De paradox van gewapende conflicten, bombardementen, zijn maar tijdelijke oplossingen tegen Daesh (Isis)

Door San Daniel gepubliceerd in Wetenschap en onderwijs

                                              images?q=tbn:ANd9GcTYUosbD-LSMf4svMzb2ws

Volken raken betrokken in conflicten door onoverbrugbare verschillen in opvattingen. Zolang die verschillen niet bedreigend zijn. is  er niet veel aan de hand. Als die verschillen in opvatting de eigen stam raken, dan komt er een aangeboren holbewoner instinct naar voren. Als onze opvattingen, normen en waarden niet gerespecteerd worden of als een andere stam ons hun normen of waarden willen opleggen dan barst de kruik. Zeker als het onze economie raakt, wat ons welbevinden garandeert, of onze vrijheden. In de vroegste tijden won de man met de grootste knuppel en daarna was het weer een tijd rustig in de vallei. Tot een nieuwe uitdager hem belaagde.

Een enorm verschil maakte de toepassing van pijl en boog waardoor je op afstand een anders denkende kon uitschakelen. Nu hoefde je niet meer naar je tegenstander toe te rennen en hem af te tuigen, maar je wees op je tegenstander met je pijl en je spande de boog en de vijand viel om.

Zo kwamen er steeds verdere ontwikkelingen die de aanvallende partij de overhand moest geven. Niet alleen werd een mes verlengd tot zwaard, maar je kon met behulp van schild, zwaard slagen afweren. Het probleem is dat elke nieuwe ontwikkeling ogenblikkelijk overgenomen wordt door andere stammen. Dus als iedereen weer een zwaard en een schild heeft dan gaat het numerieke meespelen. Of het voordeel van een harnas of een paard of .. er is geen einde aan, altijd per oorlog, conflict, was er wel een novieteit die de overhand moest bezorgen.

Als je niet genoeg medestrijders had en dus numeriek verslagen zou worden onder gelijke omstandigheden, dan huurde je een stel huurlingen in om zo toch weer de overhand te verkrijgen. Zolang als er stammen bestaan, die hun stamverband danken aan een saamhorigheid gevoel gebaseerd op gelijke opvattingen, zullen er botsingen zijn met andersdenkende stammen.

                                                       images?q=tbn:ANd9GcTYUosbD-LSMf4svMzb2ws

Of dat nu in de moderne wereld een stam verband is waar je als in een doorsnede verzameling, in vele stam verzamelingen thuis hoort, in ons land rekenen wij ons tot de Nederlanders als onderverdeling van de Europeanen. Of in een gebied buiten Europa. In dat Nederlandschap kan een stamlid bijvoorbeeld kiezen, op gebied van voetbal, voor Ajax, of juist voor de rivaal Feyenoord te zijn, beiden rivalen zouden een voorkeur voor hardrock kunnen delen en dat maakt hen tot stambroeders op dat gebied, één van hen zou bijvoorbeeld ook nog erg geïnteresseerd kunnen zijn in klassiek ballet en die deelt dat weer met andere liefhebbers van ballet. Ik bedoel maar doorsneden van verzamelingen in verzamelingen.. een complex van variable varianten. Dit nog los van huidskleur, religieuze overtuigingen of juist het ontbreken daarvan of in welke provincie iemand woonachtig is, of dat iemand wel of niet gestudeerd heeft en in het laatste geval waar en bij welke socíeteit iemand dan 'hoorde'.

Dat maakt de Europese landen die tolerant van aard zijn een toverbal van stamverbanden, met één overstijgende rationele, wij beschouwen ons de vrije wereld, het vrije Westen.

Net als met de pijl en boog is het uitschakelen of afstraffen op afstand, van een vijand prettiger, dan op iemand afrennen en met een stuk hout zijn hersens inbeuken. Of een mes knerpend in een borstkas ronddraaien. Het doden op afstand is onpersoonlijker en daarom makkelijker uit te voeren. Het gevaar dat daarin schuilt is dat de grens om dat tot zulke afstand slachtingen over te gaan, flinter dun is. Degene met de grootste knuppel deelt de slag uit en is zelf onschendbaar. Je bommenwerpers vliegen naar hun doel duizenden kilometers weg en schakelen dat uit. Zij zijn al weer buiten zicht, nog voor de vijand hen heeft zien aankomen. 

Zo'n een handeling is een oorlogshandeling en dan kun je weer woord verwachten. Dus bestaan er allerlei afschutwapens en anti afschut wapens en anti anti afschutwapens. U begrijpt het al, je raakt al snel verzeilt in een waanzinnige technische oorlogsvoering. Uit eindelijk  zal het Westen een ruimte schild in de baan om de aarde hebben dat elke 'onvriendelijke' raket uitschakelt. Kijk als de tegen partij(en) dat niet heeft of hebben, ja dan hebben ze pech.

                         images?q=tbn:ANd9GcQlVojUjDaq_n7Aq-1e6HU

Werken die bombardementen? Een eenvoudig antwoord is NEE. Niet beslissend. Het is ondersteunend en schakelt doelen uit maar consolideert niets. Het brengt een slag toe als straf maar de vijand komt weer te voorschijn uit haar schuilplaatsen en bezet nog steeds het gebied dat net gebombardeerd is.

Waar dan ook ter wereld een oplossing is gezocht uit het 'weg bombarderen (Hiroshima en Nagasaki daargelaten, we laten kernwapens even buiten beschouwing) van de vijand heeft die strategie jammerlijk gefaald.

Het Amerikaanse leger in Vietnam dumpte het chemische Agent orange over de oogsten en bomen. Het benadeelde de bevolking maar schakelde de Vietcong niet uit. President Lydon B Johnson, de opvolger van Kennedy, begon met carpet bombing, dagen lang, weken lang. Het verschafte hem de bijnaam 'baby killer Johnson'. Sector na sector werd ge-carpet bombed, als het ware allemaal naast elkaar vliegen  en een tapijt van bommen los laten en niet alleen explosieve bommen maar ook napalm bommen, dus brandbommen. Waar het neerkwam ontstond een vlammenzee die alles verzengde en de ongelukkigen die het overleefden, waren hun hele verdere leven verminkt door brandwonden.  Dan was het pleit zeker wel beslist. NEE. De Amerikanen verloren voor het eerst in hun leven een oorlog. Hoeveel jongens ze ook stuurden, hoeveel bommen er ook afgeworpen werden, de Vietcong bleef op haar plek.

                          rId6.jpgimages?q=tbn:ANd9GcTYUosbD-LSMf4svMzb2ws

Het waren Guerilla strijders, net als de Jihadisten, ze waren er even wel dan weer niet want zij hielden zich schuil en dan kwamen ze weer te voorschijn met hun wandaden. het is een zware les geweest voor de Amerikanen. Het modernste leger ter wereld kon het niet winnen van de guerilla strijders. Die strijd kun je ook niet winnen. Die moet op de grond beslist worden. Huis naar huis, van straat naar straat, buurt naar buurt en dan die gebieden bezet houden en consolideren en weer doorstoten. De vijand opzoeken en zien.. niet op afstand ..maar net als vroeger zien en doden, met je mes, met je pistool met je bayonet.. doden. Een onbegonnen strijd. Het is een numeriek plaatje, met luchtsteun kun je de vijand murw maken, maar dan moet de infanterie er in en jacht maken van gebouw tot gebouw tot een dorp, of stad 'schoon' is.

En dan, je moet dat gebied consolideren anders keren zij terug, dus je hebt al weer minder infantristen voor het volgende dorp en net als vliegen die een vliegen strip willen overwinnen, vertraagt de voortgang tot alles tot stilstand komt.  Een situatie die zich voor deed in de eerste wereld oorlog waar de geallieerden en de Duitsers van 1914 to 1918 tegen over elkaar lagen, ingegraven in loopgraven in een eindeloze veldslag. Bekijk maar eens een 1914-1918 oorlogs begraafplaats in Frankrijk, dat spreekt meer dan duizend geschiedenis boeken. Een hele generatie van Britten stierf daar,die worden dan ook 'the lost generation' genoemd. De oorlog wordt de 'Great war' genoemd en het is haast niet voor te stellen maar er vielen in die oorlog meer slachtoffers dan in latere oorlogen. Aan de geallieerde kant 7.947.000 doden. Aan de Duitse kant 5.603.000. Dit was de oorlog die voor eerst gevochten werd met behulp van lucht ondersteuning. De getallen spreken voor zich. Geen overwinning, alleen maar verliezen aan beide zijden.

                                    images?q=tbn:ANd9GcRq3WeUIfzU9BAvEiTLm4j

De Russen hebben getracht met al hun middelen de oorlog in Afghanistan te winnen. Het is niet gelukt, je kunt geen guerilla oorlog winnen. want er staat altijd wel weer iemand op. het zelfde met het verzet in de 2de wereld oorlog, dat was niet uit te roeien, terwijl de represailles tegen het verzet niet mis waren. 

Het is mooi als er een marine is die opstoomt en dan raketten doet neerkomen op vijandelijke gebied. Of als er tig bombardementen uitgevoerd worden. Die missen hun doel echt niet maar voor de rest is er niets veranderd. De infanterie zal het moeten klaren, grondtroepen die zo numeriek zijn dat zij automatisch overwicht hebben, bepalen de eindbalans.  Triest eigenlijk wel dat stammen zo met elkaar omgaan.

Je wint alleen als je de ander écht vernietigt, man tot man, hand tot hand en wie gaat dat aan. Het is voor het Westen niet aantrekkelijk om in een tweede Vietnam terecht te komen. 

lees ook Erdogan, Poetin mannen met gevaarlijke ego's en hunr elatie tot Isis (daesh)

                                                                 .-&-.

San Daniel 2015

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.: http://plazilla.com/page/4295174804/landingspage-san-daniel

 

 

07/12/2015 22:10

Reacties (1) 

1
08/12/2015 00:33
Dit roept beelden op uit mijn jeugdjaren. Herinneringen die ik liever wil vergeten, doch de wereld lijkt maar niet te willen veranderen...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert