1489 Ode aan de milieustraat

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

559f36973bec3b31c3e95ca2d40922d9_medium.

Het is nu dertien jaar geleden dat ik in Monnickendam kom wonen. Wanneer ik erop terugkijk is 2006 voor ons een buitengewoon fortuinlijk jaar. We kopen een huis, we trouwen en ik word teammanager. We verbouwen twee jaar lang. Dan wordt Piep geboren. Need I say, pardon, moet ik nog meer zeggen? We kunnen ons geluk niet op. 

Maar er is meer. We wonen in een buurtje waar allemaal lieve, aardige, leuke mensen wonen. Ja, wij zelf natuurlijk, maar ook om ons heen. Buren die in de loop der jaren goede vrienden zijn geworden, die mede ons bestaan dragen op de handen van de gewone dagelijkse dingen.

En er is nog meer. We verbouwen twee jaar zei ik, maar het houdt eigenlijk nooit op. Er is altijd wat. Er is altijd opnieuw iets wat veranderd of verbeterd kan worden. Een eigen huis is een Fortnite eiland zonder vijanden. Iedereen helpt elkaar. Het kan niet op, ik zei het al.

Een van de vanzelfsprekendheden van zo’n verbouwing is dat je enorm veel teringzooi produceert, grofvuil zeg maar. Wij hebben het geluk dat we vlakbij de gemeentewerf wonen. Ik vind het een openbaring want ik heb jarenlang op een flatje in Amsterdam gewoond en gooide nooit iets weg wat niet in een vuilniszak paste. En anders werd het opgehaald.

Hier en nu kunnen we alles brengen en als het tijdens de verbouwing wat veel wordt adviseert mijn schoonvader om een keer een taart mee te nemen. Kortom alles gaat goed en ook in de afgelopen jaren maak ik talloze ritjes naar de milieustraat, want zo heet dat nu plotseling, vaak op woensdag, samen met mijn schoonmoeder, voordat we de boodschappen doen en de kerkbladen.

Het zijn maar gewone, aardse rituelen, die het leven misschien niet bepalen, maar bijdragen aan de eenvoudige normale gang van zaken. Het zijn de dingen die nooit ophouden. Het zijn de dingen die nooit ophouden. Het zijn de dingen die nooit ophouden.

Vandaag is de laatste dag dat de milieustraat open is. Morgen is het 1 augustus. Lieve, stoere kerels zijn het die altijd precies weten wat waar naartoe moet. Aardige mannen met hart voor de zaak. Ik vind het altijd een uitje en ga er graag naartoe. Tot en met vandaag. Wat er nu geregeld is, is geen oplossing. Ik heb ook nog niemand gehoord die er blij mee is. Niemand. Iedereen wil het z’n troep hier in Monnickendam weg kunnen brengen. Je kan het niet bij de buren blijven dumpen. Ik hoop dat de gemeente als de sodemieter eieren voor haar geld kiest en nadenkt en praat met elkaar en met de burger over een nieuwe plek waar we ons grofvuil kunnen brengen. 

Ate Vegter, 31 juli 2019


Ambtenaar of bonvivant?
https://atevegter.wordpress.com/2016/04/08/1phone-6-plus-apple/

 

31/07/2019 09:02

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert