De hel van Sobibor:

Door Candice gepubliceerd in Geschiedenis

De hel van Sobibor:

Sobibor is bij lange na niet het kamp met de meeste slachtoffers van de Nazi tirannie, maar als we kijken naar de schaal der wreedheden zou het zomaar eens op de eerste plaats kunnen staan.

abf17abf627386095d1501efebce5fd8_medium.

Sobibor April 1942 – November 1943:

Kamp Sobibor werd in 1942 door ongeveer tachtig Joodse dwangarbeiders uit naburige getto's gebouwd en die werden daarna allemaal doodgeschoten. Daarmee was eigenlijk de toon van het kamp direct gezet. Mensen werden niet naar Sobibor gezonden om te werken of te blijven leven. Naar Sobibor ging je om vermoord te worden. Waar kampen als Auschwitz. Majdanek en Treblinka ook nog deels werkkampen waren, was Sobibor enkel gebouwd om mensen uit te roeien. Niets meer en niets minder dan dat. Nagenoeg iedereen die daar aankwam, werd nog dezelfde dag vermoord. En hoe cru het ook klinkt, die mensen waren misschien nog wel beter af dan degenen die niet direct vermoord werden.

ac4d7aafaa1ea48fc451b12a87b86c82_medium.

De kille cijfers:

170.165 mensen zijn naar Sobibor gedeporteerd.

169.800 mensen zijn er vermoord. Voornamelijk Joden, maar ook Roma en niet-Joodse Polen.

34.313 mensen zijn in 19 transporten tussen 2 Maart 1943 en 20 Juli 1943 vanuit Westerbork naar Sobibor gedeporteerd. 15 vrouwen en 3 mannen overleefden Sobibor. Dat ze het overleefden kwam doordat 16 van hen direct na aankomst in werkkampen in de omgeving aan het werk werden gezet. Twee vrouwen, Selma Weinberg en Ursula Stern werden direct na aankomst gedwongen om in het vernietigingskamp zelf te werken. Zij kwamen met hetzelfde transport van 6 April aan.

34.295 uit Nederland afkomstige Joden zijn er vermoord.

33.000 Joden werden op de dag van hun aankomst vermoord.

In percentages:

99,79% van de mensen die naar Sobibor werden gedeporteerd zijn daar vermoord.

99,95% van de mensen die vanuit Westerbork naar Sobibor werden gedeporteerd zijn daar vermoord. 19 transporten met gemiddeld 1800 mensen per transport.

169,800 mensen In slechts 140 dagen tijd. Dat waren er 1.213 per dag.

Indeling Sobibor:

d87042ca9ebdb3920a1ba7ee8680435e_medium.

De totale oppervlakte bedroeg 240.000 m2 (400 bij 600 meter) en was onder verdeeld in vier zones. Het Vorlager, waar de Nazi's en hun Oekraïense trawanten verbleven en wat zich naast het perron bevond waar de treinen binnenkwamen. Het leek daar net een mooi en vriendelijk ogend park met bloemperken en wegwijzers naar een niet-bestaand zwembad en restaurant en dit deden de Nazi's om de mensen te laten geloven dat ze in een heerlijk vakantiepark waren aangekomen. Maar in welk vakantiepark worden families bij aankomst schreeuwend en slaand van elkaar gescheiden? Bovendien zijn er niet veel vakantieparken die daarnaast omringd zijn met een ruim vijftien meter breed mijnenveld. Direct na aankomst werden mannen en vrouwen van elkaar gescheiden, waarbij de kinderen bij hun moeders dienden te blijven. Baby's waren in Sobibor sowieso niet toegestaan en er zijn in Sobibor ook heel wat kleuters en peuters door de Nazi's vergast. En dan flikten ze het om die kleine kinderen vlak voor ze de 'doucheruimte' ingingen een snoepje en een aai over de bol te geven en te zeggen: 'Wees maar niet bang, alles komt goed.'

26ae222434e414f47027f16743996ea3_medium.

Uit de nieuw gearriveerde mensen werden ook nog mensen geselecteerd die het 'Sonderkommando' moesten vormen. Zal zo uitleggen wat dat inhield. Een enkele nieuw gearriveerde had het geluk om aangesteld te worden om te werken want Arbeit macht frei, niet waar? De overigen kregen te horen dat ze een douche zouden krijgen om schoon en fris te worden. En een douche voor de vrouwen ging dan met een bijna kaal hoofd, want van vrouwen werd het hoofdhaar afgeschoren. Al deze mensen moesten het laatste stuk naakt afleggen …

Gaskamers gevoed met het uitlaatgas van een benzinemotor zorgden voor de vergassing.

Kamp 1, de woon en werkverblijven van de dwangarbeiders.

Kamp 2, het ontvangstterrein waar aangekomen mensen alles moesten afgeven. Bagage en kleding.

Kamp 3, het gruwelijke eindpunt voor het merendeel van de nieuw gearriveerde mensen.

12 Februari 1943:

Dit was een grote, heugelijke dag voor Sobibor, want niemand minder dan Reichsfuhrer Himmler en de niet minder bekende Eichmann zouden het kamp die dag met een bezoek komen vereren. Uiteraard werd het hele kamp picobello opgeruimd en schoongemaakt … niet door de Duitsers uiteraard. En om het bezoek wat meer cachet te geven werden uit een nabijgelegen kamp enkele honderden, op schoonheid geselecteerde, Joodse vrouwen gehaald om te worden kaalgeschoren en te vergassen. Van de 'heer' Eichmann is bekend dat hij zoiets soms geeuwend aanzag, omdat het hem niet boeide. Hij moest de mensen aanleveren en wat er verder gebeurde dat maakte hem niks uit. Overigens zijn er maar weinig van de top Nazi's zo flink geweest om de vernietigingskampen te bezoeken en nog minder durfden het aan om het 'schouwspel' te bekijken. Hitler, Goring, Bormann, Goebbels, Speer … van geen één van hen is bekend dat ze ooit naar zo'n kamp geweest zijn.

Het was tijdens dat bezoek van Himmler dat hij beval dat ook transporten uit Nederland op Sobibor moesten rijden.

Sonderkommando's:

Er waren twee soorten Sonderkommando's. Nazi tuig dat zich bezig hield met de eliminatie van Joden in gebieden die net veroverd waren, tijdens de inval in Rusland. Maar daar kom ik nog wel eens met een artikel over. De Sonderkommando's die ik nu bedoel waren heel wat anders.

In eerste instantie werden deze groepen direct samengesteld uit mensen, voornamelijk sterk uitziende mannen, die met de treinen arriveerden. En geheel in Nazi stijl werden deze mensen na gedane werk doodgeschoten. Later is er overgestapt op permanente groepen en dat betekende dat die mensen onwaarschijnlijk veel hebben moeten doormaken. Degenen die niet alsnog vermoord werden en de hel hebben overleefd werden daarna zelfs eerst als medeplichtigen gezien. Tot aangetoond werd dat ze echt niet uit vrije wil dat gruwelijk wrede werk uitvoerden. Mensen die deel uitmaakten van dergelijke kommando's waren nooit ziek. Zelfs als ze hoge koorts hadden gingen ze naar hun werk … verzuim betekende directe liquidatie. Veel van deze mensen die de oorlog wel overleefden pleegden daarna zelfmoord.

Het takenpakket van Sonderkommando's:

De voornaamste taak was:

Het letterlijk vernietigen van vijanden van het Duitse volk.

Kleding onderzoek en sorteren van de mensen die moesten 'douchen' en daarnaast de waardevolle spullen verzamelen en uitsorteren. Deze mensen die dit moesten doen, kregen dus kledingstukken en dergelijke van familieleden en vrienden onder ogen, zelfs van hun eigen kinderen.

De naakte lijken onderzoeken op gouden tanden en kiezen om ze daarna uit de monden te breken. Dat goud werd omgesmolten en als goudstaven overgebracht naar de Reichsbank. Bij vrouwen en mannen waar nog haar op het hoofd zat, werd het afgeschoren om te worden gerecycleerd.

Verhalen uit Sobibor:

Ik ga deze niet herschrijven, maar gewoon letterlijk hier neerzetten. Het zijn de verhalen van mensen die dat kamp hebben overleefd en het is niet aan mij om daar een eigen versie aan te geven.


_http://www.deathcamps.org/reinhard/deportdutch_nl.html

Tussen 5/6 maart en 23 juli 1943 arriveerden 19 treinen uit Nederland in Sobibor, na een reis van zo’n drie dagen, met in totaal 34.313 Joden. Het eerste transport werd uitgevoerd met een personentrein, daarna gebruikte men veewagens. Eén transport bracht 1.266 kinderen. Enkele gedeporteerden kregen werk te doen in het kamp zelf, anderen werden naar werkkampen in de directe omgeving gestuurd. Maar de grote meerderheid van de aangevoerde mensen werd binnen twee uur na aankomst gedood. Zij wisten niet wat hun te wachten stond. Selma Wijnberg schreef, toen zij nog in Westerbork verbleef: 
"Er kwamen brieven uit Wlodawa die het leven daar beschreven als aangenaam. Later begreep ik dat dit gelogen was, en dat de gevangenen werden gedwongen voorgedrukte ansichtkaarten te ondertekenen. De naam "Sobibor" kwam in onze berichten nooit voor. In maart 1943 waren we op weg naar Polen. Velen van ons hoopten daar hun familie terug te zien. Zieke Joden werden onderweg geholpen, Duitse verpleegsters deelden medicijnen uit. Wij kwamen aan in Sobibor op 9 april. De mannen moesten zich direct nadat de trein was aangekomen, uitkleden. Daarna werden ze naar kamp nummer 3 gevoerd. De vrouwen moesten langs een pad met naaldbomen naar een barak lopen. Ze moesten zich uitkleden en hun haar werd afgeschoren. Een Duitser koos 28 vrouwen uit om in kamp 2 te werken. Ik herinner mij de SS-er Wolf, die naakte kinderen op weg naar de gaskamers nog snoepjes gaf en een bemoedigend klopje op hun hoofd. "Kom op kinderen, het komt allemaal goed," placht hij te zeggen." 

Leon Felhendler, die gevangen zat in Sobibor, schreef over de aankomst van de transporten uit West-Europa. 
"Deze transporten werden heel anders behandeld. Zij kwamen aan in personentreinen. Het "Bahnhofkommando" (de dwangarbeiders op het aankomstplatform) hielpen hen hun bagage te dragen naar een speciale barak bij het station. Het bedrog ging zo ver dat men een reçu kreeg voor de ingeleverde bagage. Op het plein stond een tafel die speciaal bedoeld was om brieven naar huis te sturen. SS-ers gaven de gevangenen opdracht te schrijven dat zij in Wlodawa waren en de geadresseerden te vragen of ze hun in Wlodawa een brief terug wilden sturen. Soms werden dergelijke brieven inderdaad beantwoord." 

Een andere overlevende, Ilana Safran (Ursula Stern-Buchheim), die de opstand in Sobibor overleefde en zich later aansloot bij de partizanen, getuigde: 
"In Vught waren veel Joodse gezinnen en veel kinderen. Later werden we overgebracht naar Westerbork. In april 1943 vertrokken we naar Polen. De reis naar Polen was verschrikkelijk, de gevangenen uit de westelijke landen geloofden dat we naar een werkkamp gingen. Toen we aankwamen in Sobibor werden we geselecteerd – jonge meisjes moesten aan de ene kant gaan staan, de anderen, inclusief de kinderen, gingen naar de gaskamers." 

Thomas Toivi Blatt, die Sobibor overleefde, beschreef hoe hij twee Nederlandse meisjes van 15 uit Scheveningen had geholpen, die de eerste selectie hadden overleefd. Zij vroegen waar ze waren en in welke barak hun vader en moeder zaten. Wanneer konden ze hun familie weer zien? Blatt was niet in staat ze de waarheid te vertellen. De volgende avond vroeg hij hen wat ze in Nederland te horen hadden gekregen: 
"Ze vertelden ons dat we verplaatst zouden worden tot het einde van de oorlog." 
"En dat geloofden jullie?" 
"Waarom niet? Zelfs de Nederlandse bewakers en de Joodse instanties zeiden dat. We kregen kaartjes, gestuurd door mensen die vóór ons op transport waren gesteld." 
Blatt dwong zichzelf hen de werkelijkheid te onthullen. 
"Luister, jullie zien je vader of je broer nooit meer terug, en jullie komen hier zelf ook niet levend vandaan. Dit is Sobibor, een dodenfabriek. Echt waar, ik ben niet gek. Geloof me alsjeblieft. De stank komt van lijken die dagenlang in de brandende zon hebben gelegen, tot ze worden verbrand. Het vuur dat je ziet komt van dat verbranden. Op deze plaats worden Joden vergast en verbrand." 
De meisjes kwamen niet terug. 

Dov Freiberg, gevangene in Sobibor vanaf het begin, getuigde tijdens het proces tegen Eichmann van een bijzonder beangstigende gebeurtenis: 
"Er was een kapitein uit Nederland, een Jood. Hij stond aan het hoofd van een organisatie, een geheime organisatie er groeide iets van contact tussen deze Hollander en de Oekraïnse bewakers. Een samenzwering om in opstand te komen. Op een dag, op het appèl, haalden ze hem naar voren, die Hollander, en begonnen hem te ondervragen. "Wie waren jouw handlangers?" De man doorstond martelingen en eindeloze slagen, maar hij zei geen woord. De Duitsers zeiden dat als hij zijn mond niet opendeed, zij het hele Nederlandse blok naar Kamp III zouden sturen en iedereen voor zijn ogen zouden onthoofden. Hij antwoordde: "Jullie doen maar waar jullie zin in hebben, uit mij krijgen jullie geen woord." En ze gaven het Nederlandse blok opdracht om te vertrekken, allemaal, zo’n 70 mensen, naar Kamp III. De volgende dag hoorden we dat de Duitsers woord hadden gehouden. Ze hadden de mensen onthoofden. Ja, hun kop eraf." 
De Nederlandse kapitein heette Joseph Jacobs. Sommige bronnen melden dat bij deze gebeurtenis 72 mensen omkwamen door vergassing. Volgens nog weer anderen zijn ze doodgeschoten. 

______________________________________________________

De Sobibor Nazi's:

http://www.sobiborinterviews.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=71

Het overgrote deel van de Nazi's die in Sobibor dienden was afkomstig uit euthanasiecentra waar o.a. zwakzinnigen en geestelijk gehandicapten werden vermoord. Mede hierdoor valt te verklaren waarom het bewind in Sobibor zo wreed was. Deze Nazi's hadden niks menselijks meer. Voor hen was het uitroeien en vernietigen de normaalste zaak van de Wereld geworden.

De Sobibor opstand:

76fba629c4228ae5907da1263bf2a705_medium.

SS-Oberscharführer Gustaf Wagner (Het beest van Sobibor.) hield de gevangenen keer op keer voor dat ontsnappen vanuit Sobibor uitgesloten was. Toch vonden er wel enkele ontsnappingspogingen plaats, die door Wagner met keiharde represailles werden bestraft. Beroemd is de scene uit de indrukwekkende film 'Escape from Sobibor' https://www.youtube.com/watch?v=RC1c5WcztqE waarin Wagner dertien man, die hadden geprobeerd te ontsnappen, dertien willekeurige mannen liet aanwijzen die samen met hen zouden worden gefusilleerd. En het is nog waar gebeurd ook.

f7a473b67c56b5aad3b8090ecd68325e_medium.

In de zomer van 1943 arriveerde een groep Joods-Russische krijgsgevangenen in Sobibor. Deze groep stond onder leiding van Alexander 'Sasha' Petsjerski. Nog dezelfde dag werd hij benaderd door Leon Feldhendler, die zo'n beetje de leider van de Joodse gevangenen was, die al tijden met het idee van een grootschalige ontsnapping in zijn hoofd rondliep. Leon en Sasha besloten daarop om samen aan zo'n plan te gaan werken. Dit plan ging echter niet om de ontsnapping van iedereen. Het voorval waarin Wagner zijn wreedheid toonde door dertien mannen die na ontsnapping weer waren gepakt dertien willekeurige andere gevangenen te selecteren om samen met hen te worden doodgeschoten, deed Leon en Sasha inzien dat er maar één mogelijkheid was. Iedereen, want alleen dan konden ze voorkomen dat Wagner met nog wredere represailles zou reageren op degenen die niet zouden ontsnappen. De enige groep mensen die niet mee konden met de ontsnapping waren de mensen die op dat moment het Sonderkommando vormden in Kamp 3. Zij konden gewoon niet bereikt worden en/of daar wegkomen.

14 Oktober 1943:

9b77ce4de38deefe9baa3915a4afe040_medium.

225aa5be7fa65f593d09fc8cc629870c_medium.

 

Wikipedia:

Op 14 oktober 1943 was het zover. Ongeveer 300 gevangenen kwamen in opstand. Hierbij doodden zij in totaal twintig mensen: tien Duitsers en tien handlangers van de Duitsers. Er waren op het moment dat de opstand plaats vond zo’n 600 gevangenen in het kamp aanwezig. De 300 overgebleven gevangenen konden of durfden niet weg te vluchten. Zij zijn nog dezelfde dag geëxecuteerd door de Nazi’s. Van de 300 gevangenen die wel vluchtten, hebben ongeveer 50 mensen het overleefd. De andere 250 vluchtende gevangenen werden tijdens hun vlucht neergeschoten of werden gedood door mijnen in het omliggende gebied.

Sluiting:

Na de opstand in Sobibor besloten de Nazi’s om het kamp in zijn geheel te sluiten en te slopen. Hiervoor gebruikten zij Joodse gevangenen uit omliggende kampen. Zij dienden het kamp met de grond gelijk te maken, om de sporen van wat er gebeurd was in het kamp uit te wissen. Nadat het kamp met de grond gelijk was gemaakt, hebben de Nazi’s hier jonge bomen geplant. Vijf jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog herinnerde zo vrijwel niets op de aanwezige plek aan de verschrikkingen die er hadden plaats gevonden.

505d919c759e3638606d0bb344aa8844_medium.

***Candice***

Bronnen:

https://nl.wikipedia.org/wiki/Sobib%C3%B3r_(vernietigingskamp)

http://www.deathcamps.org/reinhard/deportdutch_nl.html

http://www.stichtingsobibor.nl/hoeveel-slachtoffers-uit-nederland/

http://www.go2war2.nl/artikel/1747/Sobibor.htm?page=3

https://nl.wikipedia.org/wiki/Sonderkommando_(kampfunctie)

http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/opstand-in-sobibor-in-1943/

 

12/11/2015 15:18

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert