1498 Van Montdoré naar Luzern

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Het is een warm en langgerekt afscheid. Niemand heeft zin om weg te gaan. Konden we hier maar voor altijd blijven, zegt Piep. Zelfs de Volvo heeft er geen zin en weigert voor het eerst sinds november 2011 te starten. Ik pak de startkabels, waarvan ik er laatst bij het vervangen van een achterlichtje toevallig achter kwam dat ik ze inderdaad in de auto had liggen en niet op zolder en Martin zet de VW-bus ervoor. Hij loopt. Zorgvuldig manoeuvreer ik de combinatie het boerenhek uit.

Naar Luzern is een uur of vier rijden maar we zijn nog maar net op weg of Lief vraagt aan mij of ik het matje opgerold heb. Ik realiseer mij nu dat het matje nog in de schuur te drogen ligt. Zonder dat kunnen we echt niet verder en we rijden naar de eerste de beste Ikea voor een nieuw deurmatje – de eerste indruk is immer belangrijk – en drie hotdogs, zodat ook de lunch afgevinkt kan worden.

Inmiddels heb ik dan al € 77, 16 afgetikt bij het Zollamt West Basel, voordeliger dan bij de ANWB, waar ze 80 euro vragen, voor twee plakkertjes voor de Volvo en de caravan. Leve de Europese Unie! Onderweg halen we ook nog het Zwitserse leger in waarvan het een publiek geheim is dan het inderdaad niet erg snel is, hooguit hoffelijk en pauselijk, en ook verder verloopt alles voorspoedig en doemen de Zwitserse bergen op, die liefdevol omarmd worden door de wolken.

Soepel draaien we camping Vierwaldstättersee op, waar Jan en Ria en Joska ook stonden, we volgen hun route eventjes, maar daar moeten we minimaal twee nachten boeken en contant betalen in Zwitserse Franken. We wensen hen verder een gunstige zomer en ontdekken hoe klein onze draaicirkel nog altijd is. Even verderop ligt camping Lido, waar de ontvangst hartelijk en gastvrij is en we zelfs gratis met de bus naar het centrum mogen.

Kamperen kun je leren en behendig zet ik de caravan op de aangewezen plek, nu onmiddellijk met de deur aan de goede kant. Het sanitair is vlakbij en illustreert de Zwitserse properheid. Dan gaan we naar het strand aan de overkant van de weg en koelen af onder het toeziend oog van de schoonste bergen en de zon. 

’s Avonds gaan we, jawel, met de bus de stad in en genieten we van deze prachtige stad die zoveel schoonheid uitstraalt in haar liefdevolle omhelzing met het Vierwoudstedenmeer. We lopen wat door het centrum, wat eenzelfde sfeer heeft als Amsterdam op zondag en kiezen voor een van ’s lands specialiteiten, de kaasfondue. Het is lekker en de bediening is weliswaar beleefd, maar toch opdringerig. Gelukkig maar, want anders zou je zomaar komen staan te denken dat het overal beter is dan thuis, terwijl het tegendeel het geval is. We lopen nog even over de overdekte Kapelbrücke en dan weer terug naar de gezellige bushalte ins Stattsmitte. Bij thuiskomst is de nacht gevallen en de camping complet.

Ate Vegter, 9 augustus 2019

www.atevegter.wordpress.com/298
 

09/08/2019 09:13

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert