Bestaan geesten echt en hoe herken je ze?

Door Wiebe De Jong gepubliceerd in Wetenschap en onderwijs

Bestaan geesten echt? Hoe herken Geesten?

In donkere tijden of schemerige avonden voelen veel mensen de aanwezigheid van geesten. Denken ze die dan te voelen? Bestaan geesten of spoken dan ook echt en hoe herken je ze dan? Er zijn ontzettend veel programma’s op de televisie over geesten, spoken en het bestaan er van. Het zijn vaak ervaringen van mensen die er van overtuigd zijn dat er meer is tussen hemel en aarde.

Het feit dat dit artikel in een jaar tijd zo'n 30.000 maal werd gelezen zegt genoeg.

Je kunt een aantal vragen bedenken om aan te kunnen tonen dat geesten echt bestaan.

  • Voel jij je wel eens niet alleen terwijl je toch alleen bent?
  • Voel je wel eens koude rillingen over je rug, zonder dat je daar een verklaarbare reden voor hebt?
  • Zie jij wel eens beweging in je ooghoeken, maar zie je niets als je in die richting kijkt?
  • Heb je wel eens het gevoel dat iemand je aan zit te staren, terwijl er niemand om je heen is?
  • Als je ’s nachts in je bed ligt. Komt het dan wel eens voor dat je ligt te woelen en wakker wordt en dan niet meer in slaap komt omdat je ‘niet alleen’ bent?
  • Heb je wel eens informatie over iets waar je onmogelijk wat van af kunt weten?

51872e071d2f324ae5fe2581bb67bfc1.jpg

Dit soort vragen kunnen tekenen zijn van het feit dat je volledig open staat voor de invloeden van geesten. Ik heb al eerder eens wat onverklaarbare dingen verteld zoals: ‘contact met de doden’ en ‘vanochtend werd ik zwetend wakker’ Nu heb ik me toch onlangs nog zo’n ervaring gehad, waarvan ik pas achteraf wist wat er nu eigenlijk aan de hand was. Het begon toen ik een paar nachten ging logeren. Waar of wanneer is niet belangrijk, maar waarom ik het gevoel had dat ik niet alleen was, dat is juist belangrijk. Of er nu daadwerkelijk geesten om me heen waren weet ik niet. In elk geval waren het energieën die ik niet kon plaatsen.

e18e1e1a9764356aa76838d5af71885a.jpg

De eerste nacht ging ik naar bed. Doodmoe van de reis en de eerste indrukken viel ik al snel in slaap na het spelen van een spelletje op mijn mobieltje. Ik draaide me op mijn zij en werd kort daarna al weer wakker van een paar stuiptrekkingen die ik maakte. Mijn spieren ontspanden zich dus en gelukkig viel ik daarna voor een lange tijd weer in slaap. Het moet halverwege de nacht geweest zijn dat ik weer wakker werd. Het was donker buiten, op het licht van een straatlantaarn na. Dat licht scheen door de gordijnen heen, die niet geheel verduisterd waren. Een schemerig geheel, waarin geesten zich thuis voelen zou je zeggen. Ik wilde me weer omdraaien om opnieuw in slaap te vallen, maar iets hield me tegen. Ik wist niet wat. Er was niets om te piekeren en er was ook geen reden om al uitgeslapen wakker te zijn.

c8ac6b3aee07a645ee10951ec9222ee2.jpg

Het vreemdste van alles was dat ik het idee had dat er volop gepraat werd. Het was druk en rumoerig. Alsof ik van een druk bezocht feestje af kwam en alle stemmen nog door mijn hoofd raasden samen met de ruis van de herrie. Ik kon alleen de vreemde geuren niet thuis brengen. Van een feestje zijn ze vaak simpel, drank en rooklucht, maar deze geur was me geheel vreemd. Of het aan de omgeving lag van mijn logeeradres of dat het een vreemde aftershave was, weet ik niet. Het gevoel dat ik niet alleen was, was echter groot. Ik was niet alleen feitelijk, want mijn lieve schat lag naast me in bed en zelfs de kleinste van ons gezinnetje lag heerlijk te snurken in haar campingbedje. Toch bleef ik uren lang voor mijn gevoel wakker liggen. Ik piekerde niet, maar ik kreeg het ook niet voor elkaar om in slaap te komen. Ik draaide mijn hoofd onder mijn kussen en ging uitgestrekt liggen. Ik ging weer op mijn rug liggen met mijn handen op mijn buik. Ik probeerde een buikademhaling toe te passen om lekker tot rust te komen. Toch bleef die drukte door mijn hoofd razen. Die vreselijke drukte van dat ‘vreemde feestje’ waar ik niet geweest was.

51872e071d2f324ae5fe2581bb67bfc1.jpg

’s Morgens stond ik al vroeg op en liep met twee flinke wallen onder mijn ogen naar de badkamer om te douchen. De dag ging voorbij en een nieuwe nacht kwam. Ik was de nacht er voor vergeten en ging lekker slapen. We hadden een borrel op en er kwam niet eens een mobieltje aan te pas of we lagen allebei onder zeil tegen elkaar aan. Halverwege de nacht schrok ik opnieuw wakker. Ik schrok echt, maar wist niet waarom. Het was geen droom die ik had gehad, maar ik schrok van iets om me heen. Ik keek verschrikt of ik het licht van de lantaarn van buiten naar binnen zag schijnen. Een vrolijke snurk van de kleinste bracht me terug in de realiteit om me niet opnieuw angstig te voelen. Langzaam viel ik weer in slaap en werd uitgerust wakker de dag er na.

d3f023e5fe9f403f48dcd4fd8ef7821f.jpg

De nacht daarop was echter niet anders dan de eerst nacht. Woelen, draaien, drukte om me heen, geen rust. Ik wist niet waar ik het had. Het was enorm herkenbaar van de nachten die ik doorbracht vroeger bij mijn ouders thuis. Ook daar had ik vaak het gevoel dat ik niet alleen was en dat er geesten in de kamer waren of misschien wel de boze wolf, maar dat zijn gelukkig kindergedachten geweest, of toch niet? Ik weet het niet. Deze nacht was het in elk geval weer een drama. Gelukkig kreeg ik wel genoeg rust om niet uitgeput wakker te worden. Ergens begon me ook wat te dagen. Ik voelde pijn, maar wist niet waar. Als ik uit bed stapte was die pijn weg en kon ik gewoon weer zijn wie ik ben. Alsof in bed een geest bezit van me nam en mij liet voelen hoe gefrustreerd hij of zij was geweest.

1a6e986558d1046c3019c37d5c5775c7.jpg

Het vreemdste van alles was dat ik op de reis terug naar huis een mogelijke verklaring van mijn eigen schat hoorde. Ze vertelde dat in die kamer een man was overleden aan kanker en daar een aantal maanden op zijn sterfbed lag. Zou het die man zijn geweest die mij een bezoekje bracht? Zou hij een geest zijn die mij kwam vertellen hoe vreselijk hij had geleden en hoe vervelend hij de drukte om zich heen vond? Zou hij een geest zijn geweest die mij wilde vertellen dat hij liever eenzaam en alleen was gestorven in plaats van mensen om zich heen die enkel op zijn geld uit waren? Ik zeg natuurlijk zomaar iets, maar ik zoek een verklaring. Ik weet het niet. Het gevoel dat geesten bestaan is in elk geval weer sterker en dat ze bestaan wordt langzaam meer een feit.

Bestaan geesten echt en hoe herken je ze?

 

09/12/2015 13:51

Reacties (2) 

09/12/2015 17:48
ja, ik geloof ook in geesten, heb toch wel enkele ervaringen gehad die duidde op de aanwezigheid van een geest
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert