Door het oog van de naald

Door Wiebe De Jong gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Door het oog van de naald

Zo nu en dan kruipt iedereen eens door het oog van de naald. Toch, wanneer je dit zelf mee maakt, besef je pas hoe dun het draadje is. Er hoeft maar dát te gebeuren en je bent verloren. Niemand kan je dan nog helpen en weet hoe je er weer bovenop kunt komen. De enige weg is de weg naar jezelf en dat terwijl je juist de hulp van anderen zó hard nodig hebt.

Al lange tijd voel je de spanning om je heen. Je weet dat er iets staat te gebeuren, maar je kunt er niet precies je vinger op leggen. Ergens in je achterhoofd weet je ook wat de gevolgen zullen zijn wanneer het mis gaat. Je zoekt naar oplossingen in je hoofd. Je bekijkt alle opties en kijkt vooral naar de meest teleurstellende uitwerking als het moment daar is.

Want stel je eens voor...

Je staat morgen ineens op straat. Met je hele gezin.

Wat dan?

Heb je onderdak? Is er een plaats waar je naar toe kunt? Zijn er mensen die je op willen vangen en heb je alle mogelijkheden bekeken wanneer het fout loopt?

Wat zijn de alternatieven?

Of ben jij zo iemand die niet verder durft te kijken? Iemand die tegen zichzelf blijft zeggen dat het hem niet kan overkomen? Je mag best optimistisch zijn. Met pessimisten zijn al genoeg regeringen gevuld.

Maar realistisch?

Is dat zo verkeerd dan? Mag een mens realistisch denken? Zich beseffen dat het leven soms aan een zijden draadje hangt? De dag zit vol gevaren. Ben je daar van bewust en je zult voorzichtig worden. Word er bang van en je leven zal worden bepaald door je angsten. Sterker nog. Je zult niet eens meer buiten durven komen.

Maar wat dan?

Wat is de tussenweg? Hoe moet je leven met de gedachte in je achterhoofd dat het elk moment mis kan gaan? Elke dag kan je laatste zijn. Elke dag kan de laatste keer zijn dat je je geliefden ziet of je kinderen, je kleinkinderen. Zelfs je huisdier, waar je vaak zo op moppert in de ochtend. Misschien ligt het dier wel dood in zijn mandje als je thuis komt van je werk.

En dan?

Schuldgevoelens? Is dat de oplossing? Nee. We kunnen het ons zelf veel gemakkelijker maken. We kunnen toch gewoon leven bij de dag? Alsof elke dag onze laatste dag is? Tja, dat is verrekte moeilijk en eigenlijk niet altijd haalbaar. Want zeg nou zelf...

De waan van de dag

Komt u vast bekend voor. Werken beheerst ons leven. Inkomsten vergaren voor het gezin en zorgen dat vaste lasten betaald worden zijn prioriteit. Maar wat nu als dat allemaal tevergeefs blijkt te zijn?

a13a345785155a7070574e62f76904cb_medium.

Rust in je lijf

Terug naar jezelf

Contact met de aarde

Stevig rotsvast

geworteld als boom

Realistisch? Optimistisch?

Of juist een droom?

Alleen jij maakt de keuzes

Al speelt onmacht het spel

Regie in je leven

Op zoek naar eenvoud

Verlichting

De Lotusbloem...

4a218e74b4b588a56d93de2477c800a8_medium.

Zoals de Lotusbloem groeit. Opgetrokken uit het diepste zwart. In bloei tot schoonheid. Zo is het mogelijk voor iedereen om uit het diepste dal, de goorste put of de donkerste nacht te gaan naar het licht in zichzelf. Soms kan het niet slechter en kruip je door het oog van de naald. Maar daar achter is de ruimte weer daar. Krijg je opnieuw kansen en mogelijkheden om verder te groeien. Geen enkel dilemma is zonder twijfel. Een keuze bestaat niet zonder splitsing vooraf. Leef bij de dag en doe het wijs, met volle inzet en liefde.

Geef

Leer ontvangen

Geef opnieuw

Voor je het weet.... Is het je laatste dag.

door het oog van de naald

29/12/2015 10:35

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert