Vervang de Maan en de Zon - een ander perspectief

Door Edwin Bruinooge gepubliceerd in Weird Science

Hoe zou het eruitzien als de Maan vervangen werd door een van de planeten uit het zonnestelsel? Of de Zon door een van zijn buren? Kijkt u maar...

 

Een veranderde hemel

fb37dc64fddd7d15c90bf4593059b436_medium.

Een droomwens

Als kind was het een van mijn droomwensen, ooit een ruimtereis maken. Het liefst zou ik natuurlijk naar compleet andere zonnestelsels vliegen, nieuwe werelden en nieuwe vormen van leven voor het eerst met eigen ogen zien. Toch wilde ik ook met minder genoegen nemen. Ons eigen zonnestelsel was mooi genoeg en ik was er van overtuigd dat ook in onze eigen 'achterbuurt' nog meer dan genoeg te ontdekken viel.

Een aantal landingen op de Maan heb ik geboeid gevolgd op tv, toen ik oud genoeg was om het interessant te vinden en te volgen. De foto bovenaan, een van de eerste foto's die door de Viking-missie naar Mars in 1976 genomen werd, maakte diepe indruk. Hoewel het een 'saaie' wereld leek, visueel gezien, was dit toch maar de eerste keer dat wij mensen een beeld te zien kregen van het oppervlak van een compleet andere planeet, alsof we er zelf rondliepen. De Maan, als satelliet van de Aarde, reken ik dan even niet mee.

Hoewel ik als kind ook geïnteresseerd was in de wetenschappelijke kant van de missies, ging het me toen vooral om het uitzicht, het ervaren. Dat is eigenlijk nooit overgegaan.

69624d5eb8835ec9baff47516f02f07f_medium.

De foto van een 'Aardopkomst', zoals de bemanning van de Apollo 8 het nam, maakte ook diepe indruk. Wat mij als kind zo enorm frustrerend leek, was het feit dat de missie wel een paar keer om de Maan mocht cirkelen, maar niet landen. Ik vond de zelfbeheersing van de astronauten toen onbegrijpelijk. Zelf zou ik als klein jochie de verleiding om af te dalen niet hebben kunnen weerstaan.

72c8b82f1847153dfd710dd518d4d58a_medium.

Ach, we heten niet allemaal André Kuipers. Ik probeer me in hem te verplaatsen en te ervaren hoe het zou moeten zijn als je vanuit het Internationale Ruimtestation een blik mag werpen op het kosmische eilandje waar wij wonen en zijn ontstaan. Hoe het moet zijn om de volgende foto te kunnen nemen, zoals hij deed van London by night.

758bdb1c64ac6fd365f9a525304cae6b_medium.

Ik zou het graag willen meemaken, zo hoog vliegen dat je India in zijn geheel kan zien terwijl het daar beneden een zwoele tropische nacht is. 

ca22ba4ce44f7af8d035d7106ef628b3_medium.

Of wat dacht je er van om een vulkanische uitbarsting, zoals hier op een van de eilandjes in de buurt van Japan en Rusland, vanaf grote hoogte te mogen aanschouwen?

3b20712a1d97309a980466a1ddadd225_medium.

Ik vroeg me wel eens af of het mogelijk zou zijn om de sporen van de maanlandingen terug te zien. Immers, de Maan heeft geen atmosfeer en dus ook geen wind. Zelfs na decennia moeten ze dan zichtbaar blijven. Een paar jaar geleden heeft de Lunar Reconaissance Orbiter Camera dat inderdaad gedaan. De laatste landing door mensen op de Maan was de Apollo 17-missie. Hieronder zie je het resultaat.

4bf535eb7f42a15667e00c3a774c2ced_medium.

De Maan is niet het enige hemellichaam waar onze 'aanwezigheid' - al is het dan via een robotwagentje - te zien is. Ook op Mars is het goed te zien. Hieronder zie je twee foto's van de Curiosity-missie, die nog steeds bezig is. 

2df245492aaceaf50e74133e9449d98c_medium.

Curiosity is goed te zien, in de linkerbenedenhoek. De sporen van zijn wielen zijn ook goed te volgen. Op het volgende plaatje zien we Curiosity vanuit grote hoogte, dit keer in kleur.

fe05d1d42f64ee23dbe50dc69a5d39a4_medium.

En hoe zou het zijn als Curiosity naar ons terug zou kijken? Wat zou dan het beeld zijn?

49ef72a0c592a540d681668d4a0ac990_medium.

Dat hele kleine puntje aan de hemel, daar wonen wij. Dit is wat ik graag live had willen zien. Of een Martiaanse zonsondergang.

caeab8893fb151957a7a08bf9e422535_medium.

De kans dat het mij ooit gaat lukken is astronomisch klein. Gelukkig hebben wij mensen ook onze fantasie. En als wetenschap en kunst samenwerken en ons in een ander perspectief laten kijken, valt er genoeg moois te zien zonder een levensgevaarlijke reis buiten de dampkring. Al is het maar in de vorm van visuele gedachtenexperimenten.

62e703d68895e4d9ee307384a0af1857_medium.

We vervangen de Maan

Ron Miller, vroeger als art director in dienst van NASA, heeft dit gedaan. Een mooie volle maan boven een verlaten weg door de woestenij van Nevada of Arizona, stel ik me zo voor. Hoe zou het zijn als de Maan vervangen werd door een aantal planeten uit ons zonnestelsel? Hoe zouden wij dat dan zien?

096360edaeccc339fe0181357797ee5e_medium.

Dit is Mars, in plaats van de Maan.

451e3085dad2bab1ece36f91706e1c71_medium.

Dit is Venus, de tweede planeet, gerekend vanaf de Zon. Venus is bijna net zo groot als de Aarde. Dat geeft een mooie indicatie van de afstand die de Maan werkelijk tot ons heeft.

768f82050647fc7ab096de7167eebb82_medium.

Dit is Neptunus, een planeet waar onze wereld 58 keer in zou passen. Er zijn twee planeten groter dan Neptunus: Saturnus en Jupiter. Hoe zou dat eruit zien?

fc733962b2153c7f83f01e1eae6277ff_medium.

Zeg nou zelf, een majestueus gezicht. We weten dat de zwaartekracht van de Maan zorgt voor eb en vloed, de getijdenwerking op Aarde. Ik probeer me voor te stellen wat voor invloed Saturnus zou hebben en wil het eigenlijk niet weten...

8e9b04acbb1395006228a332820d7e89_medium.

Zo zouden we Jupiter zien, als we de Maan met hem zouden verruilen. Om nog even alles in het juiste perspectief te zien, zie je hieronder de planeten in ons zonnestelsel in de juiste verhoudingen ten opzichte van elkaar. Pluto mag ook even meedoen.

7629299b6f6be42284edfa211b78a4b8_medium.

Nog eentje om het af te leren? Een blik op Jupiter bij daglicht, boven een stad, afkomstig van een Youtube-filmpje van Russia Today.

f5e27f1c5b934bc8de2458baf2789cfc_medium.

We vervangen de Zon

Op de site Halcyon Maps kwam ik een mooie presentatie tegen. Een visuele voorstelling hoe het zou zijn als niet de Zon, maar een andere ster het middelpunt van ons zonnestelsel was. We beginnen met een vertrouwd beeld: een zonsondergang van onze eigen Zon.

c996c76e1cb2b99e3948853c4eec407f_medium.

Dit is inderdaad iets dat we gewoon met eigen ogen kunnen zien. Het voelt eigenlijk heel gewoon, maar vinden we dat nog steeds als we de Zon verruilen voor een kleinere ster, zoals Barnard's ster?

673df7cdc4c7ebc5b5da5bcffb045e0e_medium.

Barnards ster is relatief dichtbij, het kost ons slechts een reisje van zes lichtjaar. De massa van de ster is bijna een vijfde van de massa van de Zon. Het zou heel goed kunnen dat de Aarde door Barnards ster onvoldoende energie zou ontvangen en in een ijswereld zou veranderen. 

2a3f7da5f7463dfea78e69d0086bb719_medium.

Gliese 581 is een rode dwergster op iets meer dan twintig lichtjaar afstand. Het interessante aan Gliese is de ontdekking van vier planeten, waarvan een of twee voor ons bewoonbaar zouden kunnen zijn.

1803a6d318b3b256028aba4af0f8698d_medium.

Niet alle zonnestelsels hebben een eenzame ster als middelpunt. In veel zonnestelsels zie je dat er sprake is van een dubbelster. Kepler-35 is zo'n stelsel. Het ligt hier 5300 lichtjaar vandaan. Lijkt het je wat, een wereld met twee zonnen?

f3adc77315a9c663640de9ff85b91896_medium.

De helderste ster aan de nachtelijke hemel is Sirius. Bijna negen lichtjaar van ons verwijderd, in het sterrenbeeld Grote Hond. Dat is de reden waarom ze ook wel Hondsster wordt genoemd. De massa van Sirius is twee keer zo groot als die van de Zon. Zelf vermoed ik dat het hier op Aarde veel te heet zou zijn als Sirius de Zon zou vervangen.

2127c6958d978fd7babaa8ef705fc790_medium.

Dat is al helemaal het geval als Arcturus de Zon vervangt. Ze staat een kleine 37 lichtjaar hiervandaan, in het sterrenbeeld Boötes. Arcturus is geen kleintje. Onze Zon past er 3800 keer in.

f88bb582013e173b0b6fa94e5df7af2e_medium.

Leven op Aarde? Dat kan je vergeten met Aldebaran op de plek van de Zon. Aldebaran is al sinds de oudheid bekend, ligt op 68 lichtjaar hiervandaan, in het sterrenbeeld Stier. Een typisch gevalletje van een rode reus. Er zijn nog meer rode reuzensterren bekend. Wat dacht je van Antares, ook al een ster die we eeuwen geleden hebben geïndentificeerd? Daar past onze Zon meer dan 680 miljoen keer in! Als we de Zon zouden vervangen door Antares, dan zou onze Aarde ophouden te bestaan; we zitten dan immers in die ster.

Op het Russische Youtube-kanaal van Russia Today kwam ik een mooie visuele voorstelling tegen. Andere sterren, boven een stad. Even kijken en vergelijken?

c70be162e861503b1db797c32d9e8593_medium.

Zo zou het eruitzien als Sirius onze zon was. In het volgende plaatje dezelfde situatie, maar dan met Arcturus.

aec5050e998d8034744b8f8a6a373ab6_medium.

We kennen denk ik allemaal het sterrenbeeld Grote Beer, in elk geval het onderdeel 'Steelpannetje'. Wil je de Poolster vinden, dan is er een trucje voor, waarbij je het steelpannetje nodig hebt.

c944a6bfe9dd970ddd67d0c6b27bc202_medium.

De Poolster is namelijk niet zo heel helder, ze springt er niet heel duidelijk uit als je naar boven kijkt. Zeker niet als je in een stad woont. Het zal dan wel een klein onbeduidend sterretje wezen, dat haar beroemdheid te danken heeft alleen maar aan het feit dat ze pal boven de draaiingsas van de Aarde staat. Hoe zou het zijn als we de Zon door de Poolster zouden vervangen? Een schemerige wereld met een klein vlammend objectje aan de hemel?

9ca7b2ffcdb0e8b3cd75f19ccc406aea_medium.

Think again! Polaris, de Poolster, is een knoeperd van een ster, zo'n 430 lichtjaar van ons verwijderd. Eigenlijk bestaat ze uit drie sterren, waarvan eentje een superreus is. En die zien we hier.

Het lijkt me nog steeds heel wat, het maken van ruimtereizen. Op dit moment doe ik het maar via gedachtenexperimenten. En na deze twee experimenten ben ik erachter gekomen dat ik toch wel dik tevreden ben met onze eigen Zon en Maan.
Voor wie nog zin heeft in een ander gedachtenexperimentje, wat dacht je van deze: Wat gebeurt er als de Zon ineens als bij toverslag zou verdwijnen

4a06bd9cf36e52cc7130d80c2f367585_medium.

 

 

24/12/2015 15:20

Reacties (1) 

25/12/2015 13:37
Je schrijfstijl is aanstekelijk te noemen. De gebruikte foto's geven een goed beeld van de verhoudingen weer. Het onbehapbare behapbaar maken, ik heb respect voor die kwaliteit!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert