Onder in de beugel

Door Wiebe De Jong gepubliceerd in Sport

Onder in de beugel

Na de snelle koers vorige week in Galder was mijn gevoel niet slecht. De conditie begint steeds meer vorm te krijgen. Ik krijg al de neiging om van voren de rijden vanaf de start van de koers. Helaas weet ik dat ik dat niet lang vol ga houden, althans nog niet, maar de moraal borrelt!

En dan sta ik een week later, bijna tweehonderd trainingskilometers later weer aan de start bij een koers op het vertrouwde Moleneind in Breda. Het thuisparcours van de Brabantse Wielerfederatie. Een snelle Grand-Prix-ronde van zo’n 1300 meter, 100 % asfalt en zes bochten. Pure snelheid en hier en daar wat stuurmanskunsten staan altijd op het menu op het Moleneind in Breda.

f22c6823210efe69f1603e2266000913_medium.

Ja die met dat felgele helmpie

Na het voorzitten van mijn zondagse les de-zweep-erover in de Spinningklas van Multifit Tilburg, stond ik redelijk ontspannen aan de start. Dat ik volle bak onder in de beugel moest gaan rijden, dat wist ik, maar dat ik van voren kon rijden zo nu en dan, dat had ik niet verwacht. De tempoversnellingen en het dichtrijden van gaatjes deden me tot nu toe uiteindelijk de nek om in de koers. Dan moest ik toch lossen en was het moeilijk om met een strakke ketting te rijden. Toch, ondanks dat er bijna elke ronde een flinke snok werd gegeven aan het peloton, wist ik het wiel te houden van mijn voorgangers. Ik wist zelfs dat grote verzet rond te krijgen en voorkwam dat ik er compleet werd afgereden toen een mede-fietser een flinke kwak gaf.

              Pannekoek! Was het eerste mooie oer-Hollandse woord  dat in me op kwam. Ternauwernood ontsnapte ik aan een valpartij. Met hoge snelheid naderde ik de dichtsbijzijnde stoeprand. Met het grootste gemak sprong ik met twee wielen bovenop het trottoir en kon vervolgens weer aanzetten. Ik voorkwam dat ik compleet geparkeerd stond en vond gelukkig vrij snel weer aansluiting in het voorbijrazende peloton. Even afzien tot de volgende doorkomst en toen kon ik mijn bidon al weer pakken om een flinke slok te nemen. Ik had namelijk met mezelf afgesproken om met dit mooie weer minimaal elke ronde het vocht op peil te houden.

7b89aa7d5706c5dc97cab3068979a77f_medium.

              Demarrage na demarrage wist ik het wiel te houden. Zo’n vijf rondes voor het einde kreeg ik zelfs de neiging om de sprong te wagen. Gelukkig wist ik mezelf de beheersen, want de rondes daarna ging het hard! Precies hard genoeg om er niet afgereden te worden dit maal. In de laatste ronde werden al wat treintjes opgezet om de sprint aan te trekken. Ik schatte mezelf in als strijkijzer, maar niets bleek minder waar. Als een duveltje uit een doosje sprong ik voorruit in de laatste honderd meter van de finishstraat. Achteraf bleek ik de 60 km/h gepasseerd te zijn.

8398bd117dd3d53992eb26991fc67bb8_medium.

              Zonder te hebben zitten linkeballen wist ik mezelf nog naar plaatsje 16 te sprinten op het Moleneind! Op naar de volgende maal met hoop op nog meer inhoud.

 

Verstand op nul

Blik op oneindig

Gas op de lolly

Onder in de beugel

 

Bocht na bocht

Ronde voor ronde

Steeds dichterbij de meet

Slechts één zal eerste zijn

 

Al is het je maat

Je beste vrind

Het eerste wiel

Dat wint…

5d46f6cf4cf96fc22a3ac580820e0366_medium.

Foto's met dank aan de BWF

De eenzame fietser

 

O ja... Ik ben die met dat felgele helmpie ;-)

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
09/12/2015 13:21

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert