Mijn bloed kriebelt!

Door Gypsylady gepubliceerd.

Ja mensen daar ben ik weer!

Ik heb weinig tot niks van me laten weten, geen zin, geen inspiratie om te schrijven dan hier en daar een reactie te plaatsen. Geeft niet het leven gaat immer gewoon verder.

Mijn bloed kriebelt, en ik heb wel een idee waar dat vandaan komt.

Onlangs ben ik er via via achter gekomen dat mijn grootmoeder van vaders kant, beter bekend als 'de vondeling', Roma was maar door de Sinti is gevonden en opgenomen in hun tradities, normen en waarden. Ze werd gewoon door de Sinti geaccepteerd en opgevoed als zijnde, met een eigen woonwagen met alles erop en aan. Toen de oorlog van 14-18 uitbrak was mijn oma ongeveer 10 -11 jaar, ze woonden en trokken rond zoals dat bij hun hoort, bij de grens van voormalig Pruisen nu omgeving Oostenrijkse grens met Hongarije toen de oorlog te dichtbij kwam en en tallozen van elk 'ongewenst volk' werd opgepakt of neer geschoten zijn hun heel verstandig de bergen in getrokken op plekken waar anderen de weg niet wisten en hun beschutting vonden tegen de ijzige kou. Mijn oma van vaders kant was dus een 'reiziger' dat onrustige en steeds een verlangen om te 'reizen', niet naar een specifieke plaats maar gewoon het onderweg zijn met onbekende bestemming, zit ook bij mij in mijn bloed, dus kort gezegd mijn bloed kriebelt betekend feitelijk niets meer dan dat het voor mij tijd is om te verkassen. Maar ja ik heb geen woonwagen ik woon zoals de Nederlandse staat dat wenst netjes in een gewoon rijtjes huis..want als de Nederlandse staat ergens een gruwelijke hekel aan heeft zijn het wel woonwagen bewoners die van plek naar plek verkassen als hun denken dat het tijd is, daar heeft de staat een hekel aan omdat deze mensen niet plaats gebonden zijn, en ze dus moeilijk in een hokje geplaatst kunnen of willen worden en ze bakken immers overal brood! En zo denk ik daar ook over, maar bij mij liggen de dingen anders dus ik ben wel gedwongen om te blijven waar ik zit, en ook daar zal ooit een einde aan komen.

cabdb1d2e945256a5f3fb4a3e999ce0e_medium.

De oorlog van 14-18 was voorbij!

Iedereen blij omdat ze het hadden overleefd. Nu weet ik wel dat Nederland neutraal was en de Belgen het wreed voor de kiezen kregen en mijn oma werd gevonden bij het grensgebied met België en Duitsland zijn ze terug getrokken naar voor hun meer bekend gebied waar bijna niks van die oorlog te merken viel. Tot mijn oma haar 17e verjaardag vierde dit moet vlak voor 40-45 zijn geweest, kreeg ze kennis aan een schipper (later werd hij mijn opa) zonder goedkeuring en de zegen voor het huwelijk tussen mijn oma en de schipper liep ze weg toen ze 18 -19  jaar was, bloed kruipt immers waar het niet gaan kan!  Mijn grootmoeder trouwde met haar schipper en al gauw werden er kinderen geboren. Ze sprak meerdere talen vloeiend zoals Duits, Engels, Frans, Roemeens en Hongaars (daar heb ik dus mijn talen knobbel van ;) ) en omdat mijn opa schipper was hadden ze vaak 'informatie' in ruil voor voedsel, drank en sigaretten (en daar komen mijn onderhandelings technieken vandaan) Met haar 'familie' had ze nog nauwelijks contact want ze was weggelopen dus werd ze automatisch verstoten, tja dat ging toen zo en ik denk dat het nu nog wel zo gaat. Ze kreeg in totaal 5 kinderen waarvan 1 meisje is verdronken en het laatste jongetje waarmee ze aan boord met haar hoog zwangere buik van de trap viel, in het ziekenhuis belandde en de non in kwestie zei: 'het is uw tijd nog niet' terwijl het kindje al kwam en ze beiden aan uitputting zijn gestorven in het kraambed, ze was 34 jaar. Dit gegeven wist ik al maar de details waren tot heden blanco.

 

Dus vader (mijn opa) bleef achter met 3 kleine kinderen de oudste moet 9 jaar zijn geweest mijn tante, en haar twee broers mijn oom en mijn vader die was 5 jaar.

c5bd84c8beb922e19c8b526a84433815_medium.

Maar ja wat moet je als schipper en vader van drie kleine koters aan boord doen? Zijn vrouw was overleden en als hij niet voer had hij ook geen inkomen en met drie kleine ukken aan boord destijds dat was veel te gevaarlijk, de familie van mijn opa wilde die kinderen om weet ik wat voor reden niet opnemen in hun gezinnen, ik denk dat ik de puzzel stukjes nu wel zo ver op zijn plaats heb dat mijn opa heel wat potten heeft gebroken door met een 'Sinti' te trouwen, dus die wilden geen van allen die kinderen opvangen...dat werd gezien als vergif en uitschot.  Dus dat werd kinderzorg de meisjes op de aparte meisjes afdeling en de jongens gescheiden van de meisjes in een ander gedeelte van het gebouw te Middelburg, niet dat je daar als kind zo blij mee moest zijn maar je had een bed om in te slapen, je kreeg 3x per dag een maaltijd en overdag ging je naar school en er heerste een onmenselijk zwaar regime.

c046b5db05e6e811fb8ec51686eab237_medium.

 

Als mijn vader toen als jochie van 5 vertelde hoe het er daar aan toe ging lopen de rillingen nog over mijn rug. In de ochtend was het om 7 uur apél, dan was je aangekleed en gewassen en je bed was opgemaakt dan mocht je plaats nemen aan tafel dan kreeg je brood met iets erop een stuk fruit en een beker melk en of thee. Iedereen zette na het ontbijt zijn bord plus bestek en beker in een doorgeefluik en vervolgde zijn / haar weg naar de klas waar je dan les kreeg. Bij het middagmaal dat was gewoonlijk warm eten destijds kreeg je soep, was je niet op tijd dan kwamen daar je aardappelen, groente en vlees bij, kreeg je dat niet voor elkaar om dat naar binnen te stouwen tot het toetje kwam dan kwam dat bij het restant wat dan nog op je bord lag.. ( ja ik moet er zelf niet aan denken maar zo ging dat toen) Had je dit alles binnen een uur niet op kreeg je dat zelfde bord met inhoud smorgens als ontbijt, koud! De leidinggevenden waren zo streng en ze gooiden niks weg! Dus na een paar keer en wennen dan zorgde je wel dat je optijd klaar was! Ze hebben er alle drie gezeten tot ze de volwassen leeftijd hadden van 21 jaar en werk hadden en de jongens hun dienstplicht hadden volbracht zodat ze met een bescheiden bedrag wat werd gespaard in de tussen liggende periode, op zichzelf verder konden.

833dabda49bd2f30e3056b21f0803947_medium.

Mijn eigen moeder vele jaren later probeerde dat ooit een keer bij mij (ik moet geen bloemkool, en ik eet het nog niet!) maar ze had even vette pech dat mijn vader thuis was. Die vraagt van wie is dat bord met bloemkool en wat ligt daar nou boven op? Daarop antwoorde zij van ja dat wilde je dochter niet opeten dus krijgt ze dat morgen ochtend als ontbijt... Ik dacht dat die ouwe van mij uit zijn naad ging hij riep: 'IK HEB AFGEZIEN IN KINDERZORG! IK DACHT DAT IK MET EEN 'NORMALE' VROUW WAS GETROUWD EN NU WIL JIJ, VERACHTELIJK WEZEN, HETZELFDE DOEN ALS WAT MIJ IS OVERKOMEN? Waag het niet om mijn kinderen net zo te behandelen, kom ik er achter zijn de rapen gaar! Ze heeft nog dikwijls bloemkool geserveerd, en ik probeerde het toch te eten maar alleen die lucht al, dat ik brakend aan tafel zat zei ze van laat maar liggen je hebt het geprobeerd, je lust het gewoon niet! Dus ik was ziels gelukkig na die preek van mijn vader ;-) voor mij geen bloemkool meer maar dan kreeg ik appelmoes of zo. Zelfs haar eigen moeder sprak er schande van toen ze van mijn vader hoorde hoe ze deed en dezelfde narcistische trekjes had als kinderzorg.. Dus als pa van huis was hield oma een oogje in het zeil.

Nu vele jaren later heeft mijn eigen zoon een stel vrienden en wat blijkt nu de oma van die jongens is Sinti koningin waar mijn oma is opgegroeid, mijn oma was er eerder dan die jongens hun grootmoeder dus de tijdlijn klopt.

 

Nu is het jammer dat ik deze mensen niet heb kunnen opzoeken om meer informatie op te vragen, want mijn interesse is nu wel gewekt. Mijn oma de moeder van mijn vader is altijd dood gezwegen door iedereen, en ik ben gewoon heel nieuwsgierig naar hoe het vorkje nu werkelijk in de steel heeft gezeten. Ik kom er wel achter want ik ben al jaren aan het zoeken naar achtergrond informatie over die andere kant van de familie, ik heb nu in elk geval een aanknopingspunt!

 

 

22/11/2015 10:02

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert