Zijn wij de juiste richting van verwondering soms even kwijt?

Door Theuntje gepubliceerd in Met een knipoog

8af05710a5bd4d87b2c5e02acbd15be8_medium.

Ja! Ik zeg volmondig, JA.
Of het vroeger ook zo erg gesteld was met de wereld? Hoe ik dat bedoel?
Nou ik bedoel daarmee, al die ellende van tegenwoordig. Mensenmassa’s die allemaal vluchten, al die oorlogen, de toenemende milieuvervuiling en zo, het lijkt ook nooit op te houden.
Klopt, het houdt ook nooit op, want er komt niet zo snel een oplossing. En als er al iets is opgelost dan duikt er ergens anders wel weer een nieuw probleem op. Maar daar moet u nog geen echte zorgen over maken, u mag nog volop genieten van het leven. Daar hebt u de leeftijd nog voor, toch?
 
Maar om op het vorige terug te komen: Vroeger was het nog niet zo erg gesteld met de wereld, hoor ik vaak zeggen. Maar is dat wel zo?
Deze Opa heeft zelfs nog meegemaakt dat de boeren hier nog met paard en wagen hun werk deden. Het klinkt nu misschien een beetje romantisch, maar het was toen ook best hard werken hoor, voor de boer en iedere andere arbeider. Vooral in de contreien waar ik geboren ben waren heel veel keuterboertjes. Ondanks dat had je toen het idee dat je toch ergens de tijd (nog) zelf in de hand had. Tegenwoordig lijkt het allemaal zo gehaast, en ben je bijna verplicht zoveel mogelijk tijd te besteden aan onzinnige ‘zaken’, zoals bijvoorbeeld aan al die mediadingen. Maar ja, je moet wel bij blijven (?).
Ach, vroeger was het natuurlijk ook geen pais en vree. Maar toen, behalve de 2e wereldoorlog natuurlijk, gebeurde de ellende vaak ergens anders, ver van je bed. Je las het hooguit in de krant of hoorde het op de radio. En nu, nu word je er mee overstelpt via allerlei media, en lijkt het dat er alleen nog maar ellende bestaat.
Oorlogen op allerlei gebied: economische -, media-, cyberoorlogen en over niet al te lange tijd misschien wel oorlogen over de ontdooiende Noordpool en de ruimteoorlog. Het klinkt misschien een beetje overdreven maar het zou zomaar kunnen.

Wat ik al vertelde was, dat ik de laatste paard en wagens dagelijks heb zien gebruiken.
Maar langzamerhand begonnen de mensen steeds meer te verdienen en binnen zo’n 50 jaar had bijna iedereen een auto en een televisie. Tegenwoordig gaat iedereen maar vliegen naar de gekste oorden en uithoeken van de wereld. Het meer word bij de mens nooit minder!
Neem nou Schiphol, daar is het nog nooit zo druk geweest. Soms vraag ik me weleens af, wat een westerling te zoeken heeft in de vaak onmogelijkste binnenlanden van Zuid-Amerika of Afrika.
Pure nieuwsgierigheid? Opschepperij? Kijk eens waar ik geweest ben!

Misschien heb ik wel ongelijk, maar het brengt wel enorm veel milieuvervuiling met zich mee en dat is een ramp. Maar ja, hoe los je dat op? Door dat soort dingen gewoon minder te doen?
Is dat voldoende, minder vliegen?
We hebben nu internet en je kunt met Planet Earth bijna overal wel een kijkje nemen.
Het kost je geen cent en je bespaart tijd, geld en moeite. O ja, en je spaart het milieu.
Maar de werkelijkheid is toch echt anders.
Want als je niet naar het buitenland gaat ervaar je de wind niet, de warmte voel je niet en je ervaart ‘de cultuur’ niet. Maar dat stukje dat ontbreekt, daar kunnen we onze fantasie toch op los laten?
Al die tijd die we aan reizen spenderen om onze nieuwsgierigheid te bevredigen zouden we ook hier aan meer nuttige zaken kunnen besteden! Hoe ik dat bedoel?

Nou misschien is het helemaal niet verkeerd als we ons meer gaan verwonderen over wat we om ons heen zien en ervaren. Dat we ons bewust worden van wat er in onze directe omgeving nog aan moois te zien is. Dat is zoveel, en we staan er niet meer bij stil. De mensen moeten zich verwonderen over de natuur om zich heen. Over de vogels, waar die mee bezig zijn. De insecten, de bloemen en planten, over ons en het leven zelf. Misschien moeten we ons iets minder hautain verwonderen over inheemse volkeren en gebruiken. Ons meer verwonderen over onze eigen idiote gedrag en dat bijstellen. Dat is waar we ons meer over moeten gaan verwonderen!
Laten we wat meer zelfreflectie toepassen. Kijken waarom we doen wat we doen, en ons daar over verwonderen en van leren. Vooral dat laatste: LEREN! U hoeft zich daar nog niet echt druk over te maken, maar laat u niet meesleuren in dat wat de massa meent te moeten doen. Als je jezelf blijft verwonderen over al het leven, valt er nog zo eindeloos veel te genieten. Heel, heel misschien zijn wij, dat rijke deel van de mensheid dat alles kan en meent te mogen, onbewust weleens een beetje bang voor ons schijnbaar onbeperkte uit de hand gelopen mogelijkheden. Kan toch?
Is dat wellicht de reden waarom wij primitieve volkeren bezoeken om het echte leven onbewust weer eens te aanschouwen? Is het een vorm van oer-nostalgie, een gedeeltelijk hunkerende blik op ons eigen verre verleden? Zegt u het maar.

Maar het komt vast wel (een keer) goed. Het leven biedt zoveel om je over te verwonderen, alleen zijn we de juiste richting van die blik van verwondering soms even kwijt. 
Verwondering schept ruimte voor respect, bewondering, inzicht en andere positieve gevoelens en doet haat, afgunst, ontevredenheid en tal van andere negatieve gevoelens smelten, als sneeuw voor de zon. En wie weet werpt verwondering licht en klaarheid over de weg die ieder mens heeft te gaan.
Dus, positief blijven en er aan (blijven) werken.

Theuntje, 2019.

20/07/2019 21:17

Reacties (10) 

1
23/07/2019 12:14
Wij doen wat we doen, leven ons leven met al zijn ups en downs en gaan op vakantie, ook naar verre landen maar niet om te zeggen daar en daar ben ik geweest. Het zou voor velen niet verkeerd zijn om eens een kijkje te nemen in andere landen om zich te realiseren dat we het zo slecht nog niet hebben. Wat verwondering aangaat ook daar valt het een en ander over te zeggen , het gaat zo als het gaat. Het hele wereldgebeuren draait om macht en geld en niet alleen het wereldgebeuren, kijk maar om je heen dan zie je genoeg.
23/07/2019 12:55
Hier kan ik mij wel in vinden.
1
21/07/2019 17:14
Verwondering werkt misschien bij jou zo, maar bij mij gaat het anders. Het kan bij mij wel degelijk haat en negatieve gevoelens oproepen. Gelukkig voel ik veel liever verwondering bij zaken als de natuur en het universum. Dan komt automatisch de aandrang op om te willen weten hoe dat allemaal werkt.

Gelukkig heb ik bagage genoeg om me dan niet te hoeven wenden tot spirituele fastfood, illusies van "leven in het moment" of good old fashioned religion. Maar ik ga ook niet automatisch richting respect en bewondering.

Misschien heeft mijn verwondering wel veel meer ric...
21/07/2019 17:24
Hmmmm, toch wel een wijze les!
1
21/07/2019 08:49
De juiste richting opkijken om je te kunnen verwonderen is een levenskunst. Goede raad geef je om positief te blijven en aan er aan te werken. Mooi geschreven.
1
21/07/2019 08:51
Klopt. En gezien de reacties heeft deze 'medaille' dus ook twee kanten.
2
20/07/2019 23:08
Wel heel goed geschreven, maar soms deel je elkaars mening niet helemaal.

Persoonlijk - ik ga het kort houden - zie ik maar één probleem wat alle problemen blijft veroorzaken en dan kunnen we met nog zoveel akkoorden en vredesinitiatieven en plannen voor een betere Wereld komen .... maar zolang de overbevolking nog steeds niet de volle aandacht krijgt die het hoort te krijgen vanuit alle landen op deze aardbol, zal elk probleem altijd terug blijven keren. Oorlog, terreur, honger, armoede, milieuproblematiek en dus ook vluchtelingenstromen en eigenlijk alles wat ik nu vergeet te ...
1
21/07/2019 00:01
Ook dat klopt helemaal.
2
20/07/2019 22:24
"Verwondering schept ruimte voor respect, bewondering, inzicht en andere positieve gevoelens en doet haat, afgunst, ontevredenheid en tal van andere negatieve gevoelens smelten, als sneeuw voor de zon."
Nee, Theuntje. Als je realistisch bent en met open ogen kijkt, en alles wat je ziet in de juiste, ook locale, context plaatst, ontkom je niet aan kritiek, walging en soms woede. Wat ons eigen verleden betreft: de schurftige hond die de hondenkar moest trekken, het afgepeigerde oude paard voor de ploeg, de oude vrouw die ondanks haar reuma en versleten knieën hout moest sprokkelen - allem...
3
21/07/2019 00:11
Ja, ja, ja, ik weet het en het is ook zo...., maar toch......, er zijn nog best veel uitzonderingen. Je lost de huidige problemen ook niet op door het verleden af te branden. Toch?
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert