Eindelijk op het schavot!

Door Wiebe De Jong gepubliceerd in Sport

Eindelijk op het schavot!

Daar stond ik dan, voor de start. Eigenlijk waren de benen niet zo goed. Het lesje spinning van die ochtend had al flink wat energie gekost. Zo eens in de drie maanden mag de muziek gemixt worden en kan ik het niet laten om er een lekkere intensieve les van te maken.

De benen waren al warm. Dat wel.


35bfa21d37646d70d048ccf9131f86ef_medium.

Onbetaalbaar die blik

De koers begon onrustig. Vanaf de eerste ronde werd er gereden. De één na de ander vluchtte weg. Elke vluchtpoging was kansloos. Toch. Voor de eer en de roem poogde ik ook meerdere malen om weg te komen met in een groepje of een solo.

Tom Dumoulin maakte het helaas niet af in de Vuelta de dag er voor. De grootste kanshebber van begin af aan was voor mij overigens al Fabio Aru. De teleurstelling dat Tom het niet af kom maken was echter niet minder toen ik voor de TV zat te kijken.

Wat was ie sterk!

8151247ca92a3efe0e43572d7a125334_medium.

Du-moulin is a big Dutch man

Get past him if you F*cking can

Try a little trick

Het will make you feel like a d*ck

Tom

Dumoulin!

Maar wat was Aru ook sterk

f408d54fe4289a0bfb3c9f4b5affb0c3_medium.

Een terechte winnaar na zijn gevecht in de Giro d'Italië in het voorjaar.

Met dit alles in gedachten. Keek ik na een paar ronden naar het publiek langs de kant. Ik zat nog wat verscholen in het warme peloton.

'Kom op papa!'

Klonk een serieus lief stemmetje aan de kant van de weg. Ik keek opzij en zag een wuivend handje van de kleine Lotus. Samen met haar grote zus en mama stond ze mij te supporteren. Betere supporters kun je jezelf toch niet voorstellen dan je eigen gezin?

De ronde daarna bracht een solo met zich mee. Ik ging op zoek naar die ene koploper die al een halve ronde geleden was vertrokken. Waarom? Weet ik veel. Toch goede benen kennelijk.

Bij de volgende doorkomst was het natuurlijk juichen voor de kids, geweldig!

De hele koers speelde ik het spel mee en begon er in elk geval in te geloven dat een klassering bij de top 20 zeker binnen de mogelijkheden viel. Een valpartij zo'n tien kilomter voor het einde overleefde ik gelukkig in tegenstelling tot mijn trainingsmaatje die zijn knie opnieuw besloot te behangen.

De onrust kwam terug in het peloton en de ene na de andere vlucht strandde terug in het peloton. Een massasprint was onvoormijdelijk. Ik besloot dan ook mijn best te doen om de beste sprinters in de gaten te houden. Een echte eindsprint heb ik namelijk niet in de benen, maar op snelheid in het wiel of in de wind kom ik een heel eind.

Dat laatste werd het. Vol in de wind kwam ik als tweede uit de laatste bocht. Ik trok mijn Gianni Motta op snelheid en besloot niet meer om te kijken voor ik over de meet was. Het was de bloemen of de dood! De kuiten van de uiteindelijke winnaar, Wim de Vos, kon ik alleen maar van achteren bekijken, maar dat wist ik al. De meet kwam steeds dichterbij en ik begon er in te geloven, het schavot!

Slechts een half wiel kwam me nog voorbij.

De derde plaats op het schavot was voor mij!

35bfa21d37646d70d048ccf9131f86ef_medium.

En die blik van Lotus?

Onbetaalbaar!

 

De eenzame fietser

 

Eindelijk op het schavot!

 

09/12/2015 13:20

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert