Ik zit alleen in de auto en dan tikt er ineens iemand op mijn schouder…..

Door Henie gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Opeens tikt er iemand op mijn schouder! Een flinke tik! Help, wie doet dat? Nu rustig blijven, en doorademen……

        

Gisternacht tufte ik lekker in mijn autootje rond. Rustig reed ik over smalle landwegen. Wegen omzoomd met bomen en riet. Soms zag ik glinsterende lampjes die als ik dichterbij kwam ogen van reeën bleken te zijn. Dus de teller bleef voor ieders veiligheid op 45 km. hangen. Ik genoot, ik  genoot van de prachtige sterrenhemel boven mij, ik genoot van de halfvolle maan, tja ik genoot van alles. Een muziekje kwam  prettig uit de boxen, wat een sfeer wat een rust zo in mijn eentje.

Ik was aan het werk,  ik was net bij mv. Janssen geweest. Mv. Janssen is zo’n heerlijk mens. Ze lag in bed te lezen toen ik binnen kwam. Na het algemene praatje over hoe haar dag geweest was en hoe ze zich voelde  toch mijn vraag welk boek leest u? Oh even kijken zei ze, dat ben ik alweer vergeten. Ze tilde het boek op, oh zei ik wat nu uw hele boek is stuk……wat jammer van zo’n mooi boek. Ze keek me meewarig aan, ja het is een mooi boek, een heel mooi boek dat gelezen moet worden! Maar ik kon het formaat niet aan, te dik, te zwaar. Voor zo’n oude dame als ik ben niet te tillen, dus heb ik het gehalveerd. Ik heb gewoon een mes gepakt en het boek dwars door midden gesneden, was niet eenvoudig maar het is me gelukt zei ze triomfantelijk.

Deze dame bedenkt meer van die grappige dingen, zo legt ze als ze iets niet vergeten mag briefjes op de grond.  De eerste keer raapte ik het briefje op, mevrouw er ligt een briefje op de grond, waar zal ik het neerleggen? Op de grond weer, daar lag het goed, zei ze. Weet je als ik iets onthouden moet en ik leg een briefje op tafel dan zie ik dat briefje  tussen de andere rommel niet liggen, maar als het op de grond ligt dan denk ik he een briefje en dan weet ik op dat moment ook direct weer wat ik onthouden moest.

De volgende cliënt woont 20 kilometer verder. Meneer Pieterssen, een aardige oude heer van ver in de 90. Hij verloor in december zijn vrouw. Hij voelt zich erg eenzaam, ze waren 75 jaar getrouwd! Zij was 18 hij  20. Nu moet hij alleen verder en dat valt hem zwaar, zolang samen….

Ik zit  heerlijk ontspannen alleen in mijn autootje te genieten. Nacht, wat hou ik toch van de nacht. Het enige licht is van mijn koplampen en van de maan. Hier kennen ze geen straatverlichting. De hobbel de bobbel weg waar ik nu rijdt is ongeveer 3 kilometer lang. Daarna kom ik weer op een iets meer doorgaande weg.

                                             

Dan opeens tikt er iemand op mijn schouder!

Een flinke tik!

De weerbaarheidscursussen die ik gevolgd heb hebben succes.

Ik blijf op de weg, raak zelfs de berm niet.

Ik kan nog denken.

Ik blijf rustig ademhaling.

Ik  analyseer , wie, wat, waarom, hoe…..

                                          

Het antwoord komt als ik mijn hand naar achteren steek.

Ik voel het en moet lachen.

Het…..

Het  is een paraplu.

De paraplu die in het net ligt dat boven in de auto gespannen is. De auto is zo’n soort bestelauto, met een hoog dak. Je kunt daar een net boven in hangen. De  paraplu is van al het gehobbel over de landweggetjes langzaam naar beneden gegleden om mij met een forse tik tot ridder te slaan!

              

 

Zuster in de nacht, Ambulante Nacht Zorg. Een bijzonder beroep binnen de gezondheidszorg! Dit is mijn beroep, zuster zijn in de nacht.

Maar dan ook echt in de nacht. Niet in een ziekenhuis of in een zorginstelling. Nee, zuster in de nacht in de thuiszorg. Dat betekend op bezoek gaan bij mensen thuis.

Mensen die graag oud willen worden in hun eigen huis.
Mensen die met een handicap gewoon thuis willen blijven wonen.
Mensen die in hun eigen familie kring sterven.
Daartussen in zit natuurlijk heel veel.
Te veel om op te noemen.

Soms volstaat een controle bezoekje.
Het klaarzetten van medicatie voor de volgende dag, een
slaaptablet aanreiken of gewoon er zijn……

Hennie 2015.

03/12/2015 22:36

Reacties (5) 

04/12/2015 23:17
prachtig geschreven

en wat een paraplu kan teweegbrengen hé :-)
1
04/12/2015 07:26
Heel mooi geschreven
1
04/12/2015 07:22
Wat een schrik! Gelukkig is het maar een paraplu ...
1
04/12/2015 05:09
Geweldig geschreven.
1
04/12/2015 00:02
heel mooi verhaal, ik zou me rot geschrokken zijn van die paraplu :)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert