1481 De natuur is mooi, maar

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

We kregen zondag van ons bezoek niet alleen een doos boeken, maar ook een fles wijn en een bos bloemen, want zo gaat dat. De bloemen staan op tafel, het is wat je noemt een veldboeket, maar ik weet zeker dat het een boeket is uit eigen tuin. Uit hun tuin, en die doet niet onder voor de onze, in tegendeel, het is een tuin waar onze tuin ruimschoots het hoofd voor buigt, voor zover dat gebruikelijk is tussen tuinen. 

Het is een opmerkelijke gewoonte, zo’n bloemetje. Eerst gooien we de boel plat om ergens een huis neer te zetten en dan zetten we midden in het gebouwde huis, op de mooiste plek een bloemetje neer uit wat er nog van de natuur over is. Wij verweren ons tegen de natuur en koesteren haar.

Gerrit Komrij zei het al: de natuur is mooi, maar ze komt er bij mij niet in. Aan de andere kant was hij heel toelaterig ten opzichte van boeken. Ook boeken die hij met zijn scherpe pen de grond in kritiseerde mochten naar binnen. Ach ja, hij is niet meer. Dat is ook de natuur. We zijn zomaar weg en verdwenen.

Mijn moeder zei het al, wanneer er weer eens iemand overleden was: we zijn mensen van de dag, en dan keek ze nog maar eens in de spiegel en zuchtte en kamde haar dunne haar met lange halen. Maar het kan ook mijn vader geweest zijn: ja jongen, we zijn mensen van de dag, terwijl hij opkeek van zijn cryptogram. Zeven letters, daar mag je naar raden, zei hij dan, met een glimlach overgaand naar de gewone dingen van de dag.

Ik haal die twee wel meer door elkaar de laatste tijd. Ze zijn al een tijdje dood nu, maar het is net of ze steeds meer tot één entiteit samenvloeien, ken je dat? Daar zouden ze zelf misschien nogal van opgekeken hebben, al moet je de liefde nooit onderschatten, maar in mijn hoofd gebeurt het nu allemaal moeiteloos. 

 

Afijn, het is een mooi boeket en de natuur heeft wel meer rare streken en altijd het laatste woord. Wij noemen het woekerend onkruid, maar het is de kracht van het onuitroeibare leven, dat zich zelfs in bermen en tussen stenen omhoog werkt naar het licht van de zon. Doe rustig aan de komende dagen.

Ate Vegter, 23 juli 2019

Op de fiets:
www.atevegter.wordpress.com/281

23/07/2019 06:13

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert