Kater of Poes?

Door Willemijntje gepubliceerd in Dieren en natuur

Wij hebben allebei.

Poes Bep – een jonge zwerfkat waar mijn lief mee aan kwam zetten – het eerst.

Bep bleek drachtig en kreeg goddank maar één jong : een katertje. Onze jongste dochter – op zoek naar een kitten – was weg van hem. Mooi zo, kan hij als hij groot genoeg is naar haar. Dat feest ging dus niet door…manlief kon geen afstand nemen van ‘ons manneke’. Hoe ik het in m’n hoofd haalden om het enig kind van Bep weg te geven! Kater Jodocus bleef dus.

Inmiddels is hij bijna zes, maar wat een verschil met zijn moeder.

Bep in een schaal op de kast, helemaal passen doet het niet, maar de plek is fijn!

Wat voor weer het ook is, Bep komt altijd schoon en droog binnen.

 ‘Meneertje’ schat een fikse bui óf altijd verkeerd in óf hij is te druk met andere zaken, want die komt altijd zeiknat binnen. Zelf vindt hij dat ook onaangenaam en hij blijft dan om je heen draaien en wil heel graag ‘droog’ geaaid worden (met een handdoek hoef je niet aan te komen).

Zeiknat is nog te doen (is maar water), maar hij komt ook regelmatig vol onder de bagger binnen. Van die stinkende prut uit een sloot wil hij ook liefst zo snel mogelijk af; heftig schuddend met zijn poten vliegen de modderspatten je dan om de oren.

Waar Bep zachtjes en elegant door het kattenluik naar binnenwipt, stormt hij bruut en met veel lawaai naar binnen en laat zich gelijk horen; of de catering onmiddellijk maar even in actie wil komen!

Poes Bep is ook meer diplomatiek als het gaat om territorium; ze laat zich niet verjagen, maar maakt er ook geen al te groot punt van als een andere kat even haar terrein aandoet. Wordt het haar te gek dan haalt ze uit en krijgt dan ook wel eens en haal terug, maar weer dan een schrammetje op haar neus wordt het nooit. Ons ‘kereltje’ daarentegen, gaat er altijd gelijk vol in. Het is een grote kater (hij was al flink toen hij geboren werd), die voor niets en niemand uit de weg gaat. Hij boekt zijn succesjes, maar komt zelf ook niet altijd ongehavend uit de strijd, een aantal keer was het zelfs nodig om de dierenarts te bezoeken.

Jodocus luierend in het voorjaarszonnetje.

Beiden zijn ze – zeker in de zomermaanden – veel buiten. Groot verschil is, dat Beppie altijd in de buurt is en zich op z’n tijd even komt melden, Jodocus daarentegen laat zich geregeld hele dagen niet zien, iets waar manlief heel onrustig van wordt. Er moet dan gezocht worden, vaak blijkt dan dat ‘meneertje’ gewoon ergens – in de directe omgeving – onder een haag o.i.d. ligt te dutten; op ons roepen reageren! Waarom zou hij als hij daar geen zin in heeft? Wij zijn er toch enkel voor zijn genot!

18/07/2019 00:28

Reacties (12) 

1
26/07/2019 21:50
Wat een prachtig artikel om te lezen !

Leuk hé en grappig zelfs dat ze hun eigen willetje hebben :-)
1
21/07/2019 08:41
Wat een prachtige foto.s en mooi om te lezen. Heerlijk eigenzinnige kater die jodocus.
21/07/2019 22:50
Dankjewel Yneke, een dondersteen is het!
1
19/07/2019 17:55
Ja, hebben echt en eigen karaktertje
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
19/07/2019 23:20
Dat kun je wel zeggen, dank voor je reactie.
1
18/07/2019 07:50
Heel herkenbaar! Ik heb ook de nodige katers en poezen in de loop der tijd mogen 'dienen', wellicht met een wat minder groot onderscheid tussen de sexen als bij jullie Bep en Jodokus, maar het verschil in gedrag is zeker merkbaar.
1
19/07/2019 00:00
Saai zijn ze in ieder geval nooit.
19/07/2019 07:31
Nee, beslist niet!
1
18/07/2019 01:31
Grappig, dat verschil in gedrag: een keurige huispoes en een zoon met macho-allures. Die was natuurlijk 'enig kind' en heeft kennelijk geen behoorlijke opvoeding gekregen ;-)

Van dieren kan ik zoiets best hebben. Karakters zijn nu éénmaal verschillend. Wat wel lastig is, is dat die pestkop zich niet meldt als je hem roept. Brutus doet dat wel gelukkig, tenminste als hij mij hoort roepen. Dat wordt de laatste tijd helaas minder, want hij is bezig doof te worden.
Leuk geschreven, en helemaal in lijn met wat ik zelf zoal met katten beleefd heb. Volgens mij heb je bij dieren ...
1
18/07/2019 23:55
Bep heeft haar taak als moeder keurig volbracht, het is vooral het baasje, die hem en haar tot de grond toe verwent ;-)

Tja, Brutus komt op leeftijd en dan krijg je dat, gelukkig scharrelt hij in de tuin en kan het geen kwaad.

Dank, dat laatste denk ik ook er lopen er hier genoeg rond en ik observeer ze altijd met genoegen...hen wel!
1
18/07/2019 00:46
Vind ze beiden heerlijk. Dat vies en besmeurd binnenkomen ... dat herken ik wel van onze eigen katten van vroeger, maar ook wel van mijzelf na het mountainbiken met slecht weer.
1
18/07/2019 01:03
Ik vind het ook heerlijk om beiden om me heen te hebben.
Vies, besmeurd en vooral vrolijk komen onze meiden ook wel eens thuis na een 'mud run'...ga dat niet meer halen, maar zou graag een keer mee rennen!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert