Einde augustus in zicht … einde Zwarte Pieternel:

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Einde augustus in zicht … einde Zwarte Pieternel:

Het was even wachten, maar – enigszins later dan vorig jaar – zag ik de gevulde speculaas, pepernoten en wat dies meer zij in de schappen liggen en dan denk ik dus weer direct aan Sinterklaas en aan de jaren dat het voor mij de periode was van veel en soms razendsnel (waarbij blunders niet uitbleven) omkleden en me zwart laten schminken om te doen waar ik gewoon heel lang van genoten heb (16 jaar), namelijk het spelen van Zwarte Pieternelletje. Maar die tijd is nu dus voorbij, want onze Sint heeft afgelopen april besloten om niet langer meer te blijven leven. Hij stierf aan een ziekte, waar meer mensen aan sterven en werd 77 jaar. En dan mis je als team dus wel de allerbelangrijkste persoon, want Sinterklaas en zijn Zwarte Pieten en Zwarte Pieternel zonder Sinterklaas is niet zoals het hoort. Daarom hebben wij na zijn dood besloten om er dus mee te stoppen en dus kan de hoofdpiet (62) tijdens die periode zich weer volledig aan zijn Autobedrijf plus garage wijden, kan de advocaat uit Den Bosch zich ook dan weer bezighouden met criminelen uit de gevangenis te houden (want dat is nu eenmaal hun werk), kan de sportschoolhouder tijdens die dagen weer eens voorkomen dat zijn lichaam dikker wordt en ben ik hem nog altijd dankbaar voor zijn medewerking om mijn problemen met wat asielzoekers op te lossen samen met wat van zijn ‘sporters’, kan de oud-Feyenoorder annex international zich ook tijdens die periode richten op het trainen van wat hele jonge voetbaltalentjes en wat ook nog eens de persoon is waar ik meer contact mee heb dan met welk ander persoon dan ook. Hij heeft in het Nederlands elftal gespeeld ..… niet vaak, maar dat hij voormalig international is heb ik de afgelopen 19 jaar al zo vaak gehoord dat het me nog net niet de strot uit is gekomen. Maar het is nog steeds een lekkertje (helaas wel getrouwd) en dan kan ik er dus wat meer van hebben. Ken hem nu al 19 jaar en ken zijn vrouw en kinderen ook.

Maar goed, Sint … de man die mij heel veel trucjes in zakendoen leerde (en sommige trucjes waren heel erg zachtjes gezegd minder netjes ..… maar dus wel effectief), die mij hielp met de financiering van mijn eigen bedrijf, mij hielp met de verkoop, mij voorstelde aan diverse managers van grote bedrijven en die mij een sublieme boekhouder leverde die precies wist wat een boekhouder ook moet kunnen zonder het te hoeven vragen … die man, de Sint van ons groepje is dus afgelopen april gestorven en niet getreurd, want het is al weer bijna vier maanden geleden en aangezien ik dus de dood beschouw als een verlossing van het moeten leven doe ik ook niet aan rouwen, want dat strookt namelijk niet met hoe ik over doodgaan en de dood denk. En ja ik weet dat 99,99999999999999% of meer daar totaal anders over denkt, maar ik wilde nu eenmaal nooit geboren worden en ik vind het leven nu eenmaal een nutteloze periode voor je mag doen waar je voor geboren bent. Namelijk dood gaan. En als u mij om die redenatie gestoord wenst te noemen dan is dat uw goed recht en dan spreek ik u dus ook echt niet tegen. Sterker nog ... ik geef u 100% gelijk, zonder enige discussie. Maar is zoals ik het zie en ik mag het zo zien!

Augustus is bijna ten einde, komende zondag is het al weer 1 september en dat wil zeggen dat mijn favoriete tijd van het jaar – de herfst – ook weer in aantocht is. En ik hoop op een hele zware herfst met veel stormen en de nodige regen(hoos)buien, want dan kom je minder mensen tegen in de bossen en het maakt het door de bossen struinen spannender en ik vind stormen nu eenmaal mooi om te beleven en forse regenbuien vind ik ook best (niet elke dag, maar best wel met enige regelmaat), want waar je heel veel mensen nog steeds hoort zeiken over de veel te droge zomer van vorig jaar - en die na enkele dagen van flinke regen lopen te zeiken over de te vele regen die valt - hoor je ze eigenlijk nooit over het grote belang van die flinke regenbuien voor de natuur.

Hou je van de natuur? Hou dan ook van regen.”

Zonder regen daalt het grondwaterpeil en sterven planten, struiken, bomen en bloemen uit doordat ze te weinig water hebben om te kunnen leven. En ik heb totaal geen verstand van biologie, maar als die planten et cetera sterven, dan is er ook minder voedsel voor vogels en insecten en sterven die ook in grotere getallen en als er daar minder van komen, zijn er ook minder vogels die muizen eten en waardoor je dus meer last van muizen kan krijgen en zo breekt een hele lijn door het tekort aan water voor bomen, planten, struiken en bloemen. Oef dat ik dat nog eens zou schrijven.

Maar eind augustus wil ook zeggen dat we niet enkel naar de herfst gaan, maar dat ook de Top 2000 weer in beeld begint te komen en die begint zoals elk jaar op mijn geboortedag 25 december en dat wil zeggen dat ik dit jaar op die dag dus 21.915 dagen oud wordt en wat gelijk staat aan 3.130,71 weken of 720 maanden of ….. zo u wilt, 60 jaar. En in uren ben ik dan 525.960 uren oud en in minuten 31.557.600 en ten slotte in seconden 1.893.456.000. Die laatste drie (uren, minuten en de seconden) kunnen afwijken, want ik weet nu eenmaal gewoon niet hoe laat ik geboren ben. Echt geen idee en dus heb ik voor het gemak maar als geboortetijd 12.00.00 uur genomen en als eindtijd voor deze berekeningen ook 12.00.00 uur.

Jarenlang was ik vastbesloten om te stoppen met mijn leven op 25-12-2019 maar heb daar enkele jaren terug van gemaakt dat ik stop zodra ik voor mijzelf het idee heb dat mijn haar minder wordt, mijn lichaam niet meer up to date te houden is en mijn bekkie nog een paar keer lelijker wordt dan het nu is. Zodra ik voor mijzelf het gevoel heb dat ik geen minirokjes meer kan dragen, geen mannen meer kan krijgen en me niet meer kan gedragen zoals ik wil … stop ik ermee. Tenzij mijn lichaam of ziel besluit om toch wat eerder te stoppen en dat kan uiteraard ook. Geen probleem, zolang het mij dan maar wel een seintje geeft van tevoren. Wil dat nu zeggen dat ik dus oud wil worden? Nee absoluut niet en dat ga ik ook niet doen … als is 60 best wel oud. Maar mijn gezondheid is redelijk, op wat kleine klachten aan mijn hart en mijn milt na. Ik voel me dus uitstekend, ben in topconditie, geniet optimaal van alles wat mijn leven mij te bieden heeft en het enige dat ik dus wel jammer vind is dat ik niet langer meer Zwarte Pieternel kan spelen, want dat was echt wel zo leuk om te doen. Kinderen blij maken, ze te laten lachen om jouw geklungel, ze troosten, ze een heerlijke dag bezorgen … het valt gewoon amper te beschrijven hoe leuk dat wel niet is. Maar onze Sint is er niet meer en ik ga echt niet proberen om in een ander groepje te komen. Het zal namelijk nooit meer hetzelfde zijn.

*Candice*

 

25/08/2019 17:24

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert