Delphine Boël, koningsdochter tegen wil en dank

Door Thalmaray gepubliceerd in Geschiedenis

Delphine Michèle Anne Marie Gislaine Boël was niet voorbestemd om in de schijnwerpers te staan, een gril van het lot zou er echter anders over beslissen. Vreemd genoeg is haar leven bepaald door de persoon die ze het meeste mist maar die terzelfdertijd haar grootste Nemesis is. Naast een zeer succesrijke carrière als kunstenares is ze vooral voor de wereld de onwettige dochter van Koning Albert II van België.

a03a5be2f64a6cb6560f15fb39677814_medium.

Beknopte biografie

Delphine werd geboren tijdens een huwelijk van jonkheer Jacques Boël en barones Sybille de Selys Longchamp. Haar ouders trouwden in 1962 en aan deze unie kwam een einde aan 1978. Delphine draagt de naam van haar wettige vader. Onlangs is via DNA-bewijs gebleken dat hij niet haar biologische vader is.

In 1982 hertrouwde haar moeder met Michael-Anthony Rathmore Cayzer, baron van Rotherwick en verhuisde ze mee naar Londen op het kasteel van haar stiefvader. Delphine was al sinds haar tienerjaren een persoon met een inwendige onrust, een nooit liggende storm die sluimerde. In haar chique internaten in Zwitserland kon ze zich helemaal niet aarden. In de kunstacademie van Chelsea leek ze eindelijk een constructieve uitlaatklep te hebben gevonden. Eens volwassen vestigde ze zich in de befaamde Londense wijk Nothing Hill.

434b16a38291d2755cae4d2a4674d90b_medium.

Schandaal

Het vermeende vaderschap van Albert II van België werd in de openbaarheid gebracht door een passage in de biografie van zijn echtgenote Koningin Paola. Mario Danneels de auteur van het werk bracht het publieke geheim uit de schaduw, hoewel in adellijke kringen het algemeen was geweten. Het was Delphine zelf die het gerucht bevestigde. Tijdens een relatie van haar moeder met de toenmalige prins (zijn broer Boudewijn was toen nog koning) werd ze geboren. De verhouding duurde van 1966 tot 1982. Haar moeder zou later dit feit bevestigen.

Bij de publicatie van het onthullend boek was Albert II regerende koning van België, het paleis liet verstaan dat het boek niet waarheidsgetrouw was en de bewering een goedkope roddel was. In 1999 leek er een kleine verwijzing te zitten in de kerstboodschap van de vorst, die toen sprak over zijn eigen publiek bekende huwelijkscrisis. Hij sprak echter niet over een vermeende dochter.

9be88ccc484aa54c06222cef3ac7b58b_medium.

De zaak werd bijgevolg toegeschreven aan een lange traditie van schuinsmarcheerders en onwettige kinderen in de Belgische monarchie. Historisch leek dit een traditie, en bleken de uiterlijk koele Van Saksen-Coburghs mensen te zijn die het niet te nauw namen met huwelijkstrouw. Het is algemeen bekend dat er zelfs tijdens de regering van Leopold II een fonds werd opgericht voor onwettige nazaten en toekomstige onwettige kinderen van de monarchen. Dit fonds bestaat nu nog altijd. Leopold II, de veroveraar van de Congo, had een hele reeks onwettige kinderen. Sommigen kregen semi-herkenning en genoten financiële hulp en bescherming van het hof. Dus historisch was er hier niet veel nieuws aan.

De zoektocht naar erkenning

0297ecac0bcc2664addefe189bb06f50_medium.

De monarchie zou op zijn grondvesten beginnen beven wanneer Delphine in 2003 naar Brussel verhuisde en zich meer en meert begon te profileren in de media. Dit was relatief gemakkelijk gezien haar tentoonstelling bijzonder succesvol bleken. Ze kon het ook niet laten om een rebelse knipoog te steken in haar werk, zoals de Belgische driekleur, de verwijzing naar het woord “leugens” en dergelijk meer subtiele hints die in feite luide kreten waren voor erkenning, en vooral verzoening.

In 2004 zou ze voor het eerst, het koninklijk stilzwijgen verbreken en verklaarde ze in de media dat de koning alle contact met haar had verbroken. Haar moeder zou een jaar later eveneens de omerta-code doorbreken en verklaarde aan de pers dat haar dochter een groot onrecht werd aangedaan. Het paleis hulde zich in een paniekerig stilzwijgen.

De bom

63df007dcfde97b4576b5a6a6ce9f5ec_medium.

In juni 2013 daagde Delphine haar vermeende vader (de regerende vorst) Albert II, haar vermeende halfbroer Filip (de huidige koning van België) en haar vermeende halfzus Astrid voor de rechter, evenals haar wettelijke vader Jacques Boël. Via DNA bewijzen wil ze bewijzen dat Albert II haar vader is. Het voor de rechter dagen van een regerende vorst was echter grondwettelijk onmogelijk.

6b95ef392537ea15712ee8efdc197d9c_medium.

Het paleis davert sindsdien op zijn grondvesten. In september 2013 verraste ze vriend en vijand door de vordering tegen Filip en Astrid in te trekken. De vordering tegen de koning en Boël bleven gehandhaafd. In de media werd druk gespeculeerd waarom ze haar andere halfbroer niet dagvaardde. Prins Laurent de jongste zoon van het koningspaar werd ongemoeid gelaten, wat dan weer de speculaties opvoerde dat deze laatste, als rebel prins van België, vrijwillig DNA zou afstaan. Albert II van België was doodsbang dat zijn zoon wraak zou nemen voor de constante vernedering die hij had gekregen tijdens zijn jeugd en zijn volwassen leven. Het hek was compleet van de dam toen hij werd gesignaleerd op een tentoonstelling van Delphine en dat beiden vriendschappelijk met elkaar omgingen.

De artieste

99007561673caaf6d3aa2f5de676cf16_medium.

Het is een feit dat drijfveren uitzonderlijk belangrijk zijn voor het oeuvre van een artiest. Delphine is naast een getalenteerd iemand, verteerd door haar kunst omdat het voor haar een emotionele reddingsboei werd. Haar specialisatie is papier-maché en haar werk is internationaal sterk gewaardeerd. Haar sublieme verwijzingen naar haar “nobele” afkomst zijn ondertussen haar trademark geworden. In haar werk zitten veelvuldige verwijzingen naar kronen, tronen, nationale kleuren en zelfs woordverwijzingen. Het is bijna een nationale sport gevonden om ze te vinden en te interpreteren. Sinds haar rechtszaak is de waarde van haar werk aanzienlijk gestegen.

ee005c92e642cd7a4b999a7939c626f5_medium.

In haar werk is vooral veel tristesse terug te vinden, de frustratie en de hoop op verzoening spat uit haar werken. De laatste jaren is er vooral de schreeuw om aandacht, de bitterheid over de overheersende stilte. Bijzonder is ook dat ze toch nog voldoende levensvreugde en vooral humor in haar werken steekt.

Privé leven

1353276ae2cc8e84e9d9ac809b5c175b_medium.

Delphine Boël vormt een koppel met de Iers-Amerikaanse zakenman Jim O’Hare met wie ze twee kinderen heeft. Momenteel wonen ze in Ukkel, bij Brussel. Haar voornaamste drijfveer om de vaderschapserkenning te bekomen zijn, naar eigen zeggen, haar beide kinderen: Joséphine en Oscar. Volgens haar heeft niet alleen zij recht op haar afstamming, maar ook haar kinderen.

Huidige Situatie

5ff289acb11e0f63e0e8720a2f3cbf22_medium.

De situatie is ondertussen gewijzigd door de troonafstand van Albert II. Volgens sommigen heeft de koning gedwongen de troon laten vallen uit schrik voor het proces en het bijhorende schandaal. Sinds zijn troonafstand ten voordele van zijn zoon Filip, is hij nu een “gewone” burger geworden, althans juridisch. Delphine kan hem dus grondwettelijk gezien wel dagvaarden.

De pleidooien zijn gevoerd ondertussen, Delphine was aanwezig, Albert II was op vakantie. Het ziet er naar uit dat de uitspraak nog verschillende maanden zal duren. Zelfs dan is het zeker dat de verliezende partij in beroep gaat gaan, het zou dus nog jaren kunnen aanslepen, sommigen spreken van vijf à zes jaar.

ed6da1aaa65a66aedc7ef6729a836fe8_medium.

Ondertussen is Delphine persona non grata op het paleis en in regeringsmiddens. Bij de Staatsveiligheid is ze bekend als “staatsgevaarlijk” en wordt ze in de gaten gehouden. De omgeving van Albert II doet er alles aan om de sociale druk te verhogen, zo probeert men haar kunstcarrière te fnuiken, krijgt ze geen enkele medewerking bij financiële instellingen en doet men er alles aan om haar mentaal met de grond gelijk te maken.

Een simpel incident van enige tijd terug illustreert hoe Kafkaiaans haar situatie is. Niet alleen blijft ze gebrandmerkt als de “bastaarddochter van de koning”, het publiekelijk uitspuwen van de ex-Koning is schrijnend. Zo werd een beeld van haar hand verwijderd in een openbaar gebouw, omdat haar broer (de huidige koning Filip) er een receptie ging bijwonen.

Publieke opinie

f1b456a657fb51c91b9f68897b2f5586_medium.

Sinds er een interview is verschenen op de Vlaamse commerciële zender (VTM) waarin Delphine haar gevoelens verteld en haar motivatie toelicht is de sympathie voor Albert II onder het vriespunt gedaald. De eens populaire koning wordt aanzien als een man die zijn eigen verantwoordelijkheden niet wil of durft te nemen. De weigering om Delphine te erkennen wordt vooral in Vlaanderen aanzien als verwerpelijk. Haar strijd is dan ook een mengeling tussen een scenario van Dan Brown en een modern sprookje.

De ex-koning heeft zichzelf ook niet populair gemaakt bij de bevolking door te klagen over zijn te lage dotatie (900.000 euro per jaar) als gepensioneerde. De man woont gratis, reist gratis, heeft talloze eigendommen in binnen-en buitenland en beschikt over een gigantisch fortuin.

Sinds zijn aftreden is het optreden van de ex-monarch niets anders dan saboterend geweest naar de huidige koning toe, Filip I, die een zeer capabele man blijkt te zijn die het paleis grondig heeft gemoderniseerd vooral naar communicatie naar de bevolking toe. Zelf republikeinen, zoals mezelf, moeten toegeven, dat de huidige koning niet de kluns is die hem werd toegeschreven, wel integendeel. De relatie tussen vader en zoon is dan ook gezakt naar een totaal dieptepunt. Het schandaal in verband met Delphine kan het nieuwe paleis dan ook missen als kiespijn.

Eventuele gevolgen

a494f7bcd5d24431e74b0313604579fb_medium.

Indien Delphine slaagt in haar opzet zullen er ongetwijfeld gevolgen zijn. Vooraleer is de kans groot dat de koning is overleden vooraleer het tot een definitieve uitspraak komt. Theoretisch heeft ze dan de mogelijkheid om de erven te dagvaarden, waaronder de regerende koning.

De raadsmannen van Delphine hopen dan ook dat Albert II voldoende schrik zal hebben over het feit dat de kans bestaat dat na zijn dood, zijn lichaam zal worden opgegraven om een DNA-staal te nemen. Velen hopen dat dit uiteindelijk de ex-monarch over de brug zal trekken om vrijwillig DNA af te staan. Velen denken dat dit enkel zal gebeuren indien zijn vrouw Paola eerst komt te sterven.

Wanneer ze erkenning krijgt wordt ze automatisch ook erfgename van een deel van zijn fortuin en het fortuin van de familie van Saksen-Coburg wat in alle opzichten gigantisch te noemen is. Ook voor haar kinderen zou ze dan een financiële veiligheid creëren.

De mogelijkheid zou misschien bestaan dat ze zelfs hogere adellijke titels krijgt, evenals haar kinderen.

Grote vraag is dan hoe de rest van de familie zal reageren. Zal dit een einde zijn van haar isolement?

Bedenking

cc6bc4b98e4a9088661f384045fd48e1_medium.

De kans dat Delphine haar erkenning wil om financiële redenen of om aandacht te krijgen zijn te verwaarlozen. Niet alleen is ze zeer bemiddeld, evenals haar partner, ze krijgt eveneens voldoende aandacht door kunst, lang voordat er enige sprake was van haar Koninklijke afstamming.

Het lijkt me vooral dat deze vrouw de loochening en de afwijzing niet kan begrijpen. Ook in haar werk ziet men duidelijk tekenen van een bloedende ziel over zoveel onverschilligheid van iemand die ze als kind ooit heeft gekend. Hij heeft haar in het verleden als kind veel bezocht, hij was betrokken in haar leven en plots kwam daar een einde aan. Haar moeder introduceerde hem als een goede vriend, een soort van verre oom. Delphine noemde hem dan ook liefkozend “Papillon” (vlinder). Het is waarschijnlijk pas nu dat ze de ironie in die bijnaam snapt.

82925764b846d4bef65dfe9af520bab0_medium.

Dat men probeert de fout te vergeten is een menselijke reflex, maar als het product van die fout een kind is, dan is het eigenlijk geen fout, maar een kind van de rekening. De diepmenselijke pijn die men uit haar ogen kan lezen, spreken boekdelen, temeer omdat ze als twee druppels water lijkt op Albert II.

Hoe dan ook Albert II heeft ontzettend veel schade berokkend aan de monarchie door zijn hartvochtige stelling. Deze ontkenning is niet meer van deze tijd, net zoals het instituut welke haar monddood probeert te maken. Zijn houding is weinig nobel.

De koningsdochter tegen wil en dank heeft haar lotsbestemming niet zelf gekozen, ze probeert wel rust en vrede te vinden, in de erkenning. Heimelijk, tegen beter weten in, hoopt ze nog op een verzoening. En Albert…die hult zich in ijzig stilzwijgen… Noblesse oblige!

0ea23374de225a996341b238409353c7_medium.

02/12/2015 08:34

Reacties (1) 

1
05/12/2015 09:34
Een man die zijn kinderen niet erkend is geen vent. Altijd de gevolgen van je daden accepteren.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert