Rode Khmer: De monsters van Cambodja.

Door Candice gepubliceerd in Geschiedenis

Rode Khmer: De monsters van Cambodja.

01. Inleiding:

Vanaf April 1975 tot half Januari 1979 werd Cambodja geregeerd door de Rode Khmer. Tijdens dit schrikbewind zijn rond de twee miljoen Cambodjanen vermoord, er bestaan indicaties dat het totale aantal rond de vier miljoen zou moeten liggen.

Wat was de Rode Khmer?

Wanneer ontstond het?

Wat was hun filosofie?

Om op die vragen antwoord te vinden dook ik in de geschiedenis van Cambodja, waarbij ik genoeg bronnen kon vinden om een goed beeld van dit bewind te kunnen vormen en om antwoord op de vragen te kunnen vinden.

02. Geschiedenis Rode Khmer:

Het hedendaagse Cambodja maakte tijdens de eerste eeuwen van onze jaartelling deel uit van het Koninkrijk Funan met als hoofdstad Oc Eom, wat in het huidige Vietnam ligt. Als Koninkrijk deed Funan het niet slecht, mede gezien de strategische handelsligging tussen India en China. Beide landen zorgden daardoor dat Chinese en vooral Indiase invloeden vorm gaven aan de taal, cultuur en religie van de Cambodjanen.

Destijds was de Khmer stam een vazalstam van Funan, waar zij tegen rebelleerden en met succes, want ze slaagden er in om zich aan de Funan overheersing te ontworstelen en daarna een eigen onafhankelijk Koninkrijk (Chenia) te stichten. Uiteindelijk slaagden ze er in om heel Funan te onderwerpen. De naam Chenia is niet helemaal correct, want dat was de Chinese naam voor wat in het Khmer Kambu heette. En daar ligt dus de basis voor de latere naam Kambu-ja …. Cambodja.

Ondanks alles wat er tussen 1975 en 1979 gebeurde zijn de Cambodjanen nog altijd heel trots op het Khmer tijdperk. Maar dan wel op de periode 802 tot 1432. Dat was de glorietijd van de geschiedenis van Cambodja. In 1432 kwam er een einde aan toen het door een Thais leger onder de voet werd gelopen en de Khmers grote delen van het rijk kwijtraakten. Dat rijk omvatte op het hoogtepunt van het bestaan Cambodja en grote delen van Thailand, Laos en Vietnam met als hoofdstad Angkor. Het overgebleven rijk werd toen Kambu-ja genoemd met Phnom-Penh als nieuwe hoofdstad.

Dan maken we nu even een sprong van ruim vijf eeuwen en komen dan terecht in 1953. In dit jaar slaagde de toenmalige Koning Norodom Sihanouk de Fransen over te halen om van Cambodja een onafhankelijk land te maken.

50d7ce3183e39eec8167a8b008a4feea_medium.

Koning Sihanouk

Er breekt voor Cambodja een relatief goede periode aan die zou duren tot 1970. Het zou daarna nog decennia duren voor ze in Cambodja weer van vrede zouden kunnen spreken. Met dank aan landen als China, en de VS. Maar met name dankzij de Rode Khmer en niet te vergeten Vietnam dat Cambodja onder de voet kon lopen dankzij de Sovjet-Unie wat voor de benodigde wapens en middelen zorgde. Heel bijzonder was het overigens dat China en de VS tijdens de Vietnamese bezetting van Cambodja aan dezelfde kant stonden, zij het met andere belangen.

In 1970 pleegde het leger o.l.v. Lon Nol een staatsgreep en Sihanouk verblijft in ballingschap in Peking. Lon Nol verklaarde zich direct solidair met de VS, terwijl Sihanouk onder druk van de Chinezen zijn steun toezegt aan de Rode Khmer, tot dat moment een relatief zwak en weinig goed georganiseerde communistische rebellengroepering. Met de steun van Sihanouk kwam daar grote verandering in, mede doordat hij dus vol op gesteund werd door China. Op dat moment staan de VS en China in Cambodja dus nog tegenover elkaar.

c41923df989e922509d0253e44afe821_medium.

Lon Nol

Zo rond eind jaren zestig, begin jaren zeventig begon de VS bombardementen uit te voeren op kampen van de Viet Cong en het NVA (North Vietnamese Army) die zich in Cambodja bevonden. Die twee landen, Cambodja en Vietnam zijn van oudsher al aartsvijanden. Gesteund door Lon Nol trekken troepen van de VS en Zuid-Vietnam de grens met Cambodja over om de Viet Cong en het NVA te verdrijven. Lon Nol had ook aangegeven dat die troepen onmiddellijk zijn land moesten verlaten, wat ze echter niet deden daar ze vanuit hun posities militaire acties konden uitvoeren in Zuid-Vietnam. Een gevolg van deze gecombineerde VS/Zuid-Vietnam aanval was dat steeds meer Cambodjaanse en Vietnamese communisten, gevolgd door vele bange burgers, alsmaar dieper het land introkken en zich aansloten bij de Rode Khmer. Tevens raakte hierdoor bijna het hele land verwikkeld in een oorlog die het gewone Cambodjaanse volk nooit wilde. En ook niet veroorzaakte.

9ff0aaa2b829bdd2b97444153c87f53a_medium.

Bombardement op Cambodja

April 1975 kwam heel Cambodja onder het Rode Khmer regime, met Pol Pot als de leider. En met die man, en zijn regime, braken vier jaren van ongekende moordpartijen en gruwelijkheden aan. Pol Pot geboren op 19 Mei 1925, als Saloth Sar, was vanaf 1963 tot zijn dood in 1998 de leider van de Rode Khmer en dus in de periode 1975-1979 premier van Democratisch Kampuchea. Het was een maoïstische revolutionair die heilig geloofde in het agrarisch socialisme. Alhoewel hij zelf niet bepaald agrarisch leefde. Hij dwong de stadsbevolking te werken op collectieve boerderijen, wat een ander woord was voor concentratiekampen … dat waren het gewoon. Tijdens zijn schrikbewind is naar schatting ongeveer 20% van de Cambodjaanse bevolking gestorven door dwangarbeid, ondervoeding, geen tot slechte medische zorg en executies plus dan nog martelingen. Dit komt neer op twee tot vier miljoen mensen.

03. Wie was Pol Pot?

58597606d49bb354dc8d1f0c8f93b943_medium.

Pol Pot

Oorspronkelijk dus geboren als Saloth Sar nam hij de naam Pol Pot als bijnaam aan. Pol Pot staat voor Politique Potentielle. Na eerst in een Boeddhistisch klooster te hebben gestudeerd, en zelfs twee jaar monnik te zijn geweest, wist hij via connecties een studiebeurs te verkrijgen om in Parijs aan een studie elektrotechniek te beginnen. Hij was toen 24 jaar. De studie verwaarloosde hij al snel doordat hij betrokken raakte bij politieke activiteiten. Uiteindelijk kostte dat hem zijn beurs en ging hij terug naar Cambodja alwaar hij zich direct aansloot bij de Indochinese communistische partij van Ho Chi Minh en meevocht in de oorlog tegen het koloniale Franse bewind. Uiteindelijk leidde dit tot de Franse nederlaag na de val van Dien Bien Phu.

89974a0de7b79b76c1c4ba9d88e42c14_medium.

Ho Chi Minh

Pol Pot werd in 1960 lid van de Communistische Partij van Cambodja om drie jaar later gekozen te worden tot secretaris van de partij. Nog datzelfde jaar, 1963, vluchtte hij de bergen in om van daaruit de guerrillastrijd van de Rode Khmer, de militaire vleugel van de partij, te leiden. Het was daar, in de bergen, dat hij onder de indruk raakte van de zelfvoorzienende, geldloze economie van de bergvolkeren. Gedurende de jaren voor zijn machtsovername was Pol Pot een regelmatige gast van Mao Zedong wat naast zijn grote leermeester tevens zijn beschermheer was. Wat Pol Pot er overigens niet van weerhield om iemand die zich lovend over Mao had uitgelaten dood te martelen. Mao steunde Pol Pot in zijn visie van Angka.

Angka was niets meer dan een ideologie van Pol Pot, door hem gesymboliseerd tot een soort God. In feite is alles waar de Rode Khmer voor stond gebaseerd op de invloed van dit Angka idee van Pol Pot. Hier kom ik bij de ideologie/filosofie van de Rode Khmer nog op terug.

Op mijn 19e verjaardag, ja is toevallig zo, op 25 December 1978 valt Vietnam Cambodja binnen en verdrijven Pol Pot en zijn Rode Khmer (30.000 troepen) plus ongeveer 100.000 burgers naar de grens met Thailand.

Note: Deze invasie was niet, zoals nogal eens is beweerd, uit humane redenen om een einde te maken aan het schrikbewind van Pol Pot en de zijnen, maar puur uit eigen belang. Na de éénwording van Noord en Zuidvietnam in 1975, werd Vietnam een zwaar communistisch land, dat echter geen goede band met China had. Wel met de Sovjet-Unie. Pol Pots Rode Khmer bewind werd gesteund door China en vormde een bedreiging voor Vietnam. Regelmatig trokken troepen van de Khmer de grens over om daar slachtpartijen en overvallen in en op dorpen te plegen. Dat vormde onder meer de voornaamste aanleiding voor het in rap tempo door de Sovjets militair gemoderniseerde en beter bewapende Vietnam om Cambodja binnen te vallen. China en de Sovjet-Unie waren destijds ook niet elkaars beste maatjes.

..................................

Pol Pot en zijn troepen, gesteund door Thailand dat hem als soort van buffer beschouwde tussen Thailand en Vietnam, hielden nog bijna twintig jaar stand. Aanvankelijk tegen de Vietnamezen en vanaf 1989 tegen het Cambodjaanse regeringsleger. Cambodja werd dus in 1979 door Vietnam bezet en vanaf dat moment probeerde Vietnam legalisatie voor die bezetting te vinden door er direct een marionettenbewind te installeren en de wereld duidelijk te maken wat voor vreselijke zaken zich in Cambodja hadden afgespeeld tijdens het bewind van Pol Pot. Deze bezetting duurde dus tot 1989 en laat dat nou te maken hebben met de val van het communisme in de Europese Oostbloklanden. Want de Sovjet-Unie had geen geld meer om deze bezetting en Vietnam te ondersteunen.

Uiteindelijk wordt Pol Pot door zijn vroegere nummer twee, ene Ta Mok, in hechtenis genomen, berecht en tot levenslang huisarrest veroordeeld. En dan beweren mensen dat wij te licht straffen.

546ac5994499409e759094ecbb1ea11a_medium.

Ta Mok

Over de dood van Pol Pot in 1998 bestaat nog wat twijfel. Sommige bronnen zeggen dat hij aan een hartinfarct zou zijn overleden, anderen hebben het over vergiftiging of een andere soort van moord. Zijn lichaam werd in ieder geval al snel op een vuilnishoop verbrand zodat er geen sectie kon worden gepleegd. Ook zelfmoord zou een reden kunnen zijn, daar vlak voor zijn dood Clinton, toen de President van de VS, hem voor een rechtbank terecht wilde laten staan voor zijn misdaden. Dit zou een reden voor zelfmoord kunnen zijn geweest, maar gezien wat hij over nog al wat mensen, die rond '98 deel uitmaakten van de Cambodjaanse regering, wist valt moord zeker niet uit te sluiten. Hij had nog al niet wat kunnen vertellen. En niet alleen over die mensen, maar ook over de Amerikaanse en Chinese steun die hij gedurende zijn bewind genoot. Amerikaanse steun? Ja, want daar waren ze not amused over het einde van de Vietnamoorlog en dat Vietnam nu als soort van mensenredder werd gezien, wat ze zeker niet waren gezien het aantal misdaden tegen de Cambodjaanse mensen die Vietnam als bezettende macht pleegde. De mensen van Cambodja die de Vietnamezen eerst met blijdschap en vreugde omarmden vanwege het verjagen van de Rode Khmer, zouden al snel merken dat de bezetters niet veel beter waren. Afijn, de VS steunde de Rode Khmer vanwege hun strijd tegen het rode gevaar in Indochina en China steunde de Rode Khmer vanwege hun grote rivaliteit met Vietnam. Politiek maakt rare bondgenoten.

04. De filosofie van de Rode Khmer:

Pol Pot: 'U in leven houden heeft geen nut, u vernietigen is geen verlies.'

Dit was een officieel standpunt van de Rode Khmer.

Zelden of misschien wel nooit in de geschiedenis van de mensheid heeft er een bewind bestaan waar makkelijker over iemand executeren werd gedacht als tijdens het Rode Khmer bewind.

Droeg je een bril, droeg je nette kleding, sprak je een buitenlandse taal (Engels of Frans bv.) had je een buitenlands boek in je bezit dan kon dat al reden zijn tot je executie.

En eenmaal in de kampen konden redenen als het bijhouden van een dagboek, bewaren of verzamelen van voedsel voor jezelf al een reden zijn tot je executie. En uiteraard kon een ander je daarvoor aangeven. Feitelijk was er in Cambodja destijds maar één ding echt makkelijk. Een reden om geëxecuteerd worden bedenken.

Het executeren van baby's ging als volgt. Ja, want ook baby's konden geëxecuteerd worden.

In een boom werden scherpe punten aangebracht en dan werd er met de baby net zolang tegen de punten gehengst tot het dood was. Vaak terwijl de ouders moesten toekijken.

Een Rode Khmer soldaat zette een bajonet op zijn/haar geweer en een ander gooide de baby in de lucht die dan neerkwam op de bajonet van die ander.

Het was echt een smerig stelletje schoften, wat nog veel te zacht is uitgedrukt.

 

Tijdens dat schrikbewind werden steden ontruimd en de bevolking gedwongen te verhuizen naar de 'collectieve boerderijen' op het platteland. Werktijden waren twaalf tot veertien uur per dag en dan zeven dagen per week. Atv dagen kenden ze niet en ook niet iets als arbeidsvoorwaarden. Alleen dan die eisen die het bewind stelde. En de vraag of ze wel fatsoenlijk te eten kregen kan beantwoord worden met een simpel nee. Het rantsoen was minimaal. Ze hielden er een wrede back to basics ideologie op na en als voormalig stedeling had je het heel zwaar. Want de van het platteland afkomstige Khmerleden beschouwden steden als slecht. Dus kwam je uit een stad dan beschouwden ze je als slecht. En één groep, de intellectuelen waarvan velen voor Lon Nol hadden gewerkt, die waren bij uitstek slecht. Samen met monniken, leerkrachten, artsen, ambtenaren en militairen was dat de groep die al om het minste geringste geëxecuteerd werden.

Volledig gerechtigden, aspiranten en gedeporteerden:

Hieronder een beschrijving die ik even rechtstreeks heb gekopieerd. Dit omdat het gewoon even makkelijker is dan er de kernpunten uit te halen.

De mensen werden in de collectieven ingedeeld in drie categorieën: de volledig gerechtigden, de aspiranten en de gedeporteerden. Volledig gerechtigden kregen de beste behandeling en het beste voedsel en konden tot de partij toetreden.

De aspiranten waren plattelandsbewoners, en stedelingen die oorspronkelijk van het platteland kwamen. Zij kregen eveneens een wat betere behandeling.

De gedeporteerden vormden een restcategorie van stedelingen en intellectuelen. Zij werden het slechtst behandeld en kregen het minste te eten.

Volledig gerechtigden en aspiranten werden in de collectieve boerderijen intensief geïndoctrineerd. Er werden geen rangonderscheidingstekens gedragen, maar de hoogte in rang van het partijkader werd afgemeten aan het aantal pennen en potloden dat in het borstzakje van het zwarte tenue werd gedragen.

……………..

Alles wat maar enigszins aan individualiteit deed denken werd volledig afgeschaft. En geheel in lijn met de maoïstische ideologie werd er een methode van zelfkritiek toegepast. Je moest dan je eigen levensgeschiedenis beschrijven en vervolgens aan de hand van hun leer bekritiseren. Zoals je ook elke dag in collectief verband je eigen fouten diende te verkondigen. Dit veroorzaakte een continu staat van angst en psychische onbalans waardoor er totaal niet gedacht werd aan verzet.

Ook familie was iets wat niet kon volgens de leer van de Rode Khmer, dus volgens Angkar, want enkel Angkar bepaalde wie zich mocht voortplanten. Om op die manier de geboren kinderen op te voeden volgens de Angkar wetten en leer. Woordjes als vader en moeder … dat kon echt niet en mocht ook niet meer worden gebruikt.

Volgens Angkar was fruit verzamelen een egocentrische gedachte en dus verboden.  Al het fruit behoorde immers toe aan Angkar. Overtrad je die regel en werd je niet geëxecuteerd dan werd je rantsoen dusdanig verminderd dat je binnen een paar dagen stierf. Het moge duidelijk zijn dat onder zo'n barbaars en bespottelijk regime geld ook werd afgeschaft en ze gingen zo ver dat zelfs ruilhandel zou worden ontmoedigd. Ook zelf iets maken, was verboden. Dat was egocentrisch.

7edd32ff4ff64dba8a682d27d28a4f1f_medium.930a5bb65c3756ae76810e5ce02bb560_medium.

05. Tuol Sleng:

Werd je in deze gevangenis opgesloten dan kon je het wel vergeten. Je overleefde het gewoon niet en het was ook niet de bedoeling van de gevangenis dat je het zou overleven. Naar schatting hebben hier rond de 20.000 mensen gevangen gezeten. Zeven overleefden het. Maar dat kwam omdat het beeldhouwers en schilders waren die beelden en portretten moesten maken van de grote leider. Werd je niet in de gevangenis vermoord na eerst talloze martelingen te hebben moeten ondergaan, dan werd je overgebracht naar het uitroeiingskamp Choeung Ek. En daar vond je dan sowieso de dood. De martelingen in de gevangenis dienden om verklaringen af te dwingen dat je een spion was. Al was je gewoon een eenvoudige huismoeder die om wat voor reden dan ook daar terecht was gekomen, je werd gemarteld en niet één keer en je moest bekennen. Het was zelfs verboden om niet te bekennen en het was verboden om ……. dood te gaan. Tenminste op een natuurlijke wijze.

d988ff9c3ca4e8dd9161f4e40ab91327_medium.

De martelmethoden die werden toegepast verschilden niet veel van die van andere landen, met dus dat verschil dat je hoe dan ook dood zou gaan. Wel of zonder bekentenis, dood ging je evengoed. Later is van deze gruwelgevangenis een museum gemaakt. En van zo'n beetje alle mensen die daar gevangen hebben gezeten zijn foto's, want elke gevangene werd gefotografeerd. Je moet je eens voor proberen te stellen hoe het was. Je bent dus gewoon een hardwerkende huisvrouw en omdat je door een ander werd aangegeven, om helemaal niks, kon je in die gevangenis terechtkomen waar ze je martelden op beestachtige wijze en je tot een bekentenis dwongen die precies zo was als dat zij het wilden horen. Werd je geacht te bekennen dat je een spion voor de CIA of de KGB was, dan werd je net zo lang gemarteld tot je bekende. Al had je er nog nooit van gehoord. En dan heb je dus bekend en dan wordt je vermoord. Zonder reden. Maar alles daar kon zonder reden. En ook als cipier verkeerde je voortdurend in doodsangst, want ook die werden gewoon met grote regelmaat vervangen. En dat vervangen betekende dan dat je geëxecuteerd zou worden, omdat een andere vaak pas vijftienjarige jongen je plaats in kwam nemen. Zelfs één van de beulen van de gevangenis, Prak Khan stond op den duur op de 'dodenlijst'. Hieronder zijn verhaal.

504eb1b8fae57c67978181fa283279bc_medium.

Hij sloeg gevangenen met een stok of zweep net zo lang tot het bloed uit hun wonden stroomde. Hij stak naalden onder de nagels van zijn slachtoffers en rukte nagels uit. Hij joeg stroom door stukgeslagen lichamen. Als er werd geschreeuwd van de pijn en er om genade werd gesmeekt, toonde hij geen mededogen.

'Ik deed wat mij werd opgedragen. Ik moest laten zien dat ik mijn plicht goed vervulde. Als ik dat niet deed, zou ik worden vermoord, net als al die anderen. Ik martelde om mijzelf te redden.'

Hij zegt dat hij niet ongevoelig was voor de pijn die hij zijn slachtoffers toebracht. 'Ik voelde wel medelijden, maar dat mocht ik niet tonen. Ik moest laten zien dat ik echt trouw was aan de partij.'

Prak Khan behoorde tot de zogeheten 'doorbijt-eenheid', het onderdeel waar gevangen belandden als ze nog niet of onvoldoende hadden bekend in de 'koude eenheid', waar niet gemarteld werd, of de 'hete eenheid', waar foltering wel was geboden. Zijn eenheid kreeg de 'lastige' en de 'belangrijke' gevallen.


'Ik gebruikte alle middelen. Ik volgde de instructies op die ik kreeg van Duch' (de inmiddels door het Cambodja-Tribunaal veroordeelde chef van S-21). 'Met Duch had ik telefonisch of schriftelijk contact. Van hem hoorde je wie je moest ophalen voor ondervraging. Iedere gevangene moest bekennen.'

De schriftelijke verslagen van de verhoren werden volgens Prak Khan gecheckt door Duch. 'Als hij iets meer nodig had, stuurde hij het document terug en moesten we iemand opnieuw verhoren. Dat kon dagen duren. Als de papieren in orde waren, werd de gevangene vermoord. Als hij niet bekende uiteindelijk ook.'

Wat moest hij uit zijn slachtoffers persen? Prak Khan: 'We moesten agenten van de CIA en de KGB ontmaskeren. En Vietnamese spionnen.' Hij wist dat ze onschuldig waren. 'De mensen die naar S-21 werden gebracht waren gezinnen, moeders, kinderen.'

Het was niet toegestaan dat de gevangenen bezweken tijdens het verhoor en volgens Prak Khan is dat bij zijn ondervragingen ook nooit gebeurd. Gevangenen werden elders op het terrein van S-21 doodgeslagen of doodgeschoten. Vanwege de ondraaglijke stank van ontbindende lijken verplaatsten de slachtpartijen zich later naar de Killing Fields, kilometers verderop.

Heeft hij nooit geprobeerd te ontsnappen? 'Dat was onmogelijk. Overal waren bewakers. Overal was schrikdraad. Mijn positie verschilde niet zoveel met die van de gevangenen. Van de groep van dertig man, met wie ik bij Tuol Sleng begon, was ik de enige overlevende. Telkens zag ik dat bewakers en ondervragers werden afgevoerd. Dat maakte me doodsbang. Ik wist niet wanneer ik aan de beurt zou zijn.'

Voortdurend kwamen er nieuwe bewakers aan, vrachtwagens vol. Meestal kinderen van een jaar of 15. Die waren makkelijk tot gehoorzaamheid te dwingen.

Zelf was Prak Khan een twintiger. 'De nieuwe bewakers hielden ons scherp in de gaten. Voor het minste of geringste kon je worden geëxecuteerd.' Later, na de val van de Rode Khmer, kreeg hij een door Duch geschreven dodenlijst onder ogen, met zijn naam erop. Hij was nog niet aan de beurt geweest. 'Dat was mijn geluk.'

Prak Khan werkte drie jaar in Tuol Sleng, eerst als bewaker later als ondervrager. Naar eigen zeggen heeft hij twintig gevangenen gemarteld. Gezien het aantal gedetineerden lijkt dat bijzonder weinig. Maar ook na enig aandringen houdt Prak Khan vol dat het er niet meer waren. Volgens hem kwamen de meeste gevangenen niet bij zijn afdeling terecht, omdat ze al eerder een bekentenis hadden afgelegd.
 

06. Slotwoord: Killing Fields

36f1e9f119e38ac541040c09e553435b_medium.9beca6e51c73abe3af1ba852ce959609_medium.687d2dce470c0dd4c4073ec2aff05e0f_medium.cfd475f0ee7bfceef644118264d9ca9a_medium.c1d1a4cb0740e7b9352fcaf49ae4fea2_medium.

In totaal zijn er zo'n 400 Killing Fields gevonden met ongeveer 20.000 massagraven. Er is een massagraf gevonden waar de lijken geen hoofd hadden. Overal in Cambodja worden nog steeds beenderen van mensen gevonden. Mensen die om niks vermoord werden. Vermoord werden door een regime dat de boeken in is gegaan als één van de gruwelijkste regimes ooit. Veel leiders van dit regime zijn inmiddels al veroordeeld tot levenslang, maar veel zeg maar onderleiders zullen wel nooit gepakt worden. En die waren net zo erg. Of erger. Ik heb overwogen om alle leiders op te gaan noemen, maar zag daar vanaf. Het kan zijn dat ik aspecten van dit bewind vergeten ben te vernoemen, laat het me maar weten dan kan ik het alsnog toevoegen.

In 1979 vonden er een reeks benefietconcerten plaats in London, waar veel grote artiesten act de présence gaven. Het Rock for Kampuchea Concert. Hieronder een vijftal opnames van artiesten.
 

https://www.youtube.com/watch?v=xcmnMXMEmfM Save me – Queen

https://www.youtube.com/watch?v=nVaWkwsz5Ag See me, Feel me – The Who

https://www.youtube.com/watch?v=UG1L1ksQxq4 Every night – Wings

https://www.youtube.com/watch?v=SwYs2kn-yrg Little Sister – Robert Plant & Rockpile

https://www.youtube.com/watch?v=P2PA3yCg1nU Brass in Pocket – Pretenders

 

Bronnen:

https://nl.wikipedia.org/wiki/Rode_Khmer

https://nl.wikipedia.org/wiki/Pol_Pot

http://www.zuidoostaziemagazine.com/de-geschiedenis-van-cambodja/

http://www.kennislink.nl/publicaties/nasleep-van-een-schrikbewind

http://www.cambodiasite.nl/khmerrode.htm

http://www.cambodiasite.nl/genocide.htm

http://www.cambodiasite.nl/killingfields.htm

https://en.wikipedia.org/wiki/Concert_for_Kampuchea

 

 

02/12/2015 16:23

Reacties (4) 

1
04/12/2015 23:22
Ik wist er al redelijk veel van
Maar dit artikel slaat alles - héél interessant Cancice
Je maakte er een prachtig werk van !!
1
04/12/2015 23:35
Dank je.
1
03/12/2015 12:52
Super artikel!
1
03/12/2015 12:57
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert