1456 Jack Kerouac - Slaughterhouse Five

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Boeken en recensies

Eindelijk heb ik hem uit. Het heeft even geduurd, terwijl het niet eens een heel dik boek is, eigenlijk maar zo’n slordige 200 pagina’s, maar het is wel een boek waar je lekker lang mee doet omdat het zo zeldzaam goed geschreven is. Ik heb het over Slaughterhouse Five, de roman van van Kurt Vonnegut, die wij vroeger op school Kut Vonnekut noemden, maar toen waren we nog jongens.

Ik moet tot mijn schande twee dingen bekennen: ik had hem nog niet eerder gelezen en ik heb hem nu in het Nederlands gelezen. Zo kwam hij op mijn weg, deze mooie roman over Billy Pilgrim, die het bombardement op Dresden meemaakt, met een vliegende schotel Tralfamadore bezoekt en losraakt van de tijd. Vonnegut schrijft dat er tijdens het conventionele geallieerde bombardement op Dresden in februari 1945 135.00 mensen omkwamen, terwijl door de atoombom op Hiroshima in augustus van dat jaar 83.793 doden vielen. Hij rekent dan de omgeving en de nasleep niet mee lijkt mij, maar we kijken niet op een lijk, het is beide verschrikkelijk veel te veel.  Stop the War is zo gek nog niet voor een spandoek. Make Love No War zou ook kunnen. Komt allemaal goed twee decennia later.
 

De hardheid van de tijd en de humor van de roman vlechten een goed matje. De ironie is zo goed en trefzeker, dat je er bijna niet meer om kunt lachen en nooit wordt het sarcastisch of banaal. Geschreven in 1968 ten tijde van de moord op King en Kennedy. In de summer of love heeft hij het hele oorlogsverhaal weer opgehaald en vertaald in deze, nou toe dan maar, magistrale roman.

Samen met On the Road van Jack Kerouac en Catcher in de Rye van J.D. Salinger de drie grootste romans uit mijn jeugd, al leerde ik ze pas veel later kennen. De romans van mijn echte jeugd zijn Thijs en Thor van W.G. van de Hulst, Jan en Janneke in Canada van K. Norel en Noodweer op de Weisshorn van Jaap ter Haar. Op de radio luister ik naar Ernstjan en Snabbeltje van dezelfde schrijver. Het is niet anders. Het is een mooie tijd. We hebben het overleefd, dat is al heel wat. Ik kom er nog op terug.

Ate Vegter, 28 juni 2019


www.atevegter.wordpress.com/256
 

28/06/2019 07:51

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert