Mens ... ken uw plaats!

Door Candice gepubliceerd in Geschiedenis

Mens … ken uw plaats!

Het Hubble ultra deep field is slechts een miniem klein stukje van de zichtbare hemel uitvergroot door de Hubble ruimtetelescoop in 2004. Bijna ieder ellipsvormig puntje wat u hier ziet is dus een afzonderlijk sterrenstelsel met elk circa 100 miljard sterren.

Alleen de weinige exact ronde puntjes zijn sterren van onze eigen Melkweg die op de voorgrond staan.

In iedere willekeurige richting ziet men een heelal gevuld met miljarden sterrenstelsels.

Mensen, dat bent u en dat zijn grotendeels alle op doorgaans twee benen lopende ‘intelligente’ wezens die ondergebracht worden onder die term. Ik zei grotendeels, want zoals bekend acht ik niet ieder wezen dat die kwalificatie schijnt te mogen dragen ook daadwerkelijk menselijk genoeg om de term mens te mogen dragen, maar dat verder terzijde.

Mensen hebben de rare neiging om het idee te hebben belangrijk te zijn, wat voor te stellen en de baas te zijn over deze planeet en als het even kan over het hele Universum. En in (bijna) ieder mens vinden we wel karaktereigenschappen terug waarvan de meerderheid durft te beweren ze niet te bezitten, maar ze echter wel degelijk toch blijken te bezitten. Narcisme, arrogantie, jaloezie, eigenwijsheid, bezitterigheid, betweterigheid, onrust, egoïsme, egocentrisme, kwaadsprekerij, woede en u kunt er vast nog wel meer bedenken. En daar is niks mis mee, want u bent dus een mens en geen mens is perfect en nee ik vind mezelf ook niet perfect. Verre van zelfs en ik bezit op jaloezie na verder symptomen van alle andere door mij genoemde karaktereigenschappen. Maar toch leeft ergens in ons dus het idee dat we van wezenlijk belang zijn …. en wat we echt niet zijn. We stellen niks voor. Oordeelt u zelf maar wat onze plaats is in de hele geologische ontwikkeling van alles.

Mens … ken uw plaats:

Duizend maal kleiner dan een zandkorrel met een onvoorstelbare hoeveelheid massa en zwevend in iets wat we nooit zullen weten, maar wat er wel moet zijn en wat ik dus maar Mamma Universa ben gaan noemen en waarvan we helemaal geen voorstelling van kunnen maken qua omvang en over de structuur. Ons Universum ontstond uit een enorme explosie, waarvan de vele schokgolven nog steeds met een duizelingwekkende snelheid het ontstane Universum laten uitdijen. Van een duizendste van een zandkorrel in 13,7 miljard jaar tot een waarneembaar Universum van 94 miljard lichtjaar en met een totale diameter – inclusief het niet waarneembare – van circa 40 biljard lichtjaar.

De uitleg:

Waarneembaar Universum kent op dit moment een diameter van 94 miljard. Berekeningen hebben aangetoond dat het totale Universum echter minstens 400 keer groter moet zijn.

Op grond van waarnemingen met de Planck-satelliet heeft met kunnen afleiden dat de vorm van het heelal vlak is, d.w.z. dat de kromming van het heelal niet positief is, niet negatief, maar nul. Daarnaast is het heelal homogeen, dat wil zeggen dat het heelal er voor alle waarnemers hetzelfde uitziet, dus ongeacht waar ze zich bevinden, en isotroop, dat wil zeggen dat het heelal er voor een waarnemer in elke richting hetzelfde uitziet. Dit wordt het kosmologisch principe genoemd.

Uit de vlakheid van het heelal en het kosmologische principe volgt dat een waarnemer in een sterrenstelsel aan de rand van het voor ons waarneembare heelal ook een heelal ziet dat homogeen en isotroop is (zie afbeelding hierboven). Berekeningen op grond hiervan laten zien dat het totale heelal minstens 400 keer groter moet zijn dan het waarneembare heelal.

Het nog piepjonge Universum spuwde haar zo gigantische inhoud uit en overal ontstonden sterrenstelsel, zonnestelsels en ook zonnen met planeten. Op vele miljarden locaties in het Universum verschenen daardoor machtig mooie en gigantische structuren en ergens in dit Universum vormde zich na verloop van jaren – 9,1 miljard jaar – een zonnestelsel met een echt prachtige ster als Zon en met planeten zoals Mercurius, Venus, Mars, Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus en Pluto en …. tussen Venus en Mars in een planeet die zou uitgroeien tot een prachtig mooie planeet vol met water, bergen, groene bossen en met uiteindelijk ook bizarre wezens die zich nog moesten evolueren, want zoals ze er uitzagen dat kon echt niet, dat zag er niet uit. En uiteindelijk zouden ze na tig keren te zijn vervormd zich ontwikkelen tot wat we nu mensen noemen en onderstaand geval is dan wel een mens, maar is verre van representatief voor de mens.

Maar voor het zover was gingen er nog heel wat jaren …. enkele miljarden voorbij. Van het Hadeïcum tot het Subatlanticum wat volgde op het Subboreaal, wat de opvolger was van het Atlanticum, en met daarvoor het Boreaal en daarvoor het Preboreaal. Samen vormen deze vijf perioden het Holoceen, wat deel uitmaakt van het Kwartair en wat weer deel uitmaakt van het Cenozoïcum. En dat maakt weer deel uit van het Fanerozoïcum.

Geleend van Wikipedia, maar de kleuren verwijderd.

Het holoceen is dus vanaf 12.850 voor Christus tot anno 2019 en geen idee wanneer dat stopt, want dat gaat de mens denk ik niet meer meemaken en/of bepalen. Maar ook al zijn er veel oudere botten gevonden van de mensachtigen, we mogen stellen dat vanaf ongeveer 11.000 voor Christus de mens zoals we die nu kennen bestaat. Zo’n 6500 jaar voor Adam en Eva (maar dat heb ik al uitgelegd).

Maar het komt er dus op neer dat 4.542.989.000 jaren deze Aarde gevrijwaard was van die mensen. Dat wil dus zeggen dat wij, de mens slechts ongeveer 1/400.000ste deel van de tijdschaal uitmaken. En van de Universele tijdschaal 1/1.250.000ste deel. En meer niet!

En als u dat in verhoudingen wilt zien dan kan dat.

De afstand tot de maan is soms 400.000 km. Neem die afstand als geologische tijdschaal en dan begint die op Aarde en dan is dat pijltje 400.000 km en dus waar de mens haar intrede deed op Aarde.

En Universeel is het van de Aarde tot Saturnus. Dat kleine stipje wat u ziet is de Aarde en dus als u de tijdspanne van de mens wilt weten in het hele Universum dan moet u dus naar Saturnus reizen en die afstand die u dan aflegt is het percentage dat de huidige mens deel uitmaakt van het Universum.

Maar gedurende die 4.542.989.000 jaar op Aarde ontstond de Aarde zoals wij die nu kennen, met de bergketens, de werelddelen, de oceanen en zeeën, de bossen, de flora en fauna. Alles zonder dat wij daar ook maar enige invloed op konden uitoefenen, puur doordat wij nog niet echt meespeelden. IJstijden, Sauriërs, komeetinslagen, Mammoets en Sabeltandtijgers en dit prachtige dier … allemaal voor wij de boel kwamen verneuken!

De Simbakubwa kutokaafrika. Vier meter en 1500 kilo zwaar en het grootste vleesetende zoogdier ooit ontdekt. Het had enorme voortanden en het was een grote angst voor olifanten en nijlpaarden. Met zijn hoektanden kon hij het vlees verscheuren en met zijn ijzersterke kiezen en kaken kon hij met gemak de dikste botten breken!

Gedurende de 9,1 miljard jaar voor deze prachtige planeet ontstond maakte het Universum ook een ontwikkeling door en groeide het dus uit tot ongekende proporties met miljarden sterrenstelsels met triljarden sterren, met prachtige nevels, gigantische structuren en met een uitdijing waar je helemaal niet goed meer van wordt. Nogmaals … 94 miljard lichtjaar waarneembaar Universum en zoals nu dus bekend 40 biljard lichtjaar als we ook het niet waarneembare meerekenen.

94.000.000.000 x 9.500.000.000.000 = 893.000.000.000.000.000.000.000 km

40.000.000.000.000 x 9.500.000.000.000 = 380.000.000.000.000.000.000.000.000 km

De ‘moderne’ mens begon al spoedig met het bestuderen van het Universum, maar had nog wel een groot aantal eeuwen (hou het gemakshalve maar op zo 'n 20) nodig alvorens ze dat Universum behoorlijk in kaart wist te brengen. Deze mens slaagde er in om in die 20 eeuwen heel wat dierensoorten uit te roeien en kreeg het daarnaast voor elkaar om te groeien tot nu 7.720.679.800 met de wetenschap dat er in 1900 slechts 1,6 miljard mensen leefden en dus 119 jaar later 7,7 miljard. Daarnaast wist de mens ook te bewerkstelligen dat die 20 eeuwen doordrenkt waren met vervolgingen, oorlogen, genocides en met het slopen van het tropisch regenwoud en tig andere grote bossen. En als laatste ‘prestatie’ slaagde deze mens er in om wereldwijd het milieu onherstelbare schade toe te brengen. Maar de mens heeft ook goede dingen gedaan (ik kan het echt niet laten ….. ) zoals het ontstaan van het land Israël en het ontstaan van Canny. ;-)

(kom op zeg, dat moet kunnen)

Twintig eeuwen had de dus mens nodig om een mooi duidelijk beeld van het waarneembare Universum te construeren en 50 jaar geleden in 1969 slaagde de mens er voor het eerst in om voet te zetten op een ander hemellichaam, de maan. Absoluut een prachtige prestatie.

 

 

 

 

Vijftig jaar later wordt er serieus gesproken over een Mars missie en bevinden ruimtesondes zich in de interstellaire ruimte. De mens ontwikkelde zichzelf best snel, want ga maar eens even terug in de tijd.

Het is nu 2019 en 116 jaar terug in december 1903 werd er voor de allereerste keer een gemotoriseerde vlucht met een vliegtuig gemaakt. Afstand 37 meter, tijd 12 seconden. Leonardo da Vinci maakte destijds in de 15e eeuw de eerste schetsen voor een vliegtuig.

Het is nu 2019 en 150 jaar geleden in 1869 had je in de VS nog grote Indianenoorlogen en moesten bekende gunfighters/marshals en outlaws als Billy the Kid, Doc Holliday, Johnny Ringo en Wyatt Earp nog ‘doorbreken’. De slag om Little Big Horn vond plaats in 1876.

Het is nu 2019 en 204 jaar geleden in juni 1815 werd bij Waterloo Napoleon Bonaparte verslagen.

Maar hoe snel de mens zich ook ontwikkeld … op de geologische tijdschaal stelt het helemaal niks voor. Zijn we – als we het 'groots' willen zien – niets meer dan een minuscule voetnoot en meer niet. We leven pas 11.000 jaar op een planeet die 4.543.000.000 jaar oud is in een Universum wat 13, 7 miljard jaar oud is en wij … gemiddeld zo’n 1,80 bij 75 kg ... waarvan er 7,7 miljard bestaan en die Universeel nog niet eens als zandkorrel gezien kunnen worden beschouwen onszelf als zijnde de absolute baas van ‘onze’ planeet, ‘ons’ zonnestelsel, ‘ons’ sterrenstelsel en ‘ons’ Universum.

Mens ... ken uw plaats:

We gaan naar Mars,

we gaan weer naar de Maan,

we gaan ‘ons’ klimaat redden,

we gaan de vluchtelingencrisis stoppen,

we gaan het Universum verkennen,

we gaan … de mens wil alles,

maar de mens is maar een mens en stelt niks voor.

U stelt niks voor, ik stel niks voor, wij stellen niks voor, zij stellen niks voor en geen van ons stelt ook maar iets voor … het wordt tijd dat we dat eens gaan inzien. Over iets van 2 miljard jaar kan er op deze planeet geen menselijk en dierlijk leven meer mogelijk zijn … gesteld dat er dan nog wel zoiets als mensheid bestaat dan vormt dat op dat moment nog altijd niets meer dan een hele kleine voetnoot in de geologie en ontwikkeling van het Universum.

Mens… ken uw plaats!

*Candice*

Note: Het kan zijn dat u het maar bespottelijk vind dat ik maar liefst drie foto's van mezelf laat zien, maar helaas ... ik schijn ook een mens te zijn en dus is het artikel ook op mij van toepassing en u had het vast niet leuk gevonden als ik foto's van u zou hebben geplaatst. ;-)

28/07/2019 15:35

Reacties (4) 

1
29/07/2019 01:00
Heel goed artikel. De mens neemt zichzelf inderdaad veel te serieus. Ik ben zeer geïnteresseerd in ruimtevaart en ben het helemaal met je eens. De mens stelt op een schaal in de tijd helemaal niets voor. Op een klok van 12 uur leven wij net 1 seconde op aarde. En we denken de heleboel wel te kunnen regelen. Zelfs op aarde kunnen wij niets.

Tweederde van de aarde bestaat uit water. Daar kunnen wij alleen met rustig weer op varen. Maar wat zich enkele kilometers onder de zee afspeelt daar kunnen we helemaal niets mee. We kunnen wel veel rommel maken en afval produceren. Op het lan...
29/07/2019 06:20
Merci.

Oh ruimtevaart vind ik op zich wel mooi maar minder boeiend, ben veel meer geïnteresseerd in de afstanden en hemellichamen die zo ver weg liggen dat het bijna niet voor te stellen valt. Daar schrijf ik ook veel meer over en dan op mijn andere account.

Hele mooie toevoeging van je.

Tenzij we door een grote asteroïde worden geraakt, dan sterft ook het leven in de oceanen uit. Dan is het gewoon exit al het leven. En onze Aarde zal hoe dan ook over 2 miljard jaar worden opgeslokt door de Zon, dat staat vast.
1
28/07/2019 17:35
Je schept er kennelijk genoegen in om ons allemaal steeds weer te laten zien wat voor onbenullige stofjes wij mensen zijn. Daar ben ik overigens al lang van overtuigd. Maar 8 miljard stofjes leveren ook een aardige bult milieuonvriendelijke vervuiling op.
Hoeveel zouden er elke keer in een volle stofzuiger zitten?
P.S. Op die laatste foto lijk je wel op Mona Lisa ;-)
1
28/07/2019 17:39
Ach, soms kom je hier en daar dingen tegen waarin mensen zich weer eens heel erg veel schijnen te vinden en in dit artikel had ik al tijden zin, maar kwam maar niet op een begin.a dat levert samen heel wat vervuiling op.

Hm ... Mona Lisa. ;-)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert