1500 Piazza zus en zo Milaan

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Als er van de hel een filiaal op aarde is, dan is het wel het openbaar toilet in de Dom van Milaan. Ik moest er gistermiddag even zijn. Het is er bloedheet, je hoort een enorme teringherrie van mensen die hun handen drogen aan nog hetere lucht, het is er smerig en het stinkt er als de hel. Entree 1 euro.

Enig voordeel is dat je er weer weg kan, naar de verzengende hitte van de middagzon die het Piazza del Duomo teistert. De Dom is zo groot en immens dat hij alleen al door z’n omvang alle schoonheid te boven gaat. Je moet er niet aan denken hoe hij destijds ten koste van alles gebouwd is, maar goed, hij staat niet echt in de weg.

Milaan is een prachtige stad, het Rotterdam van Italië, met het San Siro Stadion en het warenhuis La Rinascente als een overtreffende trap van de Bijenkorf aan de Coolsingel. Ik voel me er meteen thuis, ondanks, of misschien wel dankzij de zinderende hitte. Er is ruimte, ritme, schoonheid en politie.

Ik zie er enigszins tegenop om met de Volvo de stad in te gaan, maar de route is eenvoudig en het is niet druk. Het is zaterdag en het is niet druk. De stad is precies zo autoluw als Femke zou willen en ik rij in alle rust naar de parkeergarage onder Piazza Armando Diaz, op een steenworp van de Dom. Een groot deel van de binnenstad is autovrij, ik durf het woord saai niet in de mond te nemen maar het is wel heel rustig en nog steeds zaterdag, vergeet het niet. De burgemeester van Milaan doet iets goed, wie zij ook is.

We lopen naar de gouden rechthoek, daar waar alle grote merken zitten. Lief durft nauwelijks naar binnen, maar ik voel me nog altijd zestien en laat me graag voorlichten over blauwe sneakers, zo groot als maanschoenen en een mooie overjas van € 4.500,00. Ik zie ook een boekhandel met Dave Eggers, Sylvia Plath en Elena Ferrante, met Jacky en Lee, Harry Potter en Elisabeth II, met Marquez, Bronté en Coelho. Allemaal in één etalage, het is meer geluk dan ik hebben kan.

Lief gaat meer voor Louis Vuitton, Dior en Yves S.L. We lopen langs Roy Liechtenstein, door de Via Santo Spirito, en langs Leonardo da Vinci. Ergens staat in de etalage achter de koffers een knalrode Porsche. De zwarte portier laat mij een foto maken. De trams zijn verbazend oud, uit de jaren zestig schat ik, alsof ze die expres gerestaureerd en de nieuwe geweerd hebben. Het zou mij niet verbazen.

In La Rinascente koopt Lief een bikini en Piep een paar Vans. Ik zoek overal naar een slow watch, een horloge met 24 uur en één wijzer, voor na mijn pensioen, maar ze hebben het nergens, ook niet bij Breitling, waar de jongen wel heel vriendelijk is.

We gaan weer naar huis en eten ’s avonds een hapje bij het lokale Strandvier. We voelen ons hier al helemaal thuis. It’s time to change hotels! Op naar Idro!

Ate Vegter, 11 augustus 2019

www.atevegter.wordpress.com/300
 

11/08/2019 08:59

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert