Illegaal in Cambodja (3)

Door Zevenblad gepubliceerd.

De eerste twee delen van dit verhaal vind je hier: Deel1 en Deel2.

Het was wél weer even wennen: het 'European' dan wel American breakfast in het hotel. Toast, broodjes, boter, roerei, worstjes, kaas...maar geen verse mango's en geen coconut water. Wij waren in de ruim drie dagen dat de tocht duurde zowaar enkele kilo's afgevallen. In het hotel zelf waren er geen weegschalen, maar bij de drogist verderop wel. Mooi zo.
Bij het ontbijt - waar wij zover mogelijk het patroon van onze jungletocht probeerden vast te houden en de kaloriën en het cholesterol zoveel mogelijk beperkten - kwamen wij onze Duitsers weer tegen.
Wij spraken af op onze kamer, want we wilden natuurlijk niet de aandacht van andere hotelgasten of van het personeel trekken. Je weet maar nooit wie er over je schouder meekijkt.
Het was erg spannend. De twee handelaren haalden kraspennen, loepen en een weegschaaltje te voorschijn en bekeken onze smokkelwaar zwijgend stuk voor stuk. Na alles grondig getest te hebben, sommige stenen zelfs voor een tweede keer, was hun oordeel éénsluidend: ze waren allemaal echt. Geen neppers, zoals je die in Thailand regelmatig tegenkomt. De Khmers hadden ons niet belazerd.
Er bleken enkele blauwe en zwarte ster-saffieren tussen te zitten die een kleine insluiting hadden, waardoor na bewerking een ster op het oppervlak oplicht.

14349a9a43c7b356d84c0be2da318663_medium.5cc30d417d0f9567e76f1de8cda1400b_medium.
De robijnen van Bingh waren klein maar heel mooi van kleur: Taubenblut noemden ze dat. Er waren ook enkele zeldzame gele en roze saffieren bij.

Ze schatten de waarde van onze aankopen op in totaal ongeveer 900 U.S.$, ongeveer tien maal zoveel als wij ervoor betaald hadden. Dat wil zeggen: onbewerkt, maar dan wél legaal.
Wat wij tot op dat moment niet wisten was dat je vanuit Thailand alleen maar bewerkte stenen mocht uitvoeren, met een certficaat van een erkende juwelier erbij en een nauwkeurige omschrijving. Anders was het smokkel: haast net zo erg als het uitvoeren van Boeddhabeelden naar niet-boeddhistische landen, of van antiek en verdovende middelen: daar staan zware straffen op.

Even terzijde: Wij hadden natuurlijk al lang een boeddhabeeld uit Thailand thuis: een schitterend exemplaar dat wij jaren daarvoor in Chiang Mai gekocht hadden. Dat werd eerst verstuurd naar een adres in Hongkong, dat als boeddhistisch land geldt, maar niet dezelfde strenge uitvoerbepalingen kent als Thailand. Wij moesten er toen maanden op wachten, maar uiteindelijk kregen wij van de Nederlandse douane bericht dat er (per schip) een 'wooden doll' uit Hongkong gearriveerd was, met een waarde die net onder de grens voor invoerrechten lag. Toen wij de 'houten pop' ophaalden hoefden wij alleen maar twee tientjes transportkosten van Rotterdam naar het douanekantoor te betalen. Hij ligt hier nu te pronken in de hal op een oud eiken kerkbankje.

Maar terug naar onze illegale stenen. Het risico om op de luchthaven in Bangkok met contrabande opgepakt te worden was ons gewoon te groot. Toen schoten onze Chinese vrienden in Bangkok ons te binnen, die in hun winkel ook juwelen verkochten. Wij belden ze dezelfde middag nog op en vroegen of het zou lukken om in de drie dagen tijd die wij daar nog hadden, de stenen te slijpen en te legaliseren. Voor wie mijn verslag 'Een durian op reis' gelezen heeft: dat zijn dezelfde vrienden die toen het stinkende monster voor ons ingepakt hebben.
http://zevenblad.plazilla.com/page/4295168339/een-durian-op-reis

Die lachten zich bijna een bult toen zij van onze avonturen in Cambodja hoorden. Of het slijpen in drie dagen zou lukken konden zij niet met zekerheid zeggen, maar ze zouden het in elk geval proberen te regelen.
 
Wij namen afscheid van de Duitsers, bedankten hen nog eens uitbundig voor de lift naar Chantaburi en al hun expertises en adviezen, en vertrokken met de nachtbus terug naar Bangkok. De bus was zo vol dat wij in het gangpad op cola-kratten moesten zitten, maar wij wilden absoluut geen tijd verliezen.
In de vroege ochtend kwamen wij geradbraakt in Bangkok aan.

Eenmaal in de Chinese winkel aan de Silom Road stalden wij onze buit uit. Ook hier werden de stenen zorgvuldig bekeken en gewogen. Onze Chinezen kwamen op pakweg  achthonderd dollar uit: dat lag dus in de buurt van de Duitse schatting.
Wij maakten een deal: zij kregen de helft van de stenen in ruil voor de bewerking en de legalisatie, en wij de andere helft, gereed voor export zonder risico's, met certificaten. Zo geschiedde.
De volgende dagen besteedden wij aan luieren bij het zwembad van het hotel, shopping, het voeren van zwerfkatten en het kletsen met mensen van alle kleuren en nationaliteiten: een van de tijdsbestedingen waarvan je het meeste opsteekt. Sightseeing hoefde van ons niet meer: wij waren al zo vaak in Bangkok geweest dat wij het meeste al diverse keren gezien hadden.

Toen wij op de laatste ochtend voor ons vertrek bij onze vrienden het resultaat kwamen bekijken zagen wij tot onze stomme verbazing dat ze onze collectie in de etalage gelegd hadden, met daarbij een bordje in het Chinees en in het Engels: NOT FOR SALE.
Een van de stersaffieren was in een smalle gouden ring gezet. Enkele stenen waren nog niet klaar, maar dat waren niet die die wij uitgezocht hadden. Wij konden ons deel gewoon meenemen, zonder bijbetaling. De rest bleef achter in Bangkok.


De meeste stenen heb ik nog steeds. Ik heb ze altijd nog eens willen laten zetten, maar dat is er nooit van gekomen. Ze blijven een mooie herinnering aan onze rondreis door de jungle en de bergen van Cambodja, hoewel wij van het land  nauwelijks iets meer gezien hebben dan dat. Onze Khmers bleven immers zorgvuldig uit de buurt van steden en dorpen - daar hadden zij kennelijk goede redenen voor - en wij hadden een onvergetelijke tocht door de wildernis.


Toen ik later voor de zoveelste keer naar de film over de Killing Fields keek was er niets wat ik met onze rondreis in verband kon brengen. Gelukkig maar, want het moet een gruwelijke tijd geweest zijn.

Slot.

 

02/12/2015 19:14

Reacties (5) 

1
04/02/2019 12:55
Mooi, wat een belevenis.
1
04/02/2019 10:42
wat een authentieke belevenis !
1
18/01/2017 08:31
heerlijk om te lezen
1
04/12/2015 19:29
mooi verhaal, leuk om te lezen.
1
03/12/2015 00:23
Goed informatief geschreven reisverhaal. Ben daar zelf nooit geweest. Het land trekt me overigens ook niet erg, gezien de historische geschiedenis.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert