Mijn snor en de sik.

Door Theuntje gepubliceerd in Met een knipoog

Ongeveer dertig jaar geleden voelde ik mij volwassen groentje ineens heel bloot onder de neus.
En dan is er maar één doeltreffende oplossing: je snor laten staan. Ik vond dat het mooi, interessant, lekker warm en zelfs indrukwekkend was. Enkele jaren later beging ik mijn tweede frivoliteit:
deze sikkeneur besloot een sikje te kweken. Dat vond ik toch niet zo mooi, zo’n alleen hangend zuurkoolhap sikje onder aan mijn kin en dus liet ik hem aansluiten aan mijn warme snor.
Ja, dat was het helemaal. Een (k)ringbaardje!
Weet je, het geeft mannen van mijn leeftijd het gevoel dat we nog echt denken mee te kunnen.
Onzin natuurlijk.

Nu is het zo dat mijn ringbaardje een soort aandenken is, een herinnering, een overblijfsel uit opstandige, opgelaten, vrije en bekommerde tijden geworden. Er zijn veel mannen die, net als ik, met dat soort sikkeneurige haarsymbolen uit het verleden rondlopen: likkebaarden, geitensikjes, zeiksnorren, magere vetkuiven, tot straatbezems uitgegroeide wenkbrauwen, uitvallende paardenstaartjes en lijnrecht gekamde scheidingen in de snel groeiende oorharen.
Ja ik weet het…., het is triest.
En het is net alsof het soort mannen, waartoe ik natuurlijk niet behoor, wacht tot al dat overbodigs weer in de mode komt en de haarcirkel van het leven zich zodoende nog net op tijd sluit.
Straks sterven ze in het harnas van al dat overtollig haar dat ze ooit op kin, lippen en hoofd lieten groeien om hun behaarde ego enige kracht bij te zetten. Nou ik zal je zeggen, het is gewoon ‘Verloren Tegenwoordige Tijd’.

Het heeft bovendien niets parmantigs, ook al geeft het mannen van mijn leeftijd het gevoel dat ze daarmee nog echt met de huidige tijd mee kunnen.
Sterker nog, ik denk dat de jongeren een beetje meewarig om ons lachen, vooral de prachtige hipsters met hun kroezige baarden of de tot Delftsblauwe vazen getatoeëerde meiden die alvast een voorschot hebben genomen op hun snel naderende ouderwetsheid en schrompelende Delftsblauwe tatoes.
Maar laat ik mij nou maar niet cynisch uitlaten over ‘de jeugd van tegenwoordig’.
Ik kan beter een beetje om mijzelf en mijn leeftijdgenoten lachen omdat wij de sporen van onze jeugdige, maar voorbije overmoed, manhaftig combineren met onze niet meer in te lopen achterstand. Misschien heb ik mijn gezichtsbeharing alleen nog maar omdat ik wil getuigen van een modieuze frivoliteit uit een grijs verleden waar ik niks meer mee kan. Maar het hoort gewoon bij mij!

Ik word hier een beetje sikkeneurig van en kan nu beter mijn snor drukken in een kommetje opgedroogde scheerschuim.

Theuntje, 2019.

03/09/2019 13:06

Reacties (6) 

1
04/09/2019 13:22
Is toch leuk een baard en een snor (als het je staat) , je hoeft er toch niet meteen iets bij te denken.
04/09/2019 13:54
Dat vindt nou ook.
1
03/09/2019 16:55
Bij sommigen is het gewoon compensatie voor het steeds verder terugwijkende hoofdhaar...
Je hebt je Einstein-pruik niet op, Theuntje! ;-)
1
03/09/2019 23:46
Klopt, ik had even de bokkenpruik op. ;-)
1
03/09/2019 16:30
Ik vind het je heel erg leuk staan. Zou me een Theun zonder ook niet voor kunnen stellen.
1
03/09/2019 23:48
Dank je wel.
Zonder, ben ik een bleekscheet, ben ik onherkenbaar en zal schrikken van mezelf als ik in de spiegel kijk. ;-)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert