Duits sprookje – De drie broers

Door ZiaRia gepubliceerd in Mythen sagen en legenden

6e9645ab1d01d852e93a474b6285eb70_medium.Dankzij de gebroeders Grimm, die tijdens hun leven zoveel mogelijk volksverhalen verzamelden en publiceerden, zijn veel van de Duitse sprookjes wereldberoemd. Denk daarbij bijvoorbeeld maar eens aan Roodkapje, Sneeuwwitje, Assepoester, Repelsteeltje en Doornroosje, die (terecht) tot de klassieken behoren.

Er zijn echter nog een heleboel andere volksvertellingen, die het om onduidelijke redenen niet tot de verzameling hebben gehaald. Wellicht waren ze te kort, te algemeen, of bevatten niet of onvoldoende de wijze les, die ontegenzeggelijk bij een sprookje hoort. Onderstaande vertelling is er zo één. Misschien minder in de sfeer van de gebroeders Grimm en meer in die van Baron Von Münchhausen, maar nog altijd leuk om te lezen of te vertellen.

De drie broers

Er was eens een man, die drie zonen had, maar geen ander vermogen bezat dan het grote huis, waarin zij met zijn allen woonden. Hij wilde zijn zonen graag wat nalaten, maar slechts één van hen kon na zijn dood het huis erven. De man wist maar niet aan welke zoon hij het huis zou nalaten. Ze waren hem alle drie namelijk even lief.

De man wilde het huis niet verkopen, omdat het al generaties lang in het bezit van zijn familie was. Anders had hij de opbrengst onder de drie kunnen verdelen. Wat te doen?

Ineens kreeg hij een goede ingeving. Hij riep zijn zonen bij zich en sprak: "Ik wil graag dat jullie alle drie de wijde wereld in trekken. Vind een leermeester en leer een vak. Als jullie dan over een poos terug naar huis komen, wil ik graag zien hoe goed jullie zijn geworden in hetgeen je hebt geleerd. Degene die, naar mijn mening, het meest kundig is geworden en mij zijn meesterschap kan laten zien, zal later het huis erven.

79058688ed61b64aeda97b75954797c2_medium.De drie zonen stemden met het plan van hun vader in. De oudste wilde graag een hoefsmid worden, de tweede zag wel wat in het vak van barbier en de derde wenste een carrière als schermmeester.

Daarop spraken zij voor een paar jaar later een tijdstip af, wanneer zij gezamenlijk weer naar huis zouden gaan en trokken er op uit, ieder een andere richting op.

Nu was het geluk met hen; ieder vond een deskundige leermeester, van wie hij het vak tot in de puntjes leerde. De oudste werd een zeer goede hoefsmid en verkreeg zo'n goede reputatie, dat hij de paarden van de koning mocht beslaan. "Nu is het me gelukt", dacht hij. "Nu zal ìk het huis erven."

04b2e61ba3fc471e80d42142b4bc4cf0_medium.De tweede werd een snedig barbier. Hij kreeg alleen maar voorname heren onder zijn scheermes en ook hij meende, dat hij ruim geslaagd was in zijn opzet. Het huis zou vast aan hem gaan toebehoren.

De derde werd een geducht schermmeester. Hij kreeg menig klap en prik te verduren, maar beet zijn tanden opeen. "Als ik al bang ben voor een klap", zo dacht hij, "dan zal ik het huis nooit krijgen. Ik moet doorbijten."

Toen de afgesproken tijd gekomen was, keerden de zonen naar hun vader terug. Ze wisten echter niet hoe zij hun vaardigheden konden laten zien. Hoe vind je daar nu de juiste gelegenheid voor?

Omdat het prachtig zomerweer was, zaten de drie broers met hun vader buiten voor het huis en beraadslaagden wat zij konden doen om hun vader hun vakmanschap te tonen. Terwijl zij daar zo zaten, kwam er een haas over het veld aangerend.

"Aha!", zei de barbier, "die komt als geroepen." Hij nam zijn scheerspullen en zeepte zijn scheerkwast net zo lang in, tot de haas nieuwsgierig werd en dichterbij kwam. Toen zeepte de barbier de haas, die echter rechtsomkeert maakte, in volle vlucht in en scheerde hem tegelijkertijd tot er een fraai ringbaardje op de kop overbleef. Daarbij sneed hij de haas niet en krenkte hem verder geen haar.

"Dat vind ik nou mooi!" sprak de vader. "Als de anderen niet evenzo geweldig uitpakken, dan is het huis voor jou."

Het duurde niet lang, of er kwam een paard en wagen in volle galop langsgereden. "Nu zal ik laten zien wat ik kan", sprak de hoefsmid. Hij rende de wagen na, trok het galopperende paard de hoefijzers af en besloeg hem met nieuwe, terwijl het paard geen stap miste.

"Je bent een geweldige hoefsmid!", sprak de vader. "Je bent net zo goed als je broer; nu weet ik niet meer aan wie ik het huis zal nalaten."

091f9019928bbd9f326f92b34981c9b9_medium.Toen sprak de derde zoon. "Vader, geef mij ook een kans, laat mij ook nog tonen wat ik kan." Op dat moment begon het te regenen. De schermmeester trok zijn degen en zwaaide hem zo snel boven zijn hoofd, dat geen regendruppel op hem viel. En toen het harder en harder ging regenen, tot het met bakken uit de hemel viel, zwaaide de vechtmeester zijn degen sneller en sneller en bleef net zo droog als zijn vader en broers, die onder het afdak schuilden.

Toen de vader dat zag, was hij verbijsterd. Hij zei: "Jij hebt mij ware meesterschap getoond, het is ongelooflijk! Het huis zal van jou zijn."

De twee andere broers legden zich bij het besluit van hun vader neer. Zij hadden namelijk van tevoren afgesproken zich zonder mopperen de keuze van hun vader omtrent het huis te accepteren. Maar omdat zij zo goed met elkaar konden opschieten, besloten zij alle drie bij elkaar in het grote huis te blijven wonen, ook na de dood van hun vader.

64c55d9cc51b60d85c67b17a23aa28ad_medium.De drie broers bedreven elk hun eigen vak en omdat zij daar zo goed in waren, hadden zij veel klanten en verdienden alle geld, dat zij nodig hadden.

Er kwam echter een tijd, dat de koning in oorlog raakte met één van de buurlanden. Iedereen, die een degen of sabel kon hanteren werd opgeroepen bij het leger aan te sluiten en zo ook de derde broer. Tien jaar vocht hij voor de koning en zwaaide zijn degen zo snel dat de vijand er duizelig van werd.

Toen hij uiteindelijk moegestreden weer naar huis kwam, waren er veel veranderingen. Allebei zijn broers waren intussen getrouwd en hadden kinderen gekregen. Het huis leek vol te zijn en de schermmeester was bang, dat er voor hem geen plaats meer zou zijn in zijn huis.

797f4a9da649d6a86c5229b84c4f8377_medium.Maar niets was minder waar. Zodra de twee hun verloren gewaande broer weer zagen, waren zij dolblij. De mooiste kamer hadden zij steeds voor hem bewaard, ook al betekende het dat zij zelf met hun vrouwen in de kleinere kamers sliepen. De schermmeester bleef in het grote huis met zijn broers en hun gezinnen wonen en altijd had hij een schare nichtjes en neefjes om zich heen, die ademloos naar zijn vele verhalen luisterden. Als de kinderen onderling bekvechten, hoefde hij zijn degen maar te trekken en de ruziezoekers stoven alle kanten op, dit tot groot vermaak van de anderen.

Zo leefden zij tevreden samen tot in hoge ouderdom. Uiteindelijk werd één van de broers ziek en stierf korte tijd later. De andere twee broers waren daarover zo verdrietig, dat zij ook ziek werden en niet lang na elkaar stierven. Omdat zij zo dol op elkaar waren geweest, besloot de familie dat alle drie broers in hetzelfde graf zouden worden begraven.

De moraal van het verhaal?

Jaloezie en rivaliteit binnen een gezin brengen alleen maar ellende, vooral als slechts één een grote erfenis kan krijgen. Door de onderlinge liefde en verbondenheid boven aan te zetten, zal iedereen in de familie een mooi en gelukkig leven kunnen leiden. Wellicht utopisch, maar de drie broers uit het verhaal slaagden daar zeker in.

 

Verteld door:

© ZiaRia.

(2015) Foto's: Office.microsoft.com, Pixabay.com, Wikimedia Commons.

 

250398bc2000897ffb9ff3c84761dea2_medium.Zie voor andere artikelen bijvoorbeeld ook:

Nederlands-sprookje-De-drie-vrijers-en-de-pannenkoekwedstrijd

Noors-sprookje-de-drie-bokken-Kuifkop-en-de-trol

Portugees-sprookje-de-Soepsteen

Taiwanees-sprookje-de-kleine-kikker

Tanzaniaans-sprookje-De-jongen-en-de-drie-wijze-dieren

Of lees verder op:

https://tallsay.com/ziaria of

https://ziariasblog.wordpress.com/

 

24/11/2015 12:08

Reacties (11) 

1
29/11/2015 14:17
Ik kende het al, maar in een iets andere vorm. Mooi verhaal! Duim erbij!
1
25/11/2015 12:08
Dat is zeker een mooi verhaal. Voor mij persoonlijk is het onvoorstelbaar om een slechte band met mijn broer en zus te hebben. Al zou ik niet met mijn broer kunnen samenwonen. We zouden hartstikke gek worden van elkaar. Met iedereen op vakantie is een heel ander verhaal, dat doen we jaarlijks met zijn dochters, en onze moeder en mijn zusje natuurlijk.
25/11/2015 14:06
Fijn, zo'n goede familieband!
1
tegen ZiaRia
25/11/2015 15:43
Het is nog erger want mijn zus en ik wonen samen.
1
25/11/2015 03:24
Wat een prachtig verhaal. Mooie plaatjes erbij ook.
ZiaRia tegen ----
25/11/2015 07:41
Dank je! Enige moeite voor moeten doen om deze licentievrije plaatjes te vinden, maar dan heb je ook wat.
1
24/11/2015 16:04
heel mooi verhaal
en mooie moraal !
1
24/11/2015 13:25
mooi verhaal
ZiaRia tegen Vita
24/11/2015 13:34
Dank je wel!
1
24/11/2015 12:22
Leuk verteld! Je schrijft werkelijk heel goed!
1
24/11/2015 12:25
Dank je wel! Altijd leuk een compliment te krijgen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert