De konijnen koningin, fake nieuws uit 1726, de vrouw die konijnen baarde

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                  16155968-7256019-image-m-45_156335667089

                                               George I

President van Amerika, Donald Trump noemt onwelwillende berichten over zijn persoon vaker wel dan niet, 'fake news'. De werkelijkheid gebiedt dat er ook werkelijk veel 'gemaakt nieuws' op sociale media verschijnt. Het is geen nieuw verschijnsel, zeker niet in de Amerikaanse politiek. Richard Nixon, de 37ste president van Amerika, is daar een goed voorbeeld van. Hij won de verkiezingen van 1968 door Hubert Humphrey te verslaan.

Tijdens een campagnevergadering met Nixon's team, stelde zijn campagne leider voor om een gerucht te verspreiden over de tegen kandidaat Humphrey. Het gerucht luidde dat zijn tegenstander sexueel contact gehad zou hebben met een koe. 'Dat is belachelijk,' vond Richard Nixon, die later de geschiedenis in zou gaan als 'tricky Dicky', 'je kunt veel zeggen,' meende hij, 'maar dat zou hij nooit doen!' 'Dat weet ik en iedereen aan deze tafel weet dat,' antwoordde zijn manager, 'maar ik wil het hem zien ontkennen in het openbaar, want waar rook is ..is vuur.'

Er is niets nieuws onder de zon, toen niet, heel veel eeuwen geleden niet en nu niet.

                                 images?q=tbn:ANd9GcSvAeW-2XNAw2zYghYF8Tc

Mary Toft ( 1701-1763), was een Engelse boerenvrouw uit Godalming, Surrey, die in 1726 het onderwerp werd van een aanzienlijke controverse toen ze artsen liet geloven dat ze het leven had geschonken aan konijnen. Zij werkte in bittere armoede op het land en bedacht een manier om haar lot te verbeteren.

In 1726 werd Toft zwanger, maar kreeg een miskraam. Daarna beweerde zij dat ze verschillende delen van dieren had gebaard en dat leidde tot de komst van John Howard, een plaatselijke chirurg, die de zaak onderzocht. Hij verzamelde verschillende stukken dierlijk vlees en bracht naar behoren andere prominente artsen op de hoogte, die de zaak onder de aandacht brachten van Nathaniel St. André, chirurg aan het koninklijk paleis van koning George I.

John Howard hielp drie poten van een kat, een poot van een konijn en drie stukken van een paling geboren te worden, volgens pamfletten die op dat moment wijd verspreid waren.

Op een andere dag kort daarna zou ze tevens negen dode konijnen hebben gebaard.

In de ban van wat een bovennatuurlijke gebeurtenis leek, schreef Howard aan de meest gerespecteerde artsen en wetenschappers van Engeland, waaronder de secretaris van koning George I.

Aanvankelijk wees Howard de gedachte af dat Toft dieren delen had gebaard, maar de volgende dag ging hij, ondanks zijn bedenkingen, naar haar toe.. Toen Mary opnieuw aan het bevallen was en meer dierlijke delen leken te verschijnen, keerde Howard terug om zijn onderzoek voort te zetten. Volgens een verslag van 9 november beviel zij de volgende dagen van "drie poten van een gestreepte kat en een konijnen poot: tevens van dierlijke ingewanden waaronder drie stukken van een ruggegraad van een paling ...

                          16155950-7256019-image-m-59_156335677854

Naarmate het verhaal meer bekend werd, ging Henry Davenant, een lid van het hof van koning George I, op 4 november zelf kijken wat er aan de hand was. Hij onderzocht de monsters die Howard had verzameld en keerde terug naar Londen, ogenschijnlijk overtuigd. Sommige brieven die hij aan Davenant had geschreven om hem op de hoogte te stellen van enige voortgang in de zaak kwamen onder de aandacht van Nathaniel St. André, sinds 1723 een Zwitserse chirurg in dienst van het koninklijk huis.St. André zou uiteindelijk de inhoud van een van deze brieven in zijn pamflet beschrijven, 'Een korte beschrijving van een buitengewone bevalling van rabbets (konijnen oude spelling)' (1727):

Halverwege november was de Britse koninklijke familie zo geïnteresseerd in het verhaal dat ze St. André en Samuel Molyneux, secretaris van de Prins van Wales, stuurden om te onderzoeken. Blijkbaar werden ze niet teleurgesteld; Toen ze op 15 november aankwamen, werden ze meegenomen door Howard om Toft te zien, die binnen enkele uren de romp van een konijn afleverde.

Het verhaal van St. André geeft details over zijn onderzoek van het konijn. Om te controleren of het konijn had geademd, plaatste hij een stuk van zijn long in water om te zien of het zou drijven - wat het deed. St. André voerde vervolgens een medisch onderzoek uit op Toft en concludeerde dat de konijnen in haar eileiders waren ontstaan.

In de afwezigheid van de arts leverde Toft later die dag naar verluidt de romp af van een ander konijn, dat de twee ook onderzochten. Ze kwamen die avond terug om Toft weer te zien daar zij aan gewelddadige weeën scheen te lijden. Er volgde nog een medisch onderzoek en dat leverde wat konijnenhuid op, enkele minuten later gevolgd door het hoofd van een konijn. Beide mannen inspecteerden de stukken vlees, erop wijzend dat sommige op de lichaamsdelen van een kat leken.

                                 16155950-7256019-image-m-59_156335677854

Gefascineerd stuurde de koning zijn persoonlijke chirurg Cyriacus Ahlers naar Guildford. Ahlers arriveerde op 20 november en merkte dat Toft geen tekenen van zwangerschap vertoonde. Hij vermoedde al dat de affaire naar bedrog rook en merkte op dat Toft op haar knieën en dijen leek te drukken, alsof ze wilde voorkomen dat iets naar beneden zou vallen. Hij vond Howard's gedrag net zo achterdochtig, omdat die hem niet zou laten helpen de konijnen geboren te laten worden.

Overtuigd dat er bedrog in het spel was, loog hij, hij vertelde de betrokkenen dat hij het verhaal van Toft geloofde, voordat hij zijn excuses maakte en terugkeerde naar Londen, waarbij hij exemplaren van de konijnendelen meenam. Bij nadere bestudering in Londen vond hij naar verluidt het bewijs dat ze waren gesneden met een door mensen gemaakt instrument en merkten stukjes stro en graan op in hun ingewanden.

                       16155970-7256019-image-a-72_156335726262

Op 21 november rapporteerde Ahlers zijn bevindingen aan de koning en later aan "meerdere personen van importantie en onderscheiding".  Howard schreef de volgende dag aan Ahlers en vroeg om de teruggave van de meegenomen monsters. Ahlers 'wantrouwen begon zowel Howard als St. André, en blijkbaar de koning, ongerust te maken, want twee dagen later werden St. André en een collega teruggeroepen naar Guildford.

Bij hun aankomst ontmoetten ze Howard, die tegen St. André zei dat Toft nog twee konijnen had gebaard.

St. André kreeg nu van de koning opdracht om terug te reizen naar Guildford en Toft naar Londen te brengen, zodat nader onderzoek kon worden uitgevoerd. Hij werd vergezeld door Richard Manningham, een bekende verloskundige die was geridderd in 1721, en de tweede zoon van Thomas Manningham, bisschop van Chichester.

Hij onderzocht Toft en vond de rechterkant van haar buik iets groter. Manningham hielp met het bevallen van wat hij dacht dat het een varkensblaas was - hoewel St. André en Howard het niet eens waren met zijn identificatie - werden zij achterdochtig omdat het naar urine rook. Desalniettemin kwamen de betrokkenen overeen om in het openbaar niets te zeggen en bij hun terugkeer naar Londen op 29 november werd Toft ondergebracht in Lacey's Bagnio, in Leicester Fields.

Het gebeuren kreeg nu nationale aandacht en verscheen in de landelijke pers.
16155958-7256019-image-a-51_156335672211

Onder strenge controle van St. André werd Toft bestudeerd door een aantal vooraanstaande artsen en chirurgen, waaronder John Maubray. In 'The Female Physician' had Maubray voorgesteld dat vrouwen het leven konden geven aan een wezen dat hij een sooterkin noemde. Hij was een voorstander van moederlijke indruk, een wijdverspreide overtuiging dat conceptie en zwangerschap kunnen worden beïnvloed door wat de moeder droomde of zag en waarschuwde zwangere vrouwen dat te grote vertrouwdheid met huisdieren ertoe kon leiden dat hun kinderen op die huisdieren zouden gaan lijken. Hij was naar verluidt verheugd met Toft, blij dat haar zaak zijn theorieën leek te bevestigen, maar collega James Douglas, een zeer gerepecteerde arts, zowel als Manningham, namen aan dat de affaire een grap was en ondanks de herhaalde uitnodigingen van St. André hielden zij afstand.

Douglas was een van de meest gerespecteerde anatomen van het land , terwijl St. André vaak werd beschouwd als lid van het hof.  Douglas dacht dat een vrouw die een konijn baarde net zo waarschijnlijk was als een konijn dat een kind baarde, maar ondanks zijn scepticisme ging hij uiteindelijk naar haar toe. Toen Manningham hem op de hoogte bracht van de verdachte varkensblaas, en nadat hij Toft had onderzocht, weigerde hij St. André over deze zaak te informeren, hij vond dat diens meningen al lang niet meer objectief te noemen waren.

                     images?q=tbn:ANd9GcR25xQpBBbxbJUB9FD3kR1

Bekentenis

Het bedrog werd ontdekt op 4 december. Thomas Onslow, 2de Baron Onslow, was zijn eigen onderzoek begonnen en ontdekte dat de man van Toft, Joshua, de afgelopen maand veel jonge konijnen had gekocht. Ervan overtuigd dat hij genoeg bewijs had om verder te gaan,schreef hij in een brief aan arts Sir Hans Sloane dat de affaire "Engeland zeer verontrustte" en dat hij binnenkort zijn bevindingen zou publiceren. Diezelfde dag bekende Thomas Howard, een loopjongen van de bagnio, aan een rechter, Sir Thomas Clarges, dat hij was omgekocht door Tofts schoonzuster, Margaret, om een ​​konijn de kamer van Toft binnen te smokkelen. T

Manningham onderzocht Toft en samen met collega artsen begonnen zij Toft onder druk te zetten. Zij onderzochten haar en ondervroegen haar dan 3 a 4 uur lang. Na enkele dagen hiervan dreigde Manningham een ​​pijnlijke operatie op haar uit te voeren om vast te stellen of haar voortplantings organen verschilden van die van andere vrouwen, en op 7 december biechtte Toft in de aanwezigheid van Manningham, Douglas, John Montagu en Frederick Calvert eindelijk op.

Na haar miskraam en terwijl haar baarmoederhals dat toestond, had een medeplichtige in haar baarmoeder de klauwen en het lichaam van een kat en het hoofd van een konijn ingevoegd. Ze hadden ook een verhaal verzonnen waarin Toft beweerde dat ze tijdens haar zwangerschap en tijdens het werken in een veld was geschrokken van een konijn en sindsdien geobsedeerd was door konijnen. Toen de aandacht gevestigd was op de buitengewone 'geboorten' bleef de medeplichtige haar voorzien van bizarre dier delen die in haar 'geplaatst' werden.

                       

               images?q=tbn:ANd9GcQPGOCBcLZM4yu4NjB3s86

 

Manningham schreef later in een rapport dat het een wonder was dat zij niet aan ernstige infectieziekten was overleden, gezien het feit dat zij dode dier delen ingebracht had.

Haar enige verweer was dat 'zij een erbarmelijk leven leidde en dat een zigeunerin haar het idee had gegeven om beroemd te worden en nooit meer iets te kort te komen....'

 

The British Journal meldde dat ze op 7 januari 1727 verscheen bij de Courts of Quarter Sessions in Westminster, beschuldigd van "afschuwelijke misleiding en bedrog". Ja als de koning ook nog betrokken is en vooraanstaande medici, enkele van hen edellieden, dan worden zulke zaken niet als een uit de hand gelopen grap gezien en zo verdween de konijnen koningin achter de tralies.

                          16155950-7256019-image-m-59_156335677854


   Fake news is van alle tijden, het is dankbare vulling voor sociaal media en voor wat men wil geloven. Daarnaast leidt de mens aan een haast schier onuitputtelijk sensatiedrang.  Wat bezielt mensen om dode dieren in te brengen en met volslagen nonsense verhalen naar buiten te komen?

Mary Toft kon niet meer terug toen haar verhaal bekendheid(te veel) kreeg en de aandacht van de koning trok, dat had zij niet voorzien. Zij wilde gewoon een hard bestaan op het land ontvluchten.

San Daniel 2019

Bronnen:

22/07/2019 13:04

Reacties (7) 

2
22/07/2019 22:08
Een bizar verhaal, die moet een flinke steek los gehad hebben. Het teveel aan aandacht gooide roet in het eten. Vraag me af wat ze had willen bereiken; een betaalde attractie op kermis of markt?
2
23/07/2019 00:01
Of ontvangen worden in het koninklijk paleis?
Het zegt wel iets over de tijd van toen, maar ook over bepaalde wetenschappers in het algemeen en de eeuwig naar sensatie hunkerende massa's.
Fakenews is toch tegenwoordig ook nog geweldig populair? Er wordt in elk geval veel geld mee verdiend.
2
23/07/2019 03:25
Je vraagt je het idd af.. bekendheid, geld? Zij werd zomaar een persoon die in de aandacht stond en zij had tot dan toe een armzalig leven gehad... een heel vreemd verhaal dat denk ik een wending nam die zij niet voorzien had.
1
22/07/2019 19:48
Wat een verhaal... Graag gelezen!
22/07/2019 21:05
Gracias amigo
1
22/07/2019 18:08
Bizar verhaal. Mensen zijn tot veel dingen in staat, maar dit is wel heel apart.
Eigenlijk had ze op de brandstapel moeten eindigen, maar die tijd was net voorbij.
1
22/07/2019 18:14
Mary Toft moet zo gek als een deur geweest zijn
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert