Jaarlijks enkele malen heen en weer.

Door Leonardo gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Komende zaterdag, 31 augustus zitten we omstreeks de tijd dat ik dit verhaaltje schrijf weer in Frankrijk, na een tweemaandelijkse periode in Nederland te zijn geweest. Voor de warmte hoefden we, net als afgeopen jaar, niet Frankrijk te verlaten, maar er zijn soms omstandigheden die je dwingen om wel eens van haardstee te verkassen.  Omdat we niet meer de jongste zijn, rijwbewijsverlenging er zat aan te komen, alsmede om reden van enkele medische zaken die jaarlijks in deze tijd moeten worden gecontroleerd, hebben we al vier jaar geleden besloten om in het vervolg met de maanden juli en augustus in Nederland te verblijven. Het vliegen kost niet meer zo veel geld als voor enkele jaren geleden, terwijl de kinderen en kleinkinderen in de vakantietijd jaarlijks met de auto in Frankrijk arriveren en als zodanig op onze have en goed kunnen passen.  

De hitte van de maand juli hebben we derhalve gewoon in Nederland meegemaakt. Groot verschil met deze temperaturen die we in de zomermaanden in Frankrijk gewend zijn?  Jazeker zou ik willen zeggen. Terwijl in Zuid-Frankrijk de dagtemperatuur doorgaans al vanaf half juni tot eind september niet onder de dertig graden zakt, voelt die hitte in Frankrijk aangenamer aan. Dat komt met name door de grote verschillen in luchtvochtigheid tussen Nederland en ons woonverblijf in de Gard, het warmste departement van Frankrijk volgens veel Fransen. De hitte is in Zuid-Frankrijk beter te verdragen, doordat de luchtvochtigheid veel lager is dan in ons landje aan de Noordzee.

Zoals bekend bij veel lezers, ben ik een echte insectenbewonderaar en natuurwandelaar. Op mijn dagelijkse tochten door de natuur maak ik meestal een foto van een plant of dier welke me interesseert of van een leuk klein vliegend of fladderend specimen, dat tijdens mijn wandelingen plotseling mijn pad blijkt te kruisen. Zo ging dat ook de afgelopen twee maanden in Nederland. Loopt u even met me mee en geniet dan, net als ik dat deed tijdens mijn wandelingen, van al fraais, dat de noordoost Brabantse natuur te bieden heeft. 

 

ae34230276199c17e3b7ebc06dafe59c_medium.

Mijn eerste wandeling die ik in een blog beschrijf voert de lezer mee op een korte ontdekkingsreis door het fenomenaal fraaie landschap van de noordelijke Maashorst. Het grote ''oer'' Brabantse landschapspark, globaal gelegen tussen de plaatsen Oss, Heesch, Uden, Zeeland en Schaijk.  In een volgend blog zal ik verhalen over het merkwaardige zuidelijke deel van dit landschapspark, terwijl ik me nu tot het noordelijke deel beperk.   

18314be3f450b92e4e402bab7a98b18a_medium.

In de maand juli bloeit op veel plaatsen in Nederland het Sint Johannes kruiskruid. Een giftige plant die overigens veel nectar levert en derhalve een paradijsje vormt voor heel veel nectar behoevende vlindersoorten, zoals het zogenaamde bruinblauwtje op bovenstaande foto, maar ook voor bijen, aardhommels en andere insecten. 

 

c42425e2968998ebfe02368cc96cd31e_medium.

Soms kan je, als men heel goed oplet, zomaar een ontmoeting hebben met een vlindertje dat zich overdag maar weinig laat zien. In dit geval de prachtig getekende zilverstreep. Een zogenaamde ''uilvlinder'' die tot de omvangrijke groep nachtvlinders behoort.

6a72ea1ce6c5f2d7f1afee73126cff39_medium.

Langs de noordelijke toegangsweg van de Maashorst, nabij het grote verkeersknooppunt van de A50 met de Graafsebaan, stond het in de wegbermen vol met lichtblauw kleurende wilde slangenkruid. De gekweekte soorten zijn beduidend donkerder blauw van kleur. Deze wilde soort kom je ook nog al eens in de Noord en Zuid-Hollandse duinen tegen. Het is een plant die goed tegen droogte kan. En..., droog was het zeker in de natuur gedurende mijn wandeling. 

 

02c23307dad9890da35b6363f3954dc2_medium.

Even later nam ik op een der grote open velden, gelegen tussen eikenbomen, sparren en dennen, een groepje fraai bloeiend Sint Jacobskruiskruid waar. Een overigens giftige plant, waarop zich meerdere zogenaamde metaalvlinders tegoed deden aan de nectar van de bloemen. Een opvallende ontmoeting, vooral omdat je deze dag actieve nachtvlinders, overdag weinig te zien krijgt.

 

00f0c86129a53fcc5e85b8b1063eac91_medium.

Aan de rand van een totaal verdroogde akker, stond eenzaam en alleen een kleine zonnebloem in de zon te stralen.

 

d732847202ee5eb4eeae12665e6ffd7d_medium.

De geel met zwarte rupsen van de Sint Jacobsvlinder deden zich inmiddels tegoed aan enkele Sint Jacobskruiskruidplanten. Doordat die planten, zoals ik eerder reeds memoreerde giftig zijn, zijn logischerwijze de rupsen en de daaruit ontstane vlinders ook giftig. Vogels laten deze gevaarlijke rupsen en ook de vlinders, dan ook graag met rust.

 

d9ced30d3e5c6387f71256067bf37b97_medium.

En dit is hem dan, de Sint Jacobsvlinder rap weggeschoten tussen het hoge gras. het is een prachtige dag actieve nachtvlinder die zich gemakkelijk uit het hoge gras laat opjagen, om even verder, gewoon weer tussen de grasstengels weg te duiken.  De generaties overlappen elkaar in de natuur. Vaak zie nog rupsen op het Sint Jacobs kruiskruid zitten, terwijl de vlinders van de vorige generatie nog rondfladderen.

 

552bbeb8b058a8a694dd9b2b9805a3b3_medium.

De bramentijd in de Maashorst is op het moment dat ik dit blog schrijf juist voorbij. Maar aan een der braamstruiken die is gelegen nabij de fietstunnel onder de A50 door, heb ik goede herinneringen.  De bermen van dit deel van het fietspad lopen iets naar boven op. Het hoogte verschil met het overige landschap bedraagt ongeveer drie meter. Doordat het gras hier zelden wordt gemaaid is hier in de loop der jaren een bijzondere biotoop voor vlinders en overige insecten ontstaan. Ondanks de dagelijkse hitte in eind juli toen ik hier met miijn camera rondsjokte, nam ik veertien verschillende soorten vlinders in die grasbermen waar. De meest opvallende vlinder die ik, weggedoken tussens het hoge gras spotte, was de zogenaamde Mi-vlinder die op onderstaande foto is weergegeven.   

 645cf584e7f7e8a5660d327bb68a8a04_medium.

Dit is dus de prachtige en apart getekende Mi-vlinder.  Een in Nederland vrij zeldzame, dag actieve nachtvlinder, die qua uiterlijk veel weg heeft van de zogenaamde aardbeivlinder        ( een dagvlinder) en daar soms ook mee wordt verward.  Maar er was meer te zien in deze kleine insecten biotoop. Heel veel blauwtjes, dikkopjes, zandoogjes en zelfs een prachtige grote gaasvlieg, welke ik op een tak van een dode berk aantrof.

f697339cb1202b57dd78d55dfeb3ef5f_medium.

Gaasvliegen zijn de moeite waard om te bestuderen. Het zijn prachtige kleurende en getekende specimen die, als men zich rustig en langzaam beweegt, soms gewoon blijven zitten, om de fotograaf de kans te geven en fraaie foto te maken.

 

b69c6c597caa4d33e13a282a131838ef_medium.

Terwijl ik de gaasvlieg stond te fotograferen, zag ik een gave Vanessa Atalanta vlinder boven mijn hoofd tegen een boomstam geklemd in de zon zitten. Ik kon het niet nalaten dit fraaie diertje eveneens op de foto te zetten.

 

6bb619a3090c0e83e9e4636592179947_medium.

Dat geldt eigenlijk ook voor dit bonte zandoogje dat ik op mijn pad tegen kwam.

 

fdb53b0e80ce3f9c04bd2cb57f9dee45_medium.

Blauwtje te over in de bermen van het beschreven fietspad. In dit geval een vrouwelijk Icarus blauwtje.

 

646450a5ffb5e50632e7f0f6d2d0d66d_medium.

Terwijl ik langzaam aan wat verder liep, richting de grote open plekken is het noordelijke bosgebied van de Maashorst, zag ik opeens, bij het betreden van de eerste prairie, opnieuw een gaasvlieg, ditmaal aan een dode grasstengel hangen.  Deze kleurde echt grijs, en had een fraaie tekening op de vleugels, terwijl de ander die ik spotte lichtblauw kleurde.  

 

12a4ac6e52b20d76d7ad4c2fbebf9f7b_medium.

Niet zo ver van mijn tweede ontmoeting met de gaasvlieg, zag ik opeens een tweetal pyamawantsen in de zon, op een opengeklapte bloemknop van een schermbloem zitten.

7b273f22b5373a283507cf29e84b21fe_medium.

Kort daarna liet een klein vuurvlindertje zich op een schermbloem zakken.

 

a2e3c2c3e0eed7e310b7d25cf3f64f67_medium.

Kent u als lezers eigenlijk wel deze fraaie dame. Het is de vrouwelijke grote keizerlibel. De  grootste Europese libellen soort. De vrouwtjes zijn groen met geel en donkerbruin. De mannetjes kleuren heel fraai blauw met een bijna zwarte rugtekening en een groengele kop. Het zijn enorme rovers, die soms vele kilometers ver vanaf hun domein, welke vaak een met riet begroeide oever van een sloot, beek of meer is, met hoge snelheid door de lucht op alles wat insect is jagen.   

ee7880ad0a14eea93e61c91ebdbf99bc_medium.

En als die kwade rakkers van keizerlibellen jagen, is het voor de kleinere libellen en juffers oppassen geblazen. Want zo'n kleine vuurlibel, zoals op bovenstaande foto, is vaak een gemakkelijke prooi voor een jagende keizerlibel.

 

591dafc71e733e4021a8143922ea22a4_medium.

Dor en droog was het op sommige plaatsen. Dat geeft deze foto wel aan. Maar op de dag dat ik deze foto maakte, bloeide de heide reeds uitbundig, zoals op onderstaande foto te zien is. 

 

33ed463e6ccff15a49dac41354111e88_medium.

De Munseheide - onderdeel van de Maashorst - anno augustus 2019.  Fraai bloeiende heide, maar nog altijd veel te droog.  Het was aan de rand van dit grote heidecomplex dat ik het vlindertje fotografeerde dat op de onderstaande laatste foto staat. Het is de zogenaamde ''zuringspanner''  Een zeer fraai kleurend vlindertje dat ook de cover van het nieuwe nachtvlinderboek van Martin Townsend en Richard Lewington siert. 

 

b857c0fa8ee44338fef15ab86195bd3f_medium.

 

Ik hoop dat de lezers dit blog hebben kunnen waarderen. Het vervolg komt met wellicht met enkele dagen.

©  Leonardo
©  Eigen foto's.   De in dit blog gebruikte foto's mogen zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de eigenaar/fotograaf niet door derden, voor welk doeleind dan ook, worden gebruikt.
23/08/2019 14:24

Reacties (19) 

1
05/09/2019 12:16
Je zou toch zeggen dat die giftige planten ook vergif voor de vlinders enzo zou moeten zijn.
Opvallend is dat je nu over en weer overal weer vlinders en allerlei insecten ziet.
05/09/2019 21:46
Regen doet wonderen in de natuur.
1
25/08/2019 21:50
Ik heb bijna de helft van deze zomer in Frankrijk doorgebracht. Jij dus niet. :-)
Het laatste vlindertje heb ik nog nooit gezien. Heel apart.
Ja, de grote keizerlibelle. Die heb ik in Frankrijk vanuit de vlucht een koningspage zien vangen. Ik ken geen beest dat zo mooi vliegt als een libelle.
25/08/2019 22:47
Nee inderdaad..., wij zijn de laatste jaren zomers weer in Nederland. Heeft mede te maken met medische controles e.d... Overigens is die zogenaamde zuringspanner ( lythria cruentaria ) ook op veel plekken in Frankrijk te spotten. Vooral in centraal, en in noordoost Frankrijk.
1
25/08/2019 09:43
Prachtig blog
Bij elke foto wil ik zeggen WHAW, maar er eentje die dé mooiste is eruit kiezen is een moeilijke opdracht. Ze overtreffen elkaar.

Het is inderdaad zo dat de warmte in het zuiden iets meer verdraagzaam is én de meeste huizen hebben daar ook dikke muren, waardoor je binnen sneller wat kan afkoelen :-)

Wat leuk voor je kinderen en kleinkinderen dat ze in zo'n mooie streek hun vakantie kunnen doorbrengen!
1
25/08/2019 13:33
Ons onderkomen in Frankrijk is groot genoeg om de gehele, nog levende familie, onderdak te bieden. Al zullen dan wel enkele stellen in de tot appartementen verbouwde ruimtes, boven de voormalige koetshuizen en stallen moeten verblijven.
25/08/2019 19:39
Amai zo groot!!
En nog een plaatsje extra voor 2 Belgen :-)
1
24/08/2019 15:48
weer bijzonder fraaie foto's
25/08/2019 00:15
Dank voor je bezoek aan dit blog, Daniel.
1
24/08/2019 07:30
Prachtige foto's!
25/08/2019 00:16
Leuk dat je even langs kwam om dit blog te bekijken, Oxalis.
1
24/08/2019 05:39
Dit was weer genieten van mooi schrijven en mooie foto's.
1
25/08/2019 00:16
Fijne reactie. Dankjewel, Candice!
1
23/08/2019 23:06
Mooie vangsten - deze fladderaars - en ook een prachtig landschap.
Ik zag vandaag onder mijn pruimenboom heel wat pauwogen op rotte afgevallen pruimen zitten, maar had geen camera bij mij. Ze zijn er dus nog wel...veel meer dan ik dacht.
1
25/08/2019 00:23
Op sommige plekken in de Benelux tref je - gelukkig - de dagpauwoog nog wel in kleine aantallen aan. Maar elders zijn ze zo goed als verdwenen. Net als de kleine vos, de komma vlinder, de argus vlinder, het bruin zandoogje, het landkaartje, en zo kan ik helaas nog wel even doorgaan. Natuurlijk zullen er van de door mij genoteerde vlindersoorten nog wel enkele rondvliegen, maar de aantallen zijn heel klein geworden van deze voorheen zo talrijke Benelux standvlinders.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert