1497 De ontdekking van Besançon

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Niemand doet het, maar als je mij vraagt welke steden ook in de regen overeind blijven, we hebben het hier over de heetste en droogste zomer van deze eeuw, dan zou ik zeggen Groningen, Amsterdam en Besançon. 

Groningen vanwege haar gesproken taal die knauwt, maar ook lieflijk, zorgzaam en aanmoedigend klinkt: ‘Toe maar, mien jong, dou ’t maor!’ De echte Groningers horen al dat ik geen Grunnings spreek, maar ik heb de taal goed opgeslagen in mijn oren en vanaf het begin der tijden smaakt zij mij zoet als echte Groninger koek.

Amsterdam vanwege haar grachten waar het water bij regen zo mooi in opspettert en Besançon vanwege haar kleur. Zij draagt het licht als een bruid die zich haast naar het altaar en ondanks haar drukte is er altijd rust en schoonheid. En het lijkt wel of iedereen daar graag zijn steentje aan bijdraagt, zoals de uitbater van de draaimolen, die stilstaat maar toch heel zacht ongelofelijk mooie, nostalgische muziek laat horen. Ik word er bijna verdrietig van en weet dat juist daarom alle stoeltjes rondom bezet zijn.

We zien er in onze regenkleding wat potsierlijk uit, maar een zekere vastberadenheid kan ons niet worden ontzegd: we zullen winkelen. En ik weet niet wat het is maar ik geniet ervan hoe dit gezelschap zo mooi bij elkaar past, hoe harmonieus en zonder haast of getreuzel iedereen zijn gang gaat, de ander helpt en geniet van het samenzijn. 

De lunch is lekker, dat kunnen ze hier wel en de ober een hipster pur sang en wanneer hij aanbiedt een foto van ons te maken schiet ik nog snel een kiekje van hem, voor ik hem de telefoon geef. Hij lacht.

Daarna gaan we weer verder om uiteindelijk allemaal goed te slagen, ik koop een jasje van Levi’s en een trui van de NASA, Lief een nachthemd en een broek voor overdag, en Piep een zebratrui, een New York City broek, een schildersezeltje en nog veel meer mooie spullen. Ook Ines, Martin en Mare slagen goed, maar de privacyregelgeving staat mij niet toe daarover uit te weiden. De tas moet wachten tot Milaan.

Op de terugweg valt de laatste regen en zien we de eerste zon en zo komen we opgewekt en goedgehumeurd chez Adriaan en Thijmen die een fantastische maaltijd voor ons klaar hebben staan.

Bizou is heftig blij dat we er weer zijn en Piep laat vol trots haar aankopen zien en zo weten we weer wat vertedering is. De avond is mooi en smakelijk en goed, maar we voelen ook het naderende afscheid.

Dan, als alles al gezegd en gedaan is, ontstaat er plotseling een nieuwe stroming in het gesprek. Thijmen moet boeken voor zijn lijst kiezen. We nemen Lezen voor de lijst samen door. De ontdekking van de hemel, Turks Fruit, Een nagelaten bekentenis, Blokken, Knorrende Beesten, Bint, Lijmen/Het Been, Dagen van Gras, De belofte van Pisa, De kleine blonde dood, De Kroongetuige, De Aansprekers, De Aanslag, De Passievrucht, Het Achterhuis, Geheime Kamers, Kort Amerikaans. We praten er met zijn allen over. Een heerlijk slot van de avond.

Ate Vegter, 8 augustus 2019

Die stralende ogen:
www.atevegter.wordpress.com/297
 

08/08/2019 08:49

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert