Je bent te mooi....

Door Wimpie gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Ze kijkt me aan met een stille, verwaande lach om haar mond. Haar ogen vertellen me dat ze me een waardeloze niksnut vindt. Haar akelig nette handen zijn tien centimeter langer door de smeteloze nepnagels die eraan kleven. Tr....denk ik stiekem. Maar ik besluit de slimste te zijn en doe net alsof ik niks op merk. Niet haar minachting, niet haar overdreven make-up. Eigenlijk helemaal niks van haar. Druk pratend met mijn buurvrouwtje loop ik naar de ingang van het schoolplein. Onze troela loopt met haar kop in de wind achter ons aan. Nu waait het hard, dus ik ben niet jaloers op haar....

f697fd4f86de510df265d3e804c9e7dc_medium.

Bij het schoolplein gaan mijn buurvrouwtje en ik met een tweetal andere dames in gesprek over het komende feest op school. We hebben nog het één en ander nodig. Zoals feesttenten, klusvaders en noem maar op. Mevrouw "Ik ben zo mooi" staat ondertussen te tetteren over de laaste trends op nagelgebied, als vader X aan komt lopen. Hij is een spetter, dat moet gezegd. Vader X komt niet vaak op school. Meestal is zijn vrouw de pineut, dus weinig moeders weten wie hij is. Ik zie hoe miss Piggy de man opmerkt en direct veranderd van toon. Haar getetter verandert in een lief geblaat...én haar blik verandert van "kijk mij nou mooi wezen" naar "Ik ben hier, lekker ding!" Ik grinnik...ik weet wat komen gaat.

Mister X komt de kant op van ons én dus ook van miss Piggy, die achter ons staat. Haar ogen laten de man geen moment los. Haar gesprekspartner, overduidelijk blij van haar verlost te zijn, knipoogt naar me met een brede grijns op haar gezicht. Als de man langs onze mooie dame heen wil lopen, gaat ze opeens voor hem staan.

"Kan ik u helpen?" zegt ze met eeen mierzoet stemmetje en een akelig sensueel lachje. Tenminste, dat moet er voor door gaan, maar mister X lijkt het niet op te merken.

"Nee hoor, ik kan mezelf prima helpen!" en met een brede grijns komt hij naar me toe. Ik, in een gehavende broek en gescheurde trui door mijn werkzaamheden in mijn nieuwe huis, kan het niet laten. Ik moet er iets van zeggen..ik moet gewoon...

"Zeg, eh, mooie man, die mevrouw vraagt of ze je kan helpen! Wees eens lief!" 

Mooie dame, beteuterd kijkend door zijn opmerking, valt bijna flauw door mijn brutale opmerking. Mister X komt dreigend op me af. "Jij!" zegt hij grauwend. Maar ik zie zijn blik. Ik ken zijn blik. Hij moet lachen! Ik weet toch dat hij haar niet uit kan staan...en hij weet dat ik het weet.....hoe kan het ook anders.....

"Hé broer, ook weer eens los gelaten?" verwelkom ik hem. Mooie miss Piggy beent weg. Overduidelijk dat ze door de zeik gehaald wordt. Broer X lacht zich rot, net als al die andere moeders. 

Waarom miss P. opeens minder vaak staat te pochen op het schoolplein? Geen idee...maar als broertje X op het plein verschijnt zie ik nog steeds hoe ze naar hem kijkt. En denk ik stiekem: "sorry meid, hij hoeft je niet...je bent te mooi!"

 

01/12/2015 18:23
Wil jij ook artikelen publiceren op Tallsay.com?

Tallsay is een leuke en makkelijke manier om verhalen, artikelen en recepten te publiceren. Publiceer vandaag nog jouw eerste artikel!

Aanmelden Over ons

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert