De zweep erover in Galder

Door Wiebe De Jong gepubliceerd in Sport

De zweep erover in Galder!

Zoals gewoonlijk begin ik de zondagochtend met een wandeling met de hond. Ontbijt in de ene hand en de riem in de andere hand. Thuis nog even een knuffel aan lief en kids en dan op naar de sportschool. Op zondagochtend gaat de zweep erover in Tilburg! Een uur lang naai ik de boel op met een headset op mijn kop en de spinningbike tussen mijn benen. Adem genoeg om ‘tandje bij!’ te kunnen roepen. ‘Papa gaat fietsles geven’, zeg ik dan tegen de kids.

828c7011a55de3ca83a1dc946cd6dcae_medium.

Sinds dit jaar heb ik weer een licentie. Een wielerlicentie bij de Brabantse Wielerfederatie. Nummer 19 mag ik het gehele jaar op mijn rug spelden. In de hoop dat ik ook daar dit jaar nog fietsles mag gaan geven, zeg ik nu braaf tegen de kinderen dat ik nu nog fietsles krijg als ik een koers ga rijden. De eerste koers in Rijsbergen was afzien en pijn lijden, vooral in mijn eentje koersen, want de vorm bleef nog even uit door die verrekte enkelblessure.

Vorige week in Terheijden was het al wat beter. Een grotere ronde, mooi zonnetje, meer renners en vooral meer kilometers in de benen. Het zorgde er voor dat ik, ondanks er nog eens afgepeerd en gedubbeld te zijn, de koers in het peloton eindigde. Voor straf op de fiets naar huis! Maar wel met de wind in de rug, dus dat was geen straf.

5878c7e5372061f984f0943348d9f6e3_medium.

Zo’n 200 trainingskilometers verder stond ik afgelopen zondag aan de start in Galder. Vlak om de hoek bij waar ik vroeger nog kind aan huis was, Van Boxel tweewielers aan de Galderseweg. Wat heb ik daar ooit wat spaarcenten en prijzengeld naar toe gebracht! Zelfs de fiets waar ik nu nog op rijd draagt een sticker van deze rijwielhandel. De intussen opnieuw geplaveide klinkers voor de deur ken ik maar al te goed en verkennen van de ronde vond ik van de week dan ook niet nodig. Het zou gewoon buffelen worden met de wind in de rug op de finishstraat en aan de andere kant van het bijna vijf kilometer lange parcours vol met de wind op kop. Mijn voorspelling van de koers was niet minder dan dat elke ontsnapping zou worden gecounterd tot in de laatste rondes.

9a397a5bc0c538c3d222ec5a7686c445_medium.

De start begon rommelig. Er moest nog even een voorrijwagen tussen de renners door. Opschuiven en aanschuiven dus. Waar de renners vanaf Parijs vandaag stofhappen voor gevorderden op weg naar Roubaix zouden wij gaan voor de wind-op-wind-af koers in Galder. Met zo’n vijftig renners aan de start en iets meer dan vijftig kilometer voor de wielen klonk de vriendelijke stem van Cees de speaker. Het vertrek was aangebroken. Op de pedalen en meteen linksaf de bocht om. Al duwend en trekkend om meteen in positie te komen schoven wat renners voor me in het pak dat zich vormde op de bochtige klinkerweg. De eerste wegversmallingen dienden zich aan en alles ging goed tot aan de bocht naar links om de Ballemansweg op de draaien. Links en rechts schoten al wat renners in de gootjes en het ging maar net goed. Potverdorie! Nu schiet ik er zelf ook in! Met stuurmanskunst van een drollencoureur mocht ik voor de eerste keer deze koers vol in de wind als een kieken terug naar het laatste wiel te kruipen. Gelukkig kon ik nog net aanklampen toen het even stil viel, anders had ik er de eerste ronde al af gelegen.

d63ff4d61024a474ed1a10c00601a418_medium.

Om te voorkomen dat ik aan het elastiek zou gaan hangen besloot ik maar niet te remmen bij de volgende slingerbocht. Als een speer schoot ik als vanouds midden in de groep terug naar voren en kwam tussen de wielen waar ik reed vlak na de start. Alsof er niets was gebeurt. De rondes daarop reden we met zijn allen de straatstenen uit het parcours. Man wat ging het hard! Althans zo voelde het voor mij als herintreder in het peloton.

9960ca83d838bd245c878947424981bb_medium.

Zo’n drie rondes voor het einde van de koers werd voor de zoveelste keer een ontsnapping gecounterd en ik kon het niet laten om met een openlijk wijze opmerking te komen Dat wordt een snelle laatste ronde ben ik bang! Bevestiging klonk van alle kanten en ja hoor ik had gelijk. Potverdorie wat een snelheid! Er werd eens stevig aan de boom geschud en hoe ik ook blies, mijn benen werden compleet afgesneden. De laatste ronde mocht ik dus voor de eer rijden om vervolgens op achterstand binnen komen.

4ac28f16bdf4c752696deb3f52982506_medium.

Er zullen vast renners geweest zijn die op reserve deze koers hebben uitgereden. De renners die nog aan de kop hebben kunnen sleuren de laatste kilometers zijn nog te ver weg voor me. Ik ben in elk geval al tevreden met het ‘kunnen volgen’ van deze koers en het feit dat ik van de vijftig toch nog als 29ste over de meet ben gereden geeft me genoeg kracht om te weten dat een tijd van betere benen er aan komt.

3adac27c530538920c026942dcf28848_medium.

Uitgewoond gaf ik een kus en een knuffel aan lief en kind om vervolgens op een pielverzetje de weg terug te fietsen op herstel.

7755920b0cbd99ec5c05894e8dea04d2_medium.

Foto's met dank aan de BWF

Volgende keer gewoon weer van voren proberen te rijden en maar zien wat de koers  brengt!

Enne.... Potverdorie! Wat was de finale in Parijs Roubaix spannend hé?

De eenzame fietser

 

O ja... Ik ben die met dat felgele helmpie ;-)

 

09/12/2015 13:22

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert