machine zat. 'Dit is vreemd,' zei Pietersen en de beheerder knikte, hij begreep wat de agent bedoelde. Iemand doet de was en verwacht die na werktijd in de droger te stoppen. Gadil was voor het laatst in de computerruimte gezien op vrijdag, had de agent gezegd.  Je zou de was niet doen in verwachting dat je die pas na 8 dagen zou ophangen of drogen. Gadil had verwacht thuis te komen. 

'Dit bevalt mij niet,' zei agent Pietersen, ' en zijn fiets stond ook nog in het rek bij het EWI gebouw.' In de keuken trok de agent de koelkast deur open er lagen wat vruchten in en in het flessen rek stond een keurig rijtje spaflessen te wachten op een gebruiker. 'Ik snap het niet,' sprak Pietersen,'in elke studentenflat kom je rotzooi tegen, pizzadozen, kratjes bier. junkfood, dat soort dingen. In de regel zo een chaos dat het een wonder is dat de kakkerlakken niet welig tieren.' De beheerder keek om zich heen en zag dat net als de andere vertrekken alles netjes en geordend was. Hij knikte, 'Ja,' zei hij, 'de bende die je soms tegenkomt..pff'.  

                                  images?q=tbn:ANd9GcQ6t24B7hKjgvjm-RrHJ-m

De agent was inmiddels weer in de woonkamer teruggekeerd en klapte het deksel van het bureau open. Het vormde nu een schrijfblad dat neer gescharnierd was. Hij haalde voorzichtig wat papieren uit één van de vele vakjes keken ze vluchtig door en legde ze daarna terug.  De beheerder wachtte geduldig en zag dat de plant op de vensterbank verdroogd was. Bij het volgende vakje zei de agent, 'ik heb hier zijn paspoort en zijn bankpasje, dit geeft mij een naar gevoel, er is iets heel erg mis als je het mij vraagt.'

'Wat gaat u nu doen,' wilde de beheerder weten? 'Eerst nog maar eens met de collega's van de computerruimte spreken,' vond de agent, 'en als wij vastgesteld hebben wanneer iemand hem voor het allerlaatste gezien of gesproken heeft, een vermissing opgeven'. ' Hij zal niet ver gekomen zijn, zonder bankpas.'  'En dan', vroeg de beheerder? 'Er kan van alles gebeurd zijn,' meende de agent Pietersen, hij kan zijn gaan trimmen na werktijd in het bos en bijvoorbeeld een beroerte gekregen hebben. Maar dan zou iemand hem nu wel gevonden hebben neem ik zo maar aan.'  'Dit lijkt op één van die merkwaardige zaken die je wel eens tegen komt. Iemand zegt tegen zijn vrouw,' ik ga even een pakje sigaretten halen en wordt daarna nooit meer gezien, zoiets dergelijks.' 'Dat komt voor,' vroeg de beheerder verbaasd? 'Vaker dan u denkt,' meldde de agent, 'waarom denkt u dat er programma's zijn op tv zoals 'opsporing verzocht?' 

'Daar heb ik nooit zo bij stilgestaan,' antwoordde de beheerder, ' en de kamer?' 'Die verzegel ik en we zien wel wat er deze week gebeurd,' zei de agent 'en wij zullen zijn familie inlichten en zien of dat enig soelaas biedt. Mocht u iets horen van de medebewoners, bel mij dan ogenblikkelijk.' 'Wat denkt u dat er gebeurd kan zijn,' vroeg de beheerder? 'ik denk en veronderstel niets,' antwoordde de agent gewichtig, 'ik stel vast en als er niets vast te stellen is, dan moeten we het daar maar mee doen. Drie kwart van dit soort gevallen worden nooit opgelost.'

Drie uur later meldde de campus politie officieel de vermissing van Gwan Gadil. De agent die de flat bezocht had vulde zijn rapport in en verstuurde dat naar het hoofdbureau. Voor zover hij had kunnen vaststellen, Hadden dr Boismont en dr Jansen hun collega het laatste gezien op de werkvloer, laat op vrijdagmiddag. De bewakingsdienst had geen uitschrijfbericht van Gadil alleen een betredingsbericht van de computerruimte en dat was in de ochtend geweest. Zijn thermosfles stond nog steeds op zijn werkplek. Alsof de aarde hem opgeslokt had,' bedacht de agent Pietersen en zonder het te weten zat hij er niet ver naast.

'Nogal slordig, dat hij niet uitgeschreven werd,' vond Pietersen terwijl hij het rapport nogeens overlas 'en vreemd dat de cctv hem niet het gebouw had zien verlaten, formeel gesproken zou hij nog in de computerruimte moeten zijn.' Daar had agent Pietersen gelijk in. 'Hij kan in ieder geval niet het land verlaten hebben zonder paspoort,' dacht Pietersen en daar sloeg Pietersen de plank volslagen mis. 'Het is mooi geweest voor vandaag,' meende de agent, 'Gadil is mijn verantwoordlijkheid niet meer en mijn dienst zit er bijna op. Op weg naar huis maar even stoppen bij snackbar 'de vulkaan', voor een biertje en een bal gehakt' en hij glimlachte voor zich uit bij het vooruitzicht en sloot de deur van het kantoortje. 

                                 .-&-.

 

San Daniel 2015

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

heeft u een deel gemist? druk op deze link

lees ook deel 74

30/12/2015 06:55

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert