Pittig gekruid tafelen

Door Nonnie gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

De eettafel is al gedekt; zilverkleurige placemats, bijpassende servetjes, wijnglazen en een kaarsje in het midden. Op de achtergrond de stem van Céline Dion. Terwijl ik de kruidig dampende ovenschotel op tafel zet, ontkurkt Mark de Kanonkop. Gelukkig hoef ik zelf niet te klungelen met die fles.
Bij zijn eerste hap kijk ik hem verwachtingsvol aan.4a93b26d50dc06488a624d15e012b635_medium.
‘Heerlijk!’ Ik knik tevreden en prik een beetje in de frisgroene salade op mijn bord rond. We kletsen wat en ik begin me enigszins te ontspannen. Hij laat het zich goed smaken.
Dan komt het gesprek op Richard. We hadden hier al mailcontact over gehad, maar toch kan ik niet voorkomen dat mijn ogen vochtig worden. Ik zet mijn tanden in mijn lip om de tranen terug te dringen en proef bloed. Het verdriet is opeens heel tastbaar, blijft als een brok in mijn keel hangen. Verder praten lukt niet en ik neem snel een slok wijn om de metaalachtige smaak weg te spoelen. Troostend legt Mark zijn hand op de mijne. Het voelt warm en comfortabel.
‘Ik ken Richard niet, maar hij was jou  niet waard. Dat je daar na vierentwintig jaar achter komt, is altijd nog beter dan nooit, beter dan laat… nooit.’
Zijn stem hapert, zijn blik vertroebelt en zijn ogen zakken halfdicht. Even checken. Met mijn vork prik ik in zijn arm. De vork blijft rechtop staan. Zijn ogen springen open.
‘Waarom…doe je dat?’
‘Och, ik wilde een komkommertje prikken, maar prikte er per ongeluk naast.’ Ik trek de vork uit zijn arm en er stroomt bloed op de placemat. Dan zakt zijn hoofd op zijn borst. Ik kijk naar hem, scheef onderuitgezakt op de stoel tegenover mij, terwijl ik mijn salade eet. De spanning valt nu pas echt van me af. Ik voel me kalm worden. 

 

ac8774e8d87faa63f00a5899915b0f1b_medium.

 

 

22/11/2015 12:24

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert