Modern kerstverhaal voor kinderen en volwassenen: Daniel en Simon

Door Rob gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Modern kerstverhaal of kerstsprookje voor jong en oud: Daniel en Simon of de magie van Kerst. Een verhaal over twee gewone jongens die tijdens de kersttijd een onverwachts avontuur meemaken.

Tags/labels: RobsKersttijd, RobsKerstVerhalen, RobsBijzondereVerhalen

Daniel en Simon

De sneeuw knarste onder hun schoenen toen Daniel en Simon van school naar huis liepen. Ze wilden snel naar huis om hun slee op te halen. Het was woensdag en ze hadden  's middags vrij . Onderweg naar huis zagen ze een zwerver op een bankje zitten: koud en verkleumd. Ze keken er even heen en liepen toen door.

Die middag hadden ze veel pret. Om beurten trokken ze de slee en toen ze gingen eten waren ze uitgehongerd. Moeder had een heerlijke Erwtensoep gemaakt met een groot stuk Unox worst erin. Plotseling moest Simon denken aan de zwerver die ze gezien hadden. Het was bijna kerst. Na overleg met zijn moeder bracht hij de man een warme kom soep met extra worst. Zo kon de zwerver zijn lichaam een beetje opwarmen.

De volgende ochtend stonden de kom en lepel bij de voordeur. Naast de kom lag een brief. Daniel opende brief en las hardop voor: Wisten jullie dat er gisteren 1214 mensen langs me heen zijn gelopen?

Wisten jullie dat niemand bij me stopte of me iets aanbood? Jullie kom soep was méér dan welkom. Ik heb ook een verassing voor jullie in de envelop. In de envelop lagen drie kiezelsteentjes. Op een klein briefje stond geschreven: gebruik deze kiezelsteentjes wijs….268ae9088e46e3cbbe5730f66b874d7f.jpg

Daniel en Simon keken elkaar aan. Wat moesten ze met die kiezelsteentjes en hoe moesten ze die wijs gebruiken. Hun eerste reactie was om ze weg te gooien maar iets weerhield hen ervan. Het waren gewone kiezelsteentjes of niet soms? Simon stopte de steentjes in zijn broekzak en even later gingen ze weer samen naar school.

De bank waar de zwerver had gezeten was leeg maar voor de Albert Hein, een stukje verderop, stond een dakloze de daklozenkrant te verkopen. Instinctief haalde Simon een kiezelsteentje uit zijn zak en in zijn hand transformeerde het kiezelsteentje in een grote Kerstmand met allemaal lekkere dingen. Hij gaf de kerstmand aan de dakloze en samen vervolgden ze hun weg. Steentjes die veranderen: dan kan toch niet?

Een stukje verder op de hoek van de straat werden kerstbomen verkocht. Een kind hing aan de arm van zijn moeder. Ik wil een kerstboom. Nee, dit jaar niet zei zijn moeder. We hebben geen geld. Maar ik wil een kerstboom mama. Zijn moeder zuchtte en trok hem verder. Weer nam Simon een kiezelsteentje uit zijn zak en het kiezelsteentje transformeerde in een grote kerstboom die hij aan de moeder gaf. Weer keken Simon en Daniel elkaar aan. Steentjes die veranderen: dan kan toch niet?

Ze liepen weer verder en waren halverwege school toen ze Kasper zagen. Kasper was het jongetje wat altijd werd gepest op school. Iedereen deed er eigenlijk aan mee al wist niemand goed waarom. Sommige kinderen zijn nou eenmaal altijd het pispaaltje en kinderen zijn keihard tegen elkaar. Simon pakte het kiezelsteentje en gaf het Daniel. Wat moeten we er mee doen? Daniel besloot samen met Kasper naar school te lopen en het kiezelsteentje in diens rugzak te laten glijden.2b6816e2206351b730d98622951a2991.jpg

Eenmaal op school was Kasper een ander kind en de andere kinderen voelden het meteen. Het was een bijzondere dag geworden en Daniel en Simon konden nog niet goed bevatten wat er was gebeurd. De vreemde zwerver en zijn vreemde kiezelsteentjes. Toen ze buiten de school kwamen stond de zwerver plotseling voor hun neus. Ze schrokken zichtbaar en wisten zich geen houding te geven.

Wat hebben jullie het ontzettend goed gedaan! De zwerver sprak alsof hij wist wat de jongens gedaan hadden, op weg naar school. Daniel en Simon keken elkaar aan. Wie bent u eigenlijk en wat voor soort kiezelsteentjes heeft u ons gegeven? De zwerver keek om zich heen en zei: noem me maar de kerstgedachte. Als je om je heen kijkt is er heel veel wat je kunt doen om het leven voor anderen prettiger te maken en daar heb je geen kiezelsteentjes voor nodig. Hij gaf hun beiden een rode kaars en wenste de jongens een fijne kerst.

Terwijl hij wegliep zagen ze een kleine ster aan de hemel schijnen en daarna leek het als of hij oploste in de verte. Daniel en Simon liepen stilzwijgend naar huis.

Een fijne kerst en denk ook aan een ander!

15/12/2015 08:22

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert