Monstergolven van licht … onder controle gekregen:

Door Candice gepubliceerd in Wetenschap en onderwijs

Monstergolven van licht

… onder controle gekregen:

Natuurkunde en wetenschap ...natuurwetenschappen:

Je moet er van houden om erover te lezen, want het is doorgaans gortdroge stof en totaal niet spannend of wat voor kwalificatie je ook zoekt om ergens over te lezen. Maar als je open staat voor zulke zaken dan is het gewoon machtig interessant om over te lezen en om het voor jezelf behapbaar te maken. Het is puur natuurkunde en puur wetenschap en laat ik daar nou niet alleen open voor staan, maar er ook nog eens lijp van zijn.

Dit verschijnsel kent iedereen wel en sommigen hebben er wel eens een echte gezien, in het echt en dat moet waanzinnig zijn. Ik heb best wel hoge golven gezien in Huisduinen en nog hogere op Hawaii, maar monstergolven helaas nog nooit. Maar naast de monstergolven van water heb je ze dus ook van licht en die zijn in principe exact hetzelfde. Enorme golven van water en enorme golven van licht.

Maar zoals de titel laat zien gaat dit artikel over monstergolven van licht en het lijkt me wel handig om eerst eens simpel uit te leggen wat het zijn.

En wat het zijn gaf ik al aan … exact hetzelfde als monstergolven van water.

En het duurde tot 1995 voor het bewijs van het bestaan van zulke monstergolven van water definitief werd vastgesteld.

Monstergolven hebben historisch gezien een haast mythische status. Gigantische golven die opeens opdoemen om net zo snel te verdwijnen. In 1995 brachten metingen van golven rond boorplatforms duidelijkheid. Eens in de zoveel tijd komt er zo’n golf voorbij en die tot wel 30 meter hoog kan zijn en daarmee veel hoger blijkt te zijn dan men zou verwachten en/of had verwacht. Al worden ze dus al sinds mensenheugenis waargenomen en vertoond op foto’s, video’s en noem maar op, pas sinds 1995 worden ze erkend.

Dat even gewoon terzijde … maar ik vond het leuk om eventjes te melden. 

Monstergolven van licht … onder controle gekregen:

1. Heeft u er last van?

2. Kunt u ze zien?

3. Kan u erdoor geraakt worden?

1. Ik weet niet of u het heel erg vind dat u licht ziet, maar ik denk het niet … anders ziet u enkel duisternis, maar heeft u er last van ... ja en nee en daar kom ik zo op terug, maar dan gaat het niet over de golven die ik bedoel.

2. Normaal niet, maar sommige mensen kunnen ze zien en hebben er daardoor last van.

3. Zie 1 en 2 voor het antwoord.

Naast de gewone migraine bestaat er ook nog oogmigraine en dat is een vorm van migraine waarbij het gezichtsvermogen tijdelijk vermindert door wat zwarte vlekken, flikkeringen of dubbel zien. Over al de problemen die het kan opleveren ga ik het niet hebben, daar heb ik geen verstand van … maar het is niet prettig als je er last van hebt. Maar oogmigraine is dus een (tijdelijke) visuele storing en bij een aantal mensen blijken het dan een soort van kleine lichtgolfjes te veroorzaken (flikkeringen) in één van de twee ogen.

Maar van de lichtgolven die ik ga behandelen heeft u echt geen last, maar het gaat nog wel profijt opleveren, want het is (vrij zeker) mogelijk om in de toekomst de enorme intensiteit van monsterlichtgolven te gaan gebruiken voor en snellere telecommunicatie en gevoeligere sensoren. Dus voor een nog veel snellere internetverbinding en ook voor diverse medische en uiteraard ook militaire doeleinden. Lichtgolven zijn verwant aan alles wat maar met licht te maken heeft en hebben een zekere snelheid en snelheid is zoiets als de heilige graal als het gaat om ergens meer profijt van te hebben.

Dit is het AMOLF gebouw in Amsterdam op het Amsterdam Science Park. U vind het op het grote Universiteitscomplex in het oosten van Amsterdam zeg maar bij de Watergraafsmeer.

https://amolf.nl/

Dankzij een kennis (wat een broer is van een marinier uit Doorn) die daar werkt mocht ik er in mei een keer een kijkje nemen en kreeg er een prachtige rondleiding en mooie uitleg over wat ze daar doen. Hoopte om even met de directeur Huib Bakker te kunnen praten, maar dat ging niet door en ja daar baalde ik wel van want Huib Bakker is niet enkel een aantrekkelijke man om te zien, maar in de wereld van natuurwetenschappen is Huib een hele grote meneer.

Huib Bakker (1965) is wereldwijd bekend als expert in het onderzoek van eigenschappen van water en ijs. Bakker ontwikkelde een bijzondere infraroodtechniek die het mogelijk maakt de beweging en interactie van watermoleculen te bepalen. De nieuwe inzichten die dat opleverde over het gedrag van watermoleculen vinden hun toepassingen in de voedingsindustrie, energieopslag en bij waterzuivering.

Wat heeft het AMOLF met monsterlichtgolven te maken?

Ik ga weer even terug naar de monstergolven van water, die dus kunnen voorkomen en het AMOLF besloot te gaan onderzoeken of dat met lichtgolven ook het geval was. En dat hebben ze getest op onderstaande wijze, want dit zelf uitleggen zou me denk ik wel lukken, maar dat zou én heel warrig, én heel onzorgvuldig kunnen zijn.

Om dit te testen, ontwierpen de AMOLF-onderzoekers optische chips met daarop kleine trilholtes waarin zij licht opsloten. De onderzoekers kozen voor zogeheten chaotische trilholtes. Deze zijn niet perfect rond, waardoor het licht dus ongestructureerd tegen de wanden botst. Het licht in de chaotische trilholte is daarbij gevoelig voor kleine veranderingen van bijvoorbeeld de invalshoek of de lichtkleur. Daardoor planten lichtgolven zich in alle richtingen voort, weerkaatsen ze aan de wanden en creëren ze schijnbaar willekeurige interferentiepatronen. Kortom, de chaotische trilholte bevat een kakofonie van licht.

Om monstergolven van licht te onderzoeken, stuurden de fysici via één kanaal hele korte lichtflitsen de trilholte in. Aan de overzijde plaatsten zij twee of meer ontsnappingskanalen waardoor het licht de holte kon verlaten. De onderzoekers keken zowel met computersimulaties als experimenteel naar het lichtgedrag. Ze zagen dat af en toe op willekeurige posities hele grote pieken in lichtintensiteit ontstonden: De monstergolven.

De lichtpieken duurden maar heel kort: minder dan 200 femtoseconden (een femtoseconde is een biljardste seconde). De pieken waren ook nog eens heel lokaal, in een gebied met een diameter van ongeveer 200 nanometer (200 miljardsten van een meter).

Groepsleider Kobus Kuipers: “Het was fascinerend om met onze microscoop in deze zee van rustig klotsende lichtgolven dan opeens, schijnbaar uit het niets, zo’n monstergolf te zien ontstaan en deze even snel weer te zien verdwijnen, alsof er niets was gebeurd.”

De onderzoekers slaagden er ook in de monstergolven naar hun hand te zetten. Door bijvoorbeeld de ontsnappingskanalen te verbreden, konden golven ontsnappen mits ze onder de juiste hoek het kanaal wisten te raken. Doordat deze ‘lichtstralen’ konden ontsnappen, nam de kakofonie van het overgebleven licht af. Hierdoor vergrootte de kans dat het licht met zichzelf in de pas ging lopen en dus dat er een monstergolf ontstond.

Elektronenmicroscopieopname van een chaotische trilholte. De trilholte is in rood weergegeven. Het toegangskanaal bevindt zich linksboven (groen). Rechtsonder zijn twee extra kanalen.

Zoals vermeld kan deze ontdekking in de toekomst voor een nog snellere internetverbinding en voor een veel energiezuiniger gebruik van internet en dergelijke gaan zorgen en dus mag je het een zeer nuttig onderzoek noemen.

*Candice*

 

 

 

07/07/2019 08:57

Reacties (2) 

1
07/07/2019 20:59
Interessante theorie - maar zou licht zich ook echt gedragen als water?
1
07/07/2019 21:05
Uit die test die ze deden zag je wel overeenkomsten, maar hetzelfde gedragen denk ik niet ... sowieso is water tastbaar en alom aanwezig en licht is geen echt tastbare bron. En daar zit wel het grote verschil.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert