De week van Jos. Novelle-hoofdstuk 10 (slot)

Door Koen V gepubliceerd.

De week van Jos. Novelle-hoofdstuk 10 en tevens het slot. Dit is een novelle die ik een aantal jaren geleden heb geschreven, veel leesplezier.

Hoofdstuk 10

De overige partijen die hij speelde waren minder succesvol verlopen. Slecht speelde hij allerminst, de verbetenheid van de eerste partij was echter verdwenen, hij verloor de overige partijen. Het deerde Jos niet, door die ene goede partij leken alle negatieve gevoelens van die dag minder belangrijk geworden. Na afloop van de wedstrijden was het gewoonte om in de kantine nog iets met de tegenstanders te drinken. Normaal had Jos daar nooit zo’n behoefte aan, meestal dronk hij één glas cola om daarna naar huis te gaan. Het voelde altijd aan als een verplichting. Vandaag had hij wél zin in om iets in de kantine te drinken.
Aan de andere kant van de zaal was de wedstrijd van de gebroeders Kemp nog in volle gang en zo te zien duurde het nog wel even voordat ze met die wedstrijd klaar waren. Meestal sloegen de gebroeders na de wedstrijd in korte tijd behoorlijk veel bier achterover, waarna Jos meermalen het onderwerp van hun spot was geworden. Zo te zien had hij vanavond weinig van hen te duchten.
Jos kleedde zich om en nam de tijd om uitgebreid te douchen. Daarna pakte hij zijn jas en sporttas en voegde zich in de kantine bij zijn medespelers. Het was reuze gezellig en Jos mengde zich met plezier in het gesprek. Normaal hield hij de tijd goed in de gaten omdat hij niet te laat thuis wilde komen, want ook op zaterdag stond Jos om zes uur op. Niet dat daar een reden voor was, hij was er gewoon aan gewend geraakt en voelde zich er goed bij. Ongemerkt was hij al aan zijn vierde glas cola begonnen toen hij zag dat het al bijna middernacht was. Ondanks de gezelligheid vond hij het tijd worden om op huis aan te gaan. Hij moest immers nog bijna vijfenveertig minuten fietsen, dus voor één uur zou hij niet in bed liggen. Dat was laat voor hem, zéér laat. Hij besloot het bij deze cola te laten en te vertrekken als hij die opgedronken had.
Net toen hij afscheid wilde nemen kwamen de gebroeders Kemp de kantine binnen, Jos hoopte vurig dat ze ergens anders zouden gaan zitten. Zijn hoop bleek ijdel. Met ieder twee bier in de handen kwamen ze zijn richting uit. Jos en zijn teamgenoten zaten in een alkoof met daarin een aan de wanden doorlopende bank.
“Jullie zitten daar zo gezellig en vinden het vast niet erg dat we aanschuiven,” zei Piet Kemp.
“Wel graag even inschikken,” gebood zijn broer Klaas.
Jos had behoorlijk de smoor in. Hij vond het niet prettig om met de broers Kemp aan één tafel te zitten, bovendien kon hij nu niet weg zonder één van de broers te vragen op te staan en hem door te laten. Opvallen deed hij niet graag in de nabijheid van de broers, dus hield hij zijn mond en hoopte dat een van beiden opstond om naar het toilet te gaan zodat hij ongemerkt weg kon komen.
Tot zijn grote opluchting spraken de broers slechts met elkaar over de gespeelde wedstrijd van die avond. Voor zover Jos het kon volgen was die ongemeen spannend geweest en was de beslissing gevallen in het nadeel van de broers. Jos wist dat het slechte verliezers waren en vreesde het ergste. Hij kreeg gelijk.
“Mooie wedstrijd aan het begin van de avond Jossie,” zei Piet Kemp.
“Dank je wel,” antwoordde Jos met enige terughoudendheid. Het was immers nog nooit voorgekomen dat de broers complimenteus waren.
“Voor een mietje, dat wel,” vulde Klaas zijn broer aan.
Beide broers hadden reuze lol en gebaarden naar de barkeeper voor meer bier. Van het geven van rondjes had geen van beiden ooit gehoord.
“Nou niet gelijk zo verongelijkt kijken Jossie, Klaas maakte maar een geintje, da’s alles.”
“O,” was alles wat Jos op dat moment uit kon brengen.
“Normaal ben je zo’n verlegen mannetje, maar vanavond keek je alsof je die vent op wilde vreten. Weet je, zo moet je iedere wedstrijd ingaan. Agressie tonen, dan krijgen de mensen angst voor je en dat helpt jou vervolgens weer aan de overwinning.”
De wijsheid van een stratenmaker, dacht Jos grimmig. Hij paste er wel voor op zijn gedachten uit te spreken.
“Ik weet wat je denk,” zei Piet Kemp. “Je vind dat ik met mijn postuur makkelijk praten heb. Daar heb je maar gedeeltelijk gelijk in. Het gaat er om dat mensen je serieus nemen, natuurlijk helpt een brede schouderpartij daarbij, belangrijker is echter dat je overkomt als iemand waarmee rekening gehouden moet worden. Precies dat herkende ik vanavond in je.”
Jos was nog steeds op zijn hoede.
“Kijk nou niet zo raar, ik meen het hoor.”
“Ik zal het in mijn oren knopen,” sprak Jos timide.
Nu Piet Kemp hem ogenschijnlijk zo gunstig gezind was durfde hij te vragen of hij mocht passeren omdat hij naar huis wilde.
“Tuurlijk Jossie, moet je op tijd terug zijn bij je moessie?”
Vreemde lui, die broers Kemp, dacht Jos. Eerst complimenteus en vol met goede raad om vervolgens weer zo’n vervelende opmerking te maken. Niet reageren leek hem de beste remedie.
“Nou, tot ziens allemaal,” groette Jos terwijl hij zijn sporttas oppakte.
“Je bent je jas vergeten Jossie,” hoorde hij Klaas Kemp roepen.
Toen Klaas Kemp de jas van Jos pakte viel de enveloppe voor het reisbureau uit de binnenzak. Klaas raapte hem direct van de vloer op.
“Wat zie ik, ga je op vakantie? En waar gaat de reis naar toe?”
Overdonderd door deze woorden wist Jos niet direct te reageren.
“Nou, als je het niet zeggen wilt zal ik zelf maar even moeten kijken.”
Jos voelde zijn wangen rood worden.
Klaas Kemp scheurde de enveloppe open en bekeek het intekenformulier.
“Zo, naar Rome? Een georganiseerde groepsreis nog wel. Durft het moedersjochie niet alleen op reis?”
Gevoelens van woede en vernedering overvielen Jos. Wat dacht die rotzak wel? Hoe haalde hij het in zijn botte hersens om zijn post zomaar te openen en de inhoud hardop te lezen?
“Kom Klaas, geef Jossie zijn brief terug, het zijn jouw zaken niet,” sprak Piet Kemp sussend.
Blijkbaar had Klaas Kemp al behoorlijk wat bier op, want hij wilde niet naar zijn broer luisteren.
“Ach ik begrijp het al, meneer gaat naar het Vaticaan, op bezoek bij zijn homo-broeders. Nou, veel plezier hoor! Ik heb trouwens gisteravond nog met mijn nieuwe vriendin Saskia over jou gesproken. Inderdaad, jouw collega. Je moest eens weten wat wij een lol hebben gehad. Zullen we afspreken dat jij overdag naar haar gluurt en dat ik ’s avonds andere dingen met haar doe?"
Klaas Kemp vond zichzelf reuze leuk en keek Jos uitdagend aan.
Het werd Jos teveel. Eerst het gedoe met Saskia en Anita op het werk, vervolgens het functioneringsgesprek met Johan Mol met het dreigende ontslag en nu deze vernedering. Voor  hij het wist had hij met vlakke hand Klaas Kemp vol op diens wang geslagen. Jos schrok enorm van zichzelf en dacht direct aan de gevolgen van zijn daad. De reactie kwam echter niet van de broers Kemp, die waren te verbouwereerd om te reageren. De beheerder van de kantine had Jos zien slaan en hij was het die als eerste reageerde.
De beheerder kwam op Jos aflopen, pakte hem bij de kraag en sleepte hem naar buiten.
“Vechtersbazen kunnen we hier niet gebruiken. Opgerot en laat me je hier niet meer zien.”
Gewillig liet Jos zich wegleiden, hij durfde niets te zeggen, daarvoor schaamde hij zich teveel.
De weg terug naar huis verliep als in trance, tranen liepen over zijn wangen. Dit was teveel, teveel.


Amsterdam – van onze verslaggever

De ‘Rembrandt-verkrachter’ heeft dit weekeinde opnieuw toegeslagen. In de nacht van vrijdag op zaterdag is rond twee uur een jonge vrouw van 23 jaar verkracht in het Rembrandtpark. De vrouw fietste door de tunnel onder de Postjesweg toen ze van achteren van haar fiets werd getrokken. In de naastgelegen bosjes werd de vrouw vervolgens tot tweemaal toe verkracht. De verkrachter is na zijn vreselijke daad het talud van de Postjesweg opgeklommen en is per fiets ontkomen. De politie doet een klemmende oproep aan mogelijke getuigen om zich te melden op telefoonnummer 06-8844.

 


 

 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
23/12/2015 16:16

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert