Apollonius en Jezus, twee gnostici versus het verhaal van de kerk.

Door Lucifall gepubliceerd in Geschiedenis

Twee gnostici die het autonoom denken predikten..

Apollonius van Tyana(Oudgrieks: Τυάνεoς Απολλώνιος) (2 n. Chr. - ca. 98 n. Chr.) was een Grieks filosoof en leraar en tijdgenoot van Jezus. Zijn leer heeft wetenschap en occultisme tot eeuwen na zijn dood beïnvloed.

Apollonius werd gebo4674bfe756795cc14ba42c792a4c4d98.jpgren in Tyana in Anatolië dat destijds deel uitmaakte van het Romeinse Rijk. Hij studeerde in de stad Tarsus en in de tempel van Asclepius in Aegae.

De filosoof trok van Griekenland door Azië waar hij onder andere Ninive, Babylon en India bezocht. Hier kwam hij in contact met het oosterse mysticisme van de Magi, de Brahmanen en de gymnosofisten. Zijn leerling Damis schreef verhalen over de reizen van Apollonius. Verhalen die overgenomen zijn en bewerkt door Philostratus. Wonderlijke verhalen vol mirakels, zodat Apollonius door velen gezien wordt als een denkbeeldig personage. Zelf claimde de filosoof alleen over de capaciteit 'de toekomst te voorspellen' te beschikken. In Arabische literatuur wordt Apollonius geëerd als 'Heer van de Talismans', omwille van zijn werk met talismans, en als doorgever van de hermetische wijsheid.

Het gebod van stilte.

Apollon460f7f753f4da072bca942534e14c4f8.jpgius staat er om bekend dat hij zich 5 jaar lang aan het gebod van stilte heeft gehouden. Ook in het verleden werd de tong maar al te vaak misbruikt. Spraak kan immers ontaarden in een giftig en ook nog verraderlijk wapen. Dit gebod had een duidelijk doel: Het bewaren en reinigen van de gedachten, zodat na verloop van tijd de woorden oprecht, rein en sterk zijn. Verbindingen worden gelegd tussen innerlijk en uiterlijk denken en concentratie wordt geoefend. Apollonius ontwikkelde deze kracht jarenlang; een 'eenzame' weg waarbij hij vaak tegen zichzelf zei: "Wees geduldig mijn hart en wees stil mijn tong."

Zelfs te midden van belagers en mensen die het oneens waren met hem werd hij overspoeld met leugens en verwijten. Het deerde hem niet. Hij hield zich aan het gebod. Een gebod wat hij ook te midden van zijn opponenten staande hield. Leugens, aanvallen en verwijten raakten hem niet en Apollonius hield zich strikt aan zijn belofte.

Niets leren en toch weten.

Een bekende uitspraak van Apollonius is : 'Ik leer niets, maar ik weet toch. Alles wat aangeleerd wordt, is de moeite van het leren niet waard!"

Je hoeft niet in een kerk te zitten omb4131cee711624b6d0f07e4160f7418f.jpg te 'weten.' Je hoeft geen studie te volgen of cursussen tot G-d te doorlopen, kretelogiën te leren of zelfs taal te kennen om het verborgene te ontdekken.

Dit zal nimmer gevonden worden in de uiterlijke wereld (lees kerk). Deze sleutel is te vinden in de eigen innerlijke wereld (Ken U Zelve) waar men een ander soort onderwijs ontvangt mits men denkt en handelt vanuit het innerlijk. Apollonius zei dan ook: "Ik kan slechts contact opnemen met hen die het innerlijke leven leven, want deze gaan bij het aanbreken van de dag de tegenwoordigheid der goden binnen, waarna zij de middag besteden aan het ontvangen der leringen der heiligheid; zij wijden hun leven niet, tot aan de namiddag, aan stoffelijke zaken.”

Apollonius van Tyana en de vergelijking met Jezus Christus

888f6476ca3bfd1ad1898bed220cf0ef.jpgPhilostratus schreef een biografie over Apollonius. Hierin zijn veel gelijkenissen te vinden met het leven van Jezus Christus. (Door sommigen wordt het soms zelfs als één en dezelfde persoon gezien. Keizer Hierocles die in de christenvervolgingen van 303 een grote rol speelde verzocht zelfs Apollonius te beschouwen als een persoon die Jezus oversteeg.

Daarmee wilde de keizer Apollonius tot symbool en leidersfiguur maken van de tegenstanders van het Christendom. Hevige reacties volgden van de kerkvaders Eusebius van Caesarea en Lactantius, die gelijk de pen ter hand namen en de wonderbaarlijke daden van Apollonius toeschreven aan de invloed van demonische krachten. Hierdoor ontstond er een negatief beeld van Apollonius tot aan de verlichting toen juist Voltaire bijzonder in Apollonius geïnteresseerd bleek te zijn.

12d9e780597f3f521ce95bb568db7442.jpg

 

Jezus en Apollonius twee reizende gnostici met vele overeenkomsten..

De één grootgebracht bij het broederschap van de Essenen en de ander opgeleid in de tempel van Aesclepios lieten deze strijd om de macht aan zich voorbijgaan. Zij gingen door met het verrichten van wonderen. Wonderen die niets meer waren dan de magische werkingen van het geloofsweten.

Apollonius betrad de oude tempels in Griekenland, Turkije, Egypte, India, Tibet, Syrië en Arabië.

Van Jezus wordt verteld dat hij tussen zijn dertiende en dertigste jaar Egypte, India, Tibet, Turkije en Griekenland bezocht.

Jezus de Eseen en Apollonius en de tempel van Saïs en Atlantis...

Apollonius bezocht de tempel van Saïs. Een tempel die volgens diverse inzichten (waaronder theosofische) stamde uit de tijd van Atlantis. Een tempel die gebouwd zou zijn door de god Thoth. Bewijzen hiervan zijn gevonden en liggen in het museum van St Petersburg.

' I fou6dfacba9323f8544b9dfe5afc9d8675b.jpgnd in the Museum at St. Petersburg one of the oldest papyrus rolls in existence. It was written in the reign of Pharaoh Sent, of the Second Dynasty, or 4,571 years B. C. It contains a description of how the Pharaoh sent out an expedition 'to the West' in search of traces of the 'Land of Atlantis,' whence '3,350 years ago the ancestors of the Egyptians arrived carrying with themselves all the wisdoms of their native lands.' The expedition returned after five years with the report that they had found neither people nor objects which could give them a clue as to the vanished land. Another papyrus, in the same museum, written by Manetho, the Egyptian historian, gives a reference of a period of '13,900 years as the reign of the sages of Atlantis.' The papyrus places this at the very beginning of Egyptian history; it approximates 16,000 years ago.' (bron: How i found the lost Atlantis, the source of all Civilization/ by Dr. Paul Schliemann)

Rond deze tempel van Saïs had zich indertijd een Egyptische gemeenschap van Essenen gevormd. Deze plaats was één van de belangrijkste trefpunten van Apollonius en vermoedelijk tevens van Jezus, de Esseen. De Essenen waren immers niet uitsluitend een Joodse sekte, maar een wereldwijd broederschap.

28ebcb7d253784d2228adb30eaf77940.jpg

De Essenen

De leringen van de Essenen matchen met die van de Pythahoreeërs, Brahmanen, Boeddhisten, de Therapeuten , de Paulicianen en de Manicheeën. Allen volgden zij de weg van onthechting, armoede, antimaterie en soberheid, zowel uiterlijk als innerlijk... Binnen deze geloofsgroeperingen deed men de uiterste best om 'aan niets behoefte te voelen' en daar ook niet naar te streven of erop gericht te zijn.

Bezit, de (onnatuurlijke) behoefte naar bezit en luxe kan men immers bezien als één van de grootste beletselen voor werkelijke geestelijke rijkdom. Meer hierover kunt u lezen in het verhaal over het kalf en de zwaluw.

Apollonius de bezieler van de Gnosis..

Apollonius van Tyana was in zijn tijd (2 n. chr – 98 n chr.) één der grootste religieuze en morele leiders. Dit was een tijd dat autoritaire voorgangers min of meer aanbeden werden. Een tijd dat het orthodoxe christendom ontstond terwijl tegelijkertijd gnostieke broederschappen over de hele aarde verspreid waren. Gnostieken die meer en meer macht kregen. Zij hadden leiders die veelal sober waren en wars van pracht en praal. Veel van deze gemeenschappen werden door Apollonius op zijn reizen bezocht. Niemand weet tot welke gemeente Apollonius behoorde daar hij met vrijwel alle gnostieke gemeenschappen goede relaties heeft onderhouden. Dit viel niet in goede aarde bij de kerkvaders, die zijn naam ontluisterden en zijn daden 'duivels' noemden. Apollonius werd door hen gezien als een bedreiging zodat de Jezusfiguur door deze heren naar voren geschoven moest worden. Een vergelijkbaar spel is gespeeld met de fabels in de bijbel over Simon Magus, de verlosser van de Samaritanen. En ja zowel Apollonius als Jezus waren bekend en werden vereerd in de oude tijden. Er zijn geschriften gevonden die melden dat keizer Alexander vier beelden in zijn 'atrium' (huisaltaar) plaatste : één van Jezus, één van Orpheus, één van Abraham en één van Apollonius. All is One...

Handige jongens die kerkvaders

Het verhaal van de historische Jezus werd gebouwd en het jezusverhaal geschreven. Teksten die tot mede tot stand zijn gekomen via de breinen van dronken monniken. (Bron: 6000 Jaar en een boek - G.S.Wegener - Bosch en Keuning)

Het verhaal van kindje Jezus werd het fundament en kerken en kathedralen verrezen op heiligdommen van gnostieke groeperingen zoals die van de Druïden, Mithras en Zonnetempels. Maak gebruik van de bezieling die leeft onder het volk en buig dit om..

Dag beelden! Wat nu? De kerk denkt met u mee..

De beeldeaf22f8fe38fce5607391eb663e85a003.jpgn van het kalf en de lam vielen weg. Het Taurus en Ariës era was immers afgelopen bij de geboorte van Jezus, de aankondiger van het vissentijdperk. Alles wat was werd uit handen geslagen en vervangen; omgebogen naar de wens van de kerkvaders en de 'geest van het Pisces tijdperk', de era van de gehoorzaamheid, de dienstbaarheid en de onderdanigheid.

Er ontstond een leegte van dezelfde soort die we in deze tijd, de overgang naar het Aquarius-tijdperk ook weer zien. Men zocht na het Taurustijdperk een nieuwe beeltenis, oftewel een zichtbare god die men aanbidden kon. De kerkvaders wilde deze de mensheid maar wat graag geven en zo geschiedde.

Wilde Jezus wel een kerk of was dat een idee van de kerk zelf?

Jezus sprak over de ene universele onzichtbare God en verwierp alle beeltenissen. Apollonius predikte precies hetzelfde. Beiden wilden ze de mensen terugwerpen op zichzelf en de mogelijkheid tot autonoom denken openbaren. Beiden waren voorgangers die niet vereerd wilden worden. Beiden wilden geen kerk of organisatie maar wilden een universeel godsbegrip , de gnosis, nieuw leven inblazen. Iets wat de gevestigde autoritaire machten van dat moment absoluut niet zagen zitten. In de tijd van Apollonius en Jezus stonden twee machten tegenover elkaar: de uiterlijke macht en wereldheerschappij en zuivere gnostiek. Over zowel Apollonius als Jezus deden de meest wonderlijke verhalen de ronde. Rond deze figuren ontstond een geraffineerde discussie waarbij de leiders van de kerkelijke machten volgelingen van Apollonius uit daagden tot een woordenstrijd. Een strijd die plaatsvond in de rechtszalen, op de openbare pleinen, in de straten en aan de hoven van keizers en koningen.

69f6be33f9fc1d00d7c60d9410e96761.jpg

Gnostiek. Geen dogma's.. Een levenshouding leg je niet op

Apollonius staat erom bekend dat hij met filosofen en de groten der aarde gesprekken voerde. Ondanks zijn eigen gedachtengoed (onthechting,armoede, antimaterie en soberheid) adviseerde hij dat anderen weer niet. Indien men behoefte voelde aan comfort dan moest men zich er volgens van Tyana aan overgeven. Als men de weg van het hart volgt zal men immers eerder voor de eigen realiteit staan en zodoende hier de betrekkelijkheid van in kunnen zien. Hij legde zijn levenshouding NIET op aan anderen. Iets wat Sjamaan Jezus ook niet deed. Dat is een uitvinding van het instituut kerk en het werk van de dronken monniken die de bijbel schreven...

12/12/2015 08:18

Reacties (3) 

1
15/12/2015 13:31
Dit artikel is eigenlijk te kort.. Met heel wat gegevens / beweringen waar een grote groep moeite mee zal hebben, maar wat mijn inziens dichter bij de waarheid staat dan 'de leer' van de kerk.
1
15/12/2015 18:41
Dank voor je reactie..
Het had stukken langer gekund..altijd..
Er zullen groepen moeite mee hebben; anderen juist weer niet..
Het is mij om het even... voor mij is kindje Jezus niet meer dan the gospel of the stars...
Misschien leuk 'voer' voor jou...
http://teachingfaith.com/files/books/the_gospel_in_the_stars.pdf
16/12/2015 13:10
vannacht als ik thuis ben eens even kijken! :)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert