Brief aan mijn mama.

Door Henie gepubliceerd in Verhalen en Poëzie



Brief aan mijn mama.

Lieve mama.

d430232cc49b4c0cc853b4cf2af7cb93_medium.

 

Mama, lieve mama al bijna 18 jaar ben je niet meer bij ons. Ik mis je zo.
Nee, niet meer met de scherpe pijn die ik voelde kort na je overlijden. Nee, de pijn is nu anders. Het eerste jaar na je overlijden was moeilijk. Ik had het overlijden van papa drie maanden daarvoor nog niet verwerkt.

Drie dagen na je overlijden wachtte een zware operatie.Verwerken, dat kun je niet overslaan. Maar in de hectiek van alles wat in die periode op mijn bordje kwam, kwam verwerken op een laag pitje te staan. Ik miste je zo, was je zo nodig.

Je was zo’n lieverd. Altijd was je er voor mij.
Wat ben ik blij dat ik je dat ook heb kunnen vertellen, want…… 

Praten over gevoelens was iets wat jij nooit geleerd had. Nee, jij mocht vooral nergens over praten. Als kindje van een ongetrouwde moeder was schande je deel. Je moeder stierf toen je drie jaar oud was. Opa en oma zorgden voor je, maar er werd nergens meer over gesproken. Het verleden was voorbij en er mocht geen woord over het verleden gerept worden.

Hoe ze het voor elkaar kregen weet ik niet, maar je sprak er ook nooit meer over.
Als ik je vroeg hoe het was om zo op te groeien, hoe je je voelde, of je graag had willen weten wie je vader was kwam er een sluier voor je ogen. Je sloot je af en sprak niet meer. Nooit, maar dan ook nooit heb ik geweten hoe dit voor jou heeft moeten zijn.

Gelukkig kon je je gevoelens van liefde voor mij wel tonen.
Na de moeilijke start van je leven, heb je liefde en geborgenheid kunnen vinden.
Die liefde en geborgenheid heb je aan al je kinderen kunnen doorgeven.
Ik groeide dankzij jouw liefde op in een warm gezin. Werd dankzij jouw liefde en onvoorwaardelijk geloof in mij en mijn kunnen de mens die ik geworden ben.

Wat ben ik je dankbaar voor die basis. Die basis die mijn thuis was. Mijn thuis was daar waar jij en natuurlijk papa waren.

                                   


De dag dat je stierf was ik bij je. Na papa’s overlijden ging het niet goed met je. Je ziekte verergerde en we maakten ons zorgen om je. Die middag ging je zo snel achteruit. Ik bleef bij je, terwijl mijn zus de rest van de familie opriep. Terwijl ik je vast hield, bleef ik praten. Mam we houden van je. IK hou van je. Ook smeekte ik, blijf alsjeblieft bij ons we zijn je zo nodig…..IK ben je nog zo nodig. Maar je was zo moe.
Ineens besefte ik hoe egoïstisch ik was. Smeken dat je bij ons zou blijven…. 


Op dat moment kon ik je loslaten, lieve mama ga maar naar papa het is goed zo. Wij redden het hier wel. Daar heb jij wel voor gezorgd met al je liefde het is goed, wij houden van je, toe ga maar….

Lieve mama, weet dat ik aan verwerken toe ben gekomen. Dankzij jou liefde was terugkijken en verwerken niet pijnlijk. Terugkijken is nu met weemoed, soms met spijt omdat je bijvoorbeeld die mooie meiden van mij niet mens hebt zien worden. Of…..ach zoveel dingen.

Maar lieve mam, altijd is dat gevoel er, het gevoel van jouw onvoorwaardelijke liefde voor mij.
Ik hou van jou!

6be7c074e57747b37b6fb66a3c3bd399_medium.

Ik schreef deze brief een aantal jaren geleden voor een schrijfopdracht gestart door Krisit.
 
Tekst en Foto’s © Henie
 
 

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
22/12/2015 22:11

Reacties (6) 

1
26/12/2015 21:59
wow kippenvel xxx
1
25/12/2015 19:18
aangrijpend mooi Henie
X
1
24/12/2015 11:34
geen woorden..
1
23/12/2015 12:08
1
23/12/2015 10:32
heel erg mooi geschreven
1
23/12/2015 09:03
Vind dit heel mooi geschreven.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert