De scheiding: kort verhaal

Door Nonnie gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

5a1f559f3dedff6641e260636d630e25_medium.

‘Er is geen wij’, zei hij. Zij zweeg, stak een sigaret op en staarde uit het raam naar de haveloze tuin. Een eenzame traan liep langs haar wang. Hij wendde zijn hoofd af. ‘Zou je niet buiten roken?’ Ze verroerde geen vin.

Uren later, het liep al tegen vijven, kwam ze pas weer in beweging. De woonkamer was inmiddels gehuld in een dikke nevel. Het pakje sigaretten op tafel was leeg. ‘We moeten het de kinderen vertellen.’ Hij knikte.

We moeten het de kinderen vertellen

Als ze uiteindelijk haar mond houdt, opent oudste direct het vragenvuur. De vragen regenen neer op de verontschuldigende hoofden van wat eens ‘wij’ was, maar nu in rap tempo uiteen aan het vallen is in ‘hij’ en ‘zij’. Jongste kruipt bij zijn moeder op schoot en nestelt zich tegen haar aan. Hij luistert zwijgend naar wat zijn ouders te vertellen hebben en naar de vragen van zijn grote broer. In stilte bewondert hij zijn grote broer. Middelste zit op een stoel, terwijl de tranen onophoudelijk over zijn wangen lopen. Verder zit hij zo stil als een pop met alleen een tranengordijn dat al snel de bovenkant van zijn T-shirt doorweekt. Als zijn vader naar hem toeloopt en probeert een troostende arm om hem heen te slaan, schudt hij bruusk zijn schouder los, staat op en loopt de kamer uit. Snelle voetstappen op de trap, daarna boven een deur die dichtklapt. Stilte in huis, ook in de woonkamer. Het vragenvuur is verstomd en vader is gestopt met uitleggen wat hij zelf ook nog niet helemaal begrijpt. Veel vragen zijn onbeantwoord gebleven.
Moeder kijkt haar oudste rechtstreeks aan met naar zij hoopt een geruststellende blik. ‘Het komt goed. Echt!’ Oudste knippert met zijn ogen en kijkt snel weg. Als hij weer naar haar kijkt, vraagt hij: ‘Wat eten we vanavond?’
Jongste richt zich op uit zijn luie houding. ‘Mag ik nu bij Suzanne gaan spelen?’ Peilend kijkt zijn vader hem aan, knikt dan langzaam. ‘Toe maar.’
Het leven gaat door.

 

Meer Nonnie?
http://www.nonniegelezen.nl

10/12/2015 16:54

Reacties (12) 

1
11/12/2015 16:25
Mooi verhaal, en ja het leven gaat door. Gescheiden ouders hebben, heeft ook voordelen. Neem nu eens die twee keer dat je sinterklaas viert.
11/12/2015 18:36
Toch geloof ik dat een kind met gescheiden ouders meestal zou kiezen voor beide ouders samen. Meestal dan. Er zijn uitzonderingen.
tegen Nonnie
12/12/2015 08:02
En die uitzondering is zeker mijn oudste nichtje. Daar hebben zij en ik het een paar jaar geleden over gehad.
1
11/12/2015 15:52
Erg goed
11/12/2015 18:34
Dank je wel.
1
10/12/2015 17:15
zo is dat
1
10/12/2015 17:11
Hele sterke schets, filmisch geschreven. Dat beheers je.
Veel zeggen op emotioneel gebied met weinig emotionele woorden. Gewoon knap.

Ik heb wat moeite met 'hoofd afdraaien'. Dat klinkt voor mij toch vreemd en dat haalt me uit mijn concentratie.
1
11/12/2015 11:43
Dank voor jouw feedback. Dat bevestigt wat ik zelf ook al dacht toen mijn oog bleef haken bij het hoofd afdraaien. Toch maar veranderen dus.
1
11/12/2015 11:59
Het doet me iets te veel denken aan Linda Blair in The Exorcist. ☻☻
11/12/2015 12:01
Interessant. Daar krijgt het verhaal wel een heel andere lading door.
1
10/12/2015 17:01
Ja het leven gaat wel door, moet ook doorgaan ... maar het zal er even anders uit komen te zien. En de jongste snapt het nog niet.
1
11/12/2015 11:41
Daar lijkt het wel op.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert