De oude bruine kroeg:

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

De oude bruine kroeg:

5f85b9df57726ff9ef0eeb6ecdd8257a_medium.

Weet me nog wel te herinneren dat toen ik in één van mijn laatste perioden dat ik in Mokum woonde – toen die stad nog het volste recht had om Mokum genoemd te worden – ik heel erg graag naar Café Zwart ging. Dat was toen een onwijs gezellige kroeg zo’n beetje naast Krasnapolsky en op de hoek van de Dam en de Damstraat. Geen idee of dat café nog bestaat, maar dan zal het wel vast niet meer zo zijn als in de jaren 80/90. Toen was het daar heel gezellig en met muziek waar ik doorgaans niet van hield, maar wat ideaal was voor zo’n café. Ik heb daar zelfs ooit nog eens met Willem – die ene Willem H. – halverwege de jaren 90 nog eens op het terras gezeten samen met iemand die alleen V. genoemd werd en meer niet. Maar Willem betaalde de drankjes en haalde ze ook voor hem. Die V. was een vreemde vent om te zien, niet echt vriendelijk en V. hield zeker niet van veel praten ..… en dat is iets wat dit doosje juist altijd heel graag en aan de lopende band doet, maar toen die V. zei dat ik me ‘bakkes moes houwe’, omdat ik hem irriteerde slaagde ik er in om dat advies op te volgen.

Maar goed, dat was gewoon zomaar een ‘leuke’ herinnering aan toen Café Zwart nog bestond en in ieder geval nog een hele leuke bruine kroeg was.

De oude bruine kroeg:

66fde90653d73f1c04e75877459cc644_medium.

Ze zullen vast nog wel bestaan, maar in Doorn hebben we er volgens mij geen één en ik zou er ook geen één weten in Zeist, al moet er daar wel één zitten. In Utrecht heb je ze nog wel, maar de echt hele leuke kroegen in Utrecht zijn onderhand studentencafés geworden waar de bezoekers meer op schermpjes gluren dan er dronken worden. Heb echt geen hekel aan studenten, maar wel als ze een Café totaal bezet hebben en je er bijna niet normaal meer kunt praten, laat staan zitten en laat staan naar goede muziek kunt luisteren. Als er al iets gedraaid wordt wat ze tegenwoordig muziek durven te noemen dan is het onbegrijpelijke, melodieloze, oorverdovende, emotieloze kut troep. En dan zit je een keer tussen de middag aan een heerlijk ijskoud glas Coca Cola met genoeg ijsblokjes in een leuke kroeg waar het op dat moment nog rustig is en dan besluit de barkeeper om er Coldplay te gaan draaien en dan verlang je spontaan naar die eerder genoemde grafherrie of zelfs naar K3. Kom op zeg, het zou verboden moeten worden om Coldplay onaangekondigd te gaan draaien. Ik vind dat ze dat ruim van te voren moeten melden, zodat je je drankje op kan drinken, af kan rekenen en dus op tijd weg kunt zijn. Even K3, want een clip van Coldplay komt echt niet in een artikel van mij.

 

 

 

 

K3 en ik ga iets bekennen. K3 was best wel enige tijd een, zoals ze noemen, ‘Guilty pleasure’ van mij.

Ik mocht vroeger graag een bruine kroeg opzoeken, omdat het daar altijd rook naar sigaren, shag, sigaretten, bier en naar ouderwetse gezelligheid. Je zag er dezelfde mensen, niet enkel mannen, en alle gesprekken – doorspekt met vloeken, humor en bitsige opmerkingen – kon je behoorlijk volgen, want zodra er even iets gezegd werd waar een ander het niet mee eens was, ging het gesprek ineens tijdelijk op een veel hoger, scheller en sneller volume door. En de mannen zaten doorgaans gewoon aan de bar en de vrouwen aan een tafeltje en die keken dan naar de mannen en ze roddelden zonder enige moeite de tijd vol.

Vaak werd er gebiljart en soms deed ik mee. Ik kon redelijk biljarten en dan vooral tien over rood. Maar meestal stond ik bij de gokkast of flipperkast mijn tijd te verdoen. Af en toe hielp ik op vrijdagavond met glazen halen en spoelen en dat deed ik dan altijd voor niks, maar dus niet helemaal voor niks. In ruil hoefde ik sinds ik dat begon te doen nooit meer te betalen. Nou dronk ik destijds nooit zo heel erg veel, ik was vooral bezig met mijn neusje te vullen en waardoor ik moeiteloos urenlang kon doorgaan.

79e0449a717462e73589b9f37fb94690_medium.

En aan de bar was het altijd leuk. Er bestond toen nog tijd om met zijn allen spelletjes te spelen. Kassie 6, kassie 24, Mexicaantje en echt geen idee hoe ik het ooit moet uitleggen ‘Bamzaaien’. Het leuke van die spelletjes die je soms met z’n twaalven speelde was als je verloor, want dan zat je erin voor een rondje. En ja dat kon rustig drie keer op rij gebeuren, al hielden de meeste barkeepers wel in de gaten of niet steeds dezelfde de boot inging. En je had altijd wel mensen die in zo’n geval aangaven dat het volgende rondje voor hem/haar was.

Wat je ook had waren eikels die keken waar veel rondjes werden uitgedeeld en dan daar bij gingen staan en zodra ze aan de beurt waren voor een rondje weggingen en/of ergens anders gingen staan, waar op dat moment rondjes werden uitgedeeld.

In Den Helder had ik op hele jonge leeftijd (14) van een marineman een trucje geleerd om types die nooit rondjes gaven te grazen te nemen en dat heb ik wel eens toegepast in een kroeg in zo’n groep. Je nam een gulden en je stelde voor dat diegene die als eerste het juiste jaartal en wat op die gulden stond oplas … daarna aan de beurt was voor een rondje. Let op! Het eerste het juiste jaartal oplas! Dan nam je een periode tussen twee jaren, bijvoorbeeld 1957 en 1992 en dan mocht iedereen raden naar het juiste jaartal. En iedereen noemde dan een jaartal en aan het einde keek je dan op de gulden en je deed net of je het niet goed kon lezen en vroeg dan aan diegene die dus nooit rondjes gaf of hij het even wilde oplezen, want je had je bril niet bij je. En die eikel had bijvoorbeeld 1974 gezegd bij het raden en las dus op dat moment voor “1988” en dan zei je:

Mooi je kan een rondje geven, want je las het juiste jaartal op.”

En dan was het altijd leuk, want meestal snapte zo’n eikel het niet en dan legde je het uit. Iedereeen aan de bar heeft meegedaan met het RADEN van het jaartal, maar jij LAS HET OP en afgesproken was dat de persoon die het juiste jaartal als eerste zou oplezen aan de beurt zou zijn voor een rondje. Geloof me, sommigen trapten er rustig twee keer op rij in.

bbabce8bdb3b7dfc81d7e0267e76382f_medium.

Bruine kroegen zullen vast nog wel bestaan, maar of ze nog net zo zijn als vroeger betwijfel ik en dat is dus zo jammer, want destijds was het leuk om naar de kroeg te gaan. Niet eens om dronken te worden, maar om de gezelligheid van zo’n kroeg te beleven.

*Candice*

25/05/2019 11:59

Reacties (9) 

1
17/06/2019 10:41
Ik was nooit zo'n kroegtijger, maar de bruine café's ken ik wel. In diverse steden.
Volgens mij bestaan ze niet meer. Daarvoor zal je naar Engeland of naar België moeten.
1
18/06/2019 00:10
In Liverpool weet ik er nog een paar te vinden.
1
18/06/2019 00:37
In Noord-Ierland (in Belfast, daar ben ik vorig jaar nog geweest) en in Schotland, bijvoorbeeld in Edinborough. In Ierland heb je ze ook vast nog, maar ik ken alleen maar Noord-Ierland.
Vroeger kwam je ze ook nog in België tegen (Gent, Antwerpen) maar hoe dat tegenwoordig zit?
1
18/06/2019 01:03
Oh in Ierland zullen ze ook nog wel zijn en altijd met muziek.

In België mogelijk hier en daar ook nog wel.
26/05/2019 10:03
Heerlijk, een pers op tafel met een stalen asbak met brandgaatjes er om heen.
26/05/2019 10:17
Dat had ik niet gezien en vind ik ook onbelangrijk, is maar een Google afbeelding. Het artikel gaat over veel meer.
26/05/2019 11:08
Zo bedoelde ik het niet. Wij kamen vroeger wel eens bij Café Central. Een kroeg zoals jij die beschrijft. Daar lagen de persjes op tafel en stond stalen asbakken. Het publiek was precies zo als wat jij bedoelt.
1
25/05/2019 13:32
Leuk geschreven. Doet me wel wat die ouderwetse gezelligheid.
1
25/05/2019 13:38
Dank je, is gewoon zoals ik het beleefde.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert