Pijnloos is mijn doel.

Door Knokker gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Even maar een update over mijn misère. Aanstaande donderdag ga ik voor de derde en hopelijk echt de laatste keer onder het mes. In Eindhoven, het maxima medisch centrum. Ze zijn daar gespecialiseerd in acnes (buikwandpijnsyndroom). De operatie geeft 70% kans op genezing. Alhoewel ik bloednerveus ben, ben ik ook erg hoopvol. Hopen dat ik er deze keer goed uit kom en snel weer herstel. 

 

Ik wil zo graag weer mijn leven oppakken. Ik heb wat vrijwillig werk gedaan in de vakantie en dat smaakt naar meer. Ik heb een hoop geleerd, en ik voel mij weer mijzelf. Ik lach de hele dag omdat ik dit mee maak. Ik voel mij een vrouw.

 

Ik ben drie jaar geleden uit mijn werk geraakt en ik wist dat ik als ik die keuze zou maken dat ik niet meer zou werken. Dat was een keiharde burn-out. Mijn leven haalde mij genadeloos in. Ik was opgebrand. 

Maar dat ik nu de derde operatie krijg dat had ik zeker niet verwacht. 

 

Ik heb hard aan mijzelf gewerkt en ik voel mij ook steeds meer een ander mens. Ik durf met recht te zeggen dat ik een gelukkig mens ben. Een trotse vrouw en nog trotsere moeder. Heel lang keek ik naar wat ik niet had, nu kijk ik alleen naar wat ik wel heb. Ik hoef mij aan niemand meer te bewijzen. Ik heb eindelijk  innerlijke rust gevonden. Het was een woelige reis, maar ik kan bijna de hele wereld aan. 

 

Mijn koppie heb ik op orde, en mijn lijf daar werk ik aan. Ik besef steeds maar weer hoe belangrijk onze gezondheid eigenlijk is. Als ik straks geluk heb, en ik bij die 70% hoor, dan ga ik sporten, gezonder leven en op zoek naar werk wat ik graag wil doen. In elk geval wil ik met volwassen mensen werken. Daar ben ik deze vakantie achter gekomen. Geen gekibbel, blaffende bazen of redbull drinkende pubers naast me. Rust en ervan genieten. Ik heb altijd hard gewerkt en dat wil ik ook gaan doen in de nabije toekomst. Ik heb vorige week officieel gehoord dat ik in de overgang ben, goh?! Heb ik dat ook maar gehad. In de verte zie ik steeds meer de zon schijnen. Voor me opvliegers heb ik een mini airco gekocht bij Ali, voor de prikmuggen een stekker, helemaal top! En sinds afgelopen week is er een nieuwe wereld open gegaan, de wereld van de leesbril. Wauw! Voor maar 2 euro, ik kan alles weer zien. Als ik hem opzet welteverstaan dan..

 

Het enige wat mij nu nog in de weg staat is het intense verdriet van het verlies van mijn maatje. Toch probeer ik hierin ook positief te zijn. Zij zou het niet willen dat ik zo verdrietig ben. Ze zou het echter wel begrijpen. Het heeft tijd nodig. Ik was even gevlucht met de drank. Maar ik heb al drie weken geen sterke drank meer aangeraakt. In het begin even moeilijk, want toen kwam het even binnen weer. Ik heb een paar dagen goed gehuild. En de draad opgepakt. Ik praat tegen haar foto, ik draai onze muziek. Ik zoek haar in alles. Klaar weer, kan niet goed over haar praten. 

 

Het plaatje van de 3J’s hou van jezelf word steeds minder beladen. Ik hou van mijzelf, en foto’s schelden niet meer, en spiegels liegen niet meer. 

 

Op naar donderdag, laat het allemaal op me afkomen. Heb vertrouwen in de artsen en mijn man staat aan mijn zijde. 

 

Liefs Knokker!

 

11/08/2019 19:02

Reacties (2) 

1
15/08/2019 10:19
Je bent een knokker en je overwint dit ook; sterkte in ieder geval.
1
13/08/2019 09:40
Alle sterkte!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert