Daar ben ik goed in: simpel weer ingewikkeld maken!

Door Theuntje gepubliceerd in Kronkels

In een oud ver verleden heb ik de volgende, op zelfkennis gebaseerde, gedachte eens spottend op papier gezet: ‘Alles is zo simpel, maar geen nood: ik zal het wel weer ingewikkeld maken!’
Onder ons gezegd en gezwegen: zó was Theunmans toen ten voeten uit.
Van de vier bekende en door Sigmund Freud gehanteerde karaktertypen was ik een schrijvende pietepeut met bijna autistische schrijftrekjes. Gelukkig voor mij, maar nog meer voor personen in mijn naaste leefomgeving, is het patroon in de loop van de jaren een beetje sleets geworden.
Gelukkig heb ik het zelf, door een langzaam toenemende vergeetachtigheid, ook een stuk gemakkelijker gekregen. Tot……, tot het moment dat ik door een bepaalde tekst of een citaat opeens weer eens word wakker geschud en zich in mijn brein nieuwe inzichten vormen die ik nog niet had (of heb) onderkend. In dit geval komt het door een geestverwarrend artikeltje van een columnschrijver.

Ik citeer hier één alinea, zonder dat dit afbreuk doet aan de gehele context van zijn artikel:
“Het schrijven van een wekelijkse column is minder gemakkelijk dan het wellicht lijkt.
Het vereist een zekere discipline, de beschikking over voldoende invalshoeken en een zekere taalvaardigheid. Al dan niet doorspekt met enige humor of cynisme. Hoewel dat laatste niet direct hoeft te betekenen dat lezers bedolven worden onder allerlei metaforen”.
Helder? Nee? Daar was ik al bang voor. Ik zal het proberen te verduidelijken.

Het schijnt, dat het woord ‘taalvaardigheid’ zich opeens in mijn geheugen heeft genesteld en dat ik een aantal keren heb getracht om dit begrip vanuit verschillende invalshoeken te bekijken.
Dat is niet eenvoudig als je op voorhand weet dat er Multi invalshoeken zijn.
Op derden of op velen onder u moge het de schijn wekken dat ik zo hier en daar bezig ben het wiel opnieuw uit te vinden, maar mij vallen opeens aspecten op, die ik tot nu toe slechts los van elkaar heb waargenomen. Zo vind ik dat de spreektaal, in vergelijking met de geschreven versie, meer mogelijkheden biedt, omdat men over meer registers kan beschikken om een en ander te verduidelijken, te onderbouwen of kracht bij te zetten. Daarbij moet je denken aan het timbre van de stem, de verschillende stembuigingen mét of zonder aangedikte accenten. Ook het laten vallen van een seconden durende stilte of andere non-verbale uitingen kunnen zo nodig argumenten ondersteunen of kracht bijzetten. Ervan uitgaande, dat je meestal dagelijks beschaafd en zorgvuldig articulerend communiceert, beschik je altijd nog over de luxe om slordig, platvloers of grof taalgebruik door een open taalraam te ventileren. Een vooral bij jongeren gebezigde gewoonte om iets ‘overduidelijk’ te willen maken is het gebaar, om met licht naar boven geheven armen ter hoogte van de oren krommende bewegingen met een vinger te maken, daarbij het aan de schrijftaal ontleende “quotation marks” nabootsend.
En, helder nu? Wat, nog niet? Nou jammer dan.

Ik ga gewoon verder. De schrijftaal vergt een heel andere discipline en meerdere invalshoeken.
Je mist, al lezende, de visuele ondersteunende elementen en die van de audio (geluid).
De tekst moet het hebben van een grammaticaal correct taalgebruik in niet te lange zinnen en vooral duidelijke en trefzekere woorden en omschrijvingen bevatten om een heldere, leesbare, begrijpbare column te bewerkstelligen voor de lezers. Wat zegt u, is deze zin te lang? O, sorry. Lees dan de volgende zin even, dat maakt het enigszins duidelijker. Hoop ik!
Men heeft daarnaast weinig ondersteunende hulpmiddelen en het is alleen al daarom, dat het menigeen, onder wie ik dus ook, niet is gegeven om zonder overbodig ballast een goede column te schrijven. Een poging mijnerzijds, om zo verzorgd mogelijk te willen schrijven kan voor velen als ‘bekakt’ taalgebruik worden ervaren en dan is er stront aan de schrijfknikker.
Om dit te verduidelijken, hoe verschillend er wordt geoordeeld, moge blijken uit de volgende afsluitende alinea.

Ooit heeft een plaatselijk weekblad een ingezonden beschouwend artikel geplaatst (noem het een zwakke poging om een column te willen schrijven). Ik weet niet of de schrijver heeft aangegeven het erg te vinden als de redactie het epistel zou redigeren, inkorten of te corrigeren.
Volgens mij is de inzending zonder ook maar één wijziging geplaatst, inclusief een mooie foto van de redactie die representatief is voor dit column. De bijgevoegde reactie van de hoofdredacteur was o.a.: ‘Ik ben onder de indruk van Uw taalgebruik’. Nou, dat kun je zowel positief als negatief opvatten.
Iemand anders reageerde met: ‘Ja, mooi artikel, na een paar zinnen te hebben gelezen en zonder naar de naam te hebben gekeken wist ik al dat jij het had geschreven; ik hoorde je bij wijze van spreken praten’.
Is dat bij mij nou ook zo? Ik bedoel; dat ik net zo lul als dat ik schrijf?
Excuus, maar veel platter kon het even niet.
Ach, alles is zo simpel. En geen nood: ik zal het wel weer ingewikkeld maken!
Gelukt toch? Hoop ik.

Theuntje, 2019.

 

06/08/2019 09:48

Reacties (8) 

1
06/08/2019 16:31
Een prachtig stuk, een echte columnist waardig.
Om goed te kunnen schrijven moet je over het algemeen een taal perfect beheersen, en daar schort het bij veel professionele schrijvers tegenwoordig aan. Eigenlijk moet je zelfs verschillende lagen van een taal beheersen, om een stemming en een boodschap over te brengen, of alleen maar om de lezer op de hak te kunnen nemen.
Trouwens, als je zo lult als je schrijft, zou ik best eens met jou in discussie willen gaan. Op een terrasje ergens waar gerookt mag worden.
;-)
1
06/08/2019 16:39
Helemaal waar!
Er is mij wel eens gezegd dat ik lul als Brugman, maar ik ken die vent niet eens!
Wat? Rook jij? Echt waar? Sigaren? Je meent het.
Met mij een discussie aangaan? Weet waar je aan begint want voor je het weet komt de rook uit je oren!
1
06/08/2019 17:00
Ja, ik rook, al bijna 60 jaar. En passant alle onheilsprofeten en betweters logenstraffend. De laatste 25 jaar cigarillo's. Hoesten doe ik alleen maar als ik verkouden ben. En er komt ook geen rook uit mijn oren, want in mijn hoofd is alles nog dicht.
Brugmans ken ik veel, maar die lul ik wel plat als het niet anders kan. Vaak slechts met twee of drie woorden ;-)
1
06/08/2019 19:59
1
06/08/2019 10:26
Als ik je zeg dat mijn laatste, toch al, kreupele hersencel weggevlucht is ... is dat dan een antwoord op je vraag aan het einde? '-)

Af en toe dacht ik; "Waar heeft hij het over?", maar dan kom ik woorden tegen die ik dus perfect snap zoals slordig, platvloers of grof taalgebruik en dan begrijp ik direct wat je bedoeld. En dan mag de rest gaan voor dagelijks beschaafd en zorgvuldig articulerend. Zijn zij ook weer gelukkig. ;-)
1
06/08/2019 10:41
Lezend vluchtgedrag? Ik kan mij dat best voorstellen als je zo'n kronkelartikel onder ogen krijgt. En ja, dan is simpel ineens niet meer zo simpel. Sorry, ik zal er de volgende keer rekening mee houden. ;-)
1
06/08/2019 11:08
Neuh hoeft niet ... heb bij de HEMA een setje nieuwe hersencellen gekocht en ze passen en doen het .... heb ik zomaar het idee ... ook best wel goed. Alleen bij de HEMA.
1
06/08/2019 11:23
Hihihihi.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert